دانلود ترجمه مقاله عوامل تعیین کننده تفکر استراتژیک در کودکان

1. مقدمه 2. طراحی و روش ها 3. نتایج 4. بحث و بررسی

تفکر استراتژیکی مولفه ضروری تصمیم گیری منطقی است. با این حال، درباره جنبه های توسعه آن چیز چندانی نمی دانیم. در این قسمت نشان می دهیم که پیش دبستانی ها در تصمیمات فردی ساده که نیازمند پیش بینی تعداد محدودی تصمیم در آینده است، به استدلال استراتژیکی می پردازند. این توانایی برای حل مسائل تصمیم گیری فردی پیچیده و تعامل موثر با دیگران انتقال می یابد. این توانایی در میان کودکان بزرگ کلاسی بیشتر توسعه یافته است. نتایج نشان می دهند درحالیکه پیش دبستانی ها ظرفیت تفکر استراتژیکی را دارند، همیشه این ظرفیت به توانایی برای رفتار استراتژیکی تبدیل نمی شود. مقدمه: تفکر استراتژیکی یا توانایی ذاتی برای پیش بینی اقدامات و عمل براساس آن، اساس تصمیم گیری منطقی است. این تفکر باعث شکل گیری رفتار در موقعیت های فردی و بازی استراتژیکی می شود. درحالیکه تصمیم گیری استراتژیکی کودکان در آثار زیادی مورد توجه قرار گرفته است [14-1]، درباره سن بروز این توانایی چیز چندانی وجود ندارد. برای مثال، بازی "تیک تاک تو" بین پیش دبستانی ها معروف است. با این حال، معلوم نیست که آیا کودکان می توانند چندین مرحله را پیش بینی کنند یا اینکه آیا به بازی ادامه می دهند یا نه. کودکان در تعاملات خود مشکلاتی دارند، ولی رفتار اغلب پارادایم های بررسی شده ناشی از مسائل دیگر، عوامل فرهنگی یا تقلید رفتار دیگران می باشد. این ابهامات باعث پنهان شدن سهم تفکرات استراتژیکی در رفتار می شود.

Strategic thinking is an essential component of rational decision-making. However, little is known about its developmental aspects. Here we show that preschoolers can reason strategically in simple individual decisions that require anticipating a limited number of future decisions. This ability is transferred only partially to solve more complex individual decision problems and to efficiently interact with others. This ability is also more developed among older children in the classroom. Results indicate that while preschoolers potentially have the capacity to think strategically, it does not always translate into the ability to behave strategically. Introduction: Strategic thinking, or the intrinsic ability to anticipate actions and act accordingly, is a cornerstone of rational decision-making. It shapes behavior both in individual situations and in games of strategy. While strategic decision-making in children has received substantial attention in the literature [1-14], little is known about the age at which children start displaying it. For example, tic-tac-toe is popular among preschoolers. However, it is unclear whether children can anticipate multiple steps or whether they are bound to `play as they go' [3]. Similarly, children are known to display some degree of sophistication in interactions, but behavior in most studied paradigms is likely driven by other-regarding concerns, cultural factors, or by mimicking others' behavior [4, 6, 8, 10, 15-18]. These confounds may hide the contribution of strategic thinking to behavior.