دانلود پروپوزال تاثیر بیماری دیابت بر کاسپاز 3 در بیضه موش های دیابتی شده با استرپتوزوسین

این پروپوزال دارای یک مقاله بیس نیز می باشد که در انتهای همین صفحه می توانید به طور رایگان، اقدام به مشاهده و دریافت آن نمایید.

کاسپاز-3، یک پروتئین کاسپاز است که با کاسپاز-8 و کاسپاز-9 برهمکنش می کند و بوسیله ژن CASP3، رمزگذاری می شود. ارتولوگ های CASP3، در پستانداران متعددی که برای آنها داده های ژنوم کامل مهیا می باشد، شناسایی شده اند. همچنین، ارتولوگ های منحصربفردی در پرنده ها، مارمولک ها، لیسامفیبیان ها و ماهی های استخوانی (تلوست ها)، موجود می باشند.

پروتئین CASP3، عضوی از خانواده «پروتئاز اسید سیستئین-آسپارتیک» (caspase) می باشد. فعال سازی ترتیبی کاسپازها، نقشی حیاتی در مرحله اجرای آپوپتوز سلول ایفا می کند. کاسپازها به صورت پروآنزیم های غیرفعال وجود دارند که در پسماندهای آسپارتیک نگهداری شده تحت فرآیند پروتئولیزی قرار می گیرند تا دو واحد فرعی، بزرگ و کوچک، تولید کنند که سپس دیمر می شود تا آنزیم فعال تشکیل گردد. این پروتئین، کاسپازهای 6 و 7 را شکاف می دهد و فعال سازی می کند و خود پروتئین بوسیله کاسپازهای 8، 9 و 10، تحت فرآیند قرار می گیرد. همین کاسپاز غالب است که در شکافت پروتئین پیشماده 4A آمیلوید-بتا، که با مرگ عصبی در بیماری آلزایمر ارتباط دارد، دخیل است. نوعی دیگر از اتصال این ژن باعث بوجود آمدن دو نوع ترانوشت می شود که پروتئین یکسانی را رمزگذاری می کنند.

این پروپوزال برای رشته دامپزشکی آماده شده و ساختارهای اصلی مربوط به پروپوزال نویسی نیز در آن رعایت گردیده است. دانشجویانی که تمایل به آشنایی بیشتر با این ساختارها دارند می توانند این نمونه پروپوزال را مطالعه نمایند. همچنین با توجه به مسیرهای پژوهشی مشخص شده در این پروپوزال، می توان ایده های پژوهشی جدیدی را نیز از آن استخراج نمود.

این پروپوزال در محیط ورد (WORD) آماده شده و در ادامه نیز بخشی از آن و همچنین مقاله بیس مربوط به آن، قرار داده شده است:

استرپتوزوتوسین (STZ)، آنتی بیوتیکی است که باعث تخریب بتا سلول جزیره پانکراس می شود و کاربرد تجربی گسترده ای برای تولید مدلی از بیماری دیابت نوع 1 (T1DM) دارد. موارد مربوط به آن، پروتکل هایی برای تولید کمبود انسولی و قندخون بالا بوسیله STZ در موش ها و موش های صحرایی می باشند. همچنین، پروتکل هایی برای ایجاد مدل های جانوری برای دیابت نوع 2 با استفاده ازSTZ، توضیح داده می شوند. این جانوران برای ارزیابی پیامدهای آسیب شناختی دیابت و برای غربالگری درمان های بالقوه برای درمان این بیماری، بکار گرفته می شوند.

استرپتوزوتوسین یا استرپتوزوسین (INN, USP) (STZ)، یک عامل ضدنئوپلاستیک آلکیله کننده موجود در طبیعت است که برای بتا سلول های تولید کننده انسولین در پانکراس (لوزالمعده) پستانداران، بسیار سمی می باشد. این ماده در داروهایی جهت درمان انواع خاصی از سرطان های جزیره های لانگرهانس استفاده می شود و همچنین در پژوهش های پژشکی جهت تولید یک مدل جانوری قند خون بالا و آلزایمر در یک دوز بزرگ و همچنین دیابت نوع 2 یا نوع 1 با چندین دوز کم، بکار گرفته می شود.