دانلود ترجمه مقاله افسردگی و اضطراب بین پرستاران در جریان همه گیری کووید 19

1. مقدمه 2. مواد و روش ها 3. نتایج 4. بحث و بررسی 5. نتیجه گیری

چکیده – پیشینه : همه گیری کووید 19، کارکنان بخش مراقبت های بهداشتی در سرتاسر جهان را در یک موقعیت بی سابقه قرار داده است. هدف این مطالعه، این بود که سطوح افسردگی، اضطراب، و فشار روانی بین پرستاران کودک{ایالت} هوبِی در جریان همه گیری کووید 19 ارزیابی گردد و عوامل بالقوّه مرتبط با آنها تحلیل شود. مواد و روش ها : یک نظرسنجی پرسشنامه ای آنلاین خود طرّاحی شده، که متشکّل از ویژگی های جمعیتی و گزینشی، دانش، نگرش ها و عملکردهای حفاظت شغلی در برابر کووید 19، و نسخه چینی مقیاس افسردگی، اضطراب، و فشار روانی بود، برای ارزیابی کردن سطوح افسردگی، اضطراب، و فشار روانی بین پرستاران کودک{ایالت} هوبِی در جریان همه گیری کووید 19، استفاده گردید. تحلیل های رگرسیون لُجستیک، برای تحلیل کردن عوامل بالقوّه مرتبط با افسردگی، اضطراب، و فشار روانی، انجام شد. نتایج : در مجموع، 617 پرستار کودک در نظرسنجی حضور داشتند. نسبت قابل ملاحظه ای از پرستاران کودک، علائم افسردگی ( 95 [15.4%]) ، اضطراب (201 [32.6%])، و فشار روانی (111 [18.0%]) را گزارش کردند. نتایج تحلیل های رگرسیون لُجستیک چندمتغیّره نشان داد که عملکردهای خوب حفاظت شغلی ( برای افسردگی : نسبت شانس = 0.455، بازه معناداری 95% = 0.281 تا 0.739 ؛ برای اضطراب : نسبت شانس = 0.597، بازه معناداری 95% : 0.419 تا 0.851 ؛ برای فشار روانی: نسبت شانس : 0.269، بازه معناداری 95% : 0.166 تا 0.438) و تجهیزات حفاظت فردی که الزامات کاری را محقّق می ساختند ( برای افسردگی: نسبت شانس =.438، بازه معناداری 95% : 0.246 تا 0.788؛ برای اضطراب : نسبت شانس = 0.581، بازه معناداری 95% : 0.352 تا 0.959؛ برای فشار روانی : نسبت شانس = 0.504، بازه معناداری 95% : 0.283 تا 0.898) به ترتیب، عوامل حفاظت کننده مستقل در برابر افسردگی، اضطراب، و فشار روانی بودند. با اینحال، کار کردن در یک بخش ایزوله یا کلینیک تَب، یک عامل خطرساز مستقل بود که به ترتیب، با افسردگی، اضطراب، و فشار روانی ارتباط داشت ( برای افسردگی : نسبت شانس = 1.809، بازه معناداری 95% : 1.103 تا 2.966؛ برای اضطراب : نسبت شانس = 1.864، بازه معناداری 95% : 1.221 تا 2.846؛ برای فشار روانی: نسبت شانس = 2.974، بازه معناداری 95% : 1.053 تا2.294) . حضور بیماران مشکوک یا تائید شده کووید 19 در بخش ها ( نسبت شانس = 1.554، بازه معناداری 95% : 1.053 تا 2.294) و تماس داشتن با مایعات یا خون بدن بیماران ( نسبت شانس = 1.469، بازه معناداری 95% : 1.031 تا 2.095) ، عوامل خطرساز مستقل برای اضطراب بودند، درحالیکه برخورداری سه برابر بیشتر، از آموزش اطلاعات مرتبط با کووید 19، یک عامل حفاظت کننده مستقل برای افسردگی بود ( نسبت شانس = 0.592، بازه معناداری 95% : 0.360 تا 0.974) . علاوه بر این، بیش از دَه سال سابقه کار، یک عامل خطرساز مستقل برای فشار روانی بوده است ( نسبت شانس = 1.678، بازه معناداری 95%: 1.075 تا 2.618) . نتیجه گیری : در جریان همه گیری کووید 19، بخش قابل ملاحظه ای از پرستاران کودک{ایالت} هوبِی، دچار مشکلات روانی شدند. آن دسته از پرستاران کودک، که تعداد بیشتری از عوامل خطرساز را تائید کرده اند، باید در معرض توجه خاص و مداخله روانی لازم قرار گیرند. بهبود دادن سطوح تجهیزات حفاظت فردی، برای رعایت شدن الزامات کاری و تقویت عملکردهای حفاظت شغلی، ممکن است به حفاظت شدن پرستاران کودک در مقابل افسردگی، اضطراب، و فشار روانی کمک کند.

Background: The COVID-19 pandemic is putting healthcare workers across the world in an unprecedented situation. The purpose of this study was to evaluate the levels of depression, anxiety, and stress among Hubei pediatric nurses during the COVID-19 pandemic and to analyze the potential factors associated with them. Materials and methods: A self-designed online questionnaire survey, which consisted of the demographic and selected features, the occupational protection knowledge, attitudes, and practices of COVID-19, and the Chinese version of Depression, Anxiety, and Stress Scale, were used to assess the levels of depression, anxiety, and stress among Hubei pediatric nurses during COVID-19 pandemic. The logistic regression analyses were performed to analyze the potential factors associated with depression, anxiety, and stress. Results: A total of 617 pediatric nurses were included in the survey. A considerable proportion of pediatric nurses reported symptoms of depression (95 [15.4%]), anxiety (201 [32.6%]), and stress (111 [18.0%]). Results of multivariable logistic regression analyses indicated that the good occupational protection practices (for depression: OR = 0.455, 95%CI: 0.281 to 0.739; for anxiety: OR = 0.597, 95%CI: 0.419 to 0.851; for stress: OR = 0.269, 95%CI: 0.166 to 0.438) and the personal protective equipment (PPE) meeting work requirements (for depression: OR = 0.438, 95%CI: 0.246 to 0.778; for anxiety: OR = 0.581, 95%CI: 0.352 to 0.959; for stress: OR = 0.504, 95%CI: 0.283 to 0.898) were independent protective factors against depression, anxiety, and stress, respectively. Yet, working in an isolation ward or fever clinic was an independent risk factor associated with depression, anxiety, and stress, respectively (for depression: OR = 1.809, 95%CI: 1.103 to 2.966; for anxiety: OR = 1.864, 95%CI: 1.221 to 2.846; for stress: OR = 2.974, 95%CI: 1.866 to 4.741). Having suspected or confirmed COVID-19 patients in the departments (OR = 1.554, 95%CI: 1.053 to 2.294) and coming in contact with the patient's bodily fluids or blood (OR = 1.469, 95%CI: 1.031 to 2.095) were independent risk factors for anxiety, while >3 times of training for COVID-19 related information was an independent protective factor for depression (OR = 0.592, 95%CI: 0.360 to 0.974). Moreover, >10 years of working was an independent risk factor for stress (OR = 1.678, 95%CI: 1.075 to 2.618). Conclusion: During the COVID-19 outbreak, a considerable proportion of Hubei pediatric nurses had psychological problems. The pediatric nurses endorsing the higher number of risk factors should be given special attention and necessary psychological intervention. Improving the levels of PPE so as to meet the work requirements and intensifying occupational protection practices might help safeguard pediatric nurses from depression, anxiety, and stress.