دانلود ترجمه مقاله هوش فرهنگی و موفقیت نهادی: نقش کیفیت روابط

1. مقدمه 2. مروری بر مقالات 3. توسعه فرضیات 4. روش تحقیق 5. برآورد مدل و نتایج 6. بحث و بررسی و نتیجه گیری

چکیده – از آنجا که عقلانیت مدیریتی همیشه محدود بوده است، مدیران برای مدیریت عدم قطعیت های عملیاتی محیطی شان، از توانایی های شناختی و روابط اجتماعی خود استفاده می کنند. ما فرض می کنیم که کیفیت روابط (RQ) در ارتباط میان هوش فرهنگی (CQ) و موفقیت در مدیریت چالش های ناشی از اختلاف ها در محیط های نهادی، یعنی موفقیت نهادی، نقش میانجی داشته باشد مقیاس CQ ما، شامل CQ های شناختی، فراشناختی، انگیزشی و رفتاری می باشد. ما در حین بررسی نقش میانجی RQ بین CQ و موفقیت نهادی، اثرات متقابل دو قابلیت ذهنی مرتبط با هم، یعنی CQ های شناختی و فراشناختی و CQ های انگیزشی و رفتاری را در نظر می گیریم. ما براساس داده های 186 مدیر ارشد هندی که با نیوزیلند در داد و ستد می باشند، متوجه پشتیبانی ضد و نقیض فرضیه های خود شدیم. ما اثرات میانجی گری صرفاً غیرمستقیم در اثرات متقابل CQ های شناختی و فراشناختی و اثرات میانجی مکمل در CQ انگیزشی را یافتیم. برخلاف انتظارات، متوجه اثرات غیرمیانجی و صرفاً مستقیم CQ رفتاری شدیم. مقدمه: چالش های ناشی از اختلافات فرهنگی و نظارتی و خطرات محیطی و عدم قطعیت در یک فعالیت تجاری بین المللی، امری اساسی محسوب می شود (آهارونی و همکاران، 2011). سهم قابل توجهی از زمان مدیران ارشد صرف پرداختن به چنین پویایی و چالش های محیطی نهادی می گردد و این امر یک عامل مهم برای موفقیت و ناکامی محسوب می شود (هنیز و سوامیناتان، 2008). ممکن است اختلاف در محیط های نهادی به دلیل افزایش عدم قطعیت و هزینه های انجام معامله، منجر به نتایج سازمانی منفی شود (تراپزینسکی و باناولیا، 2016). نظریه نهادی نشان می دهد كه اگرچه مدیران محدود به عقلانیت بوده اند، تعامل آنها با سازمان ها رفتار قابل قبول آنها را هدایت می نماید و بنابراین عدم قطعیت را كاهش می دهد (پنگ، 2002). علاوه بر این، کوستووا و همکاران (2008) استدلال می کنند که محیط های نهادی، خاص یک کشور و پویا هستند و مدام در محیط های اقتصادی اجتماعی یک کشور تکامل می یابند و اقدامات مدیریتی را شکل می دهند. بنابراین، مدیران باید نحوه عملکرد مؤثر و حتی ایجاد محیط های نهادی خود را درک کنند. ما بر نقش هوش فرهنگی (CQ) و کیفیت روابط در مدیریت چالش های ناشی از تفاوت ها در محیط های نهادی که در آن فعالیت دارند، تمرکز می کنیم، این امر به عنوان موفقیت نهادی در این مطالعه تعریف شده است. مدیران در محیط های پیچیده نهادی، با استفاده از توانایی های شناختی و روابط اجتماعی شان، به طور محدود تصمیمات منطقی خود را اتخاذ می کنند (آهارونی، 1966). نقش CQ در دستیابی به نتایج مثبت در محیط های کسب و کار ناآشنا، به طور گسترده پذیرفته شده است (اوت و میشائیلوا، 2018 ؛ راکستوهل و وان داین، 2018). از آنجا که تصمیم گیری مبتنی بر ادراکات مدیریتی می باشد، نه صرفاً واقعیت های عینی سخت، چنین برداشت هایی با توجه به ابزارهای استراتژیک مورد استفاده (به عنوان مثال، کیفیت رابطه) یا نتایج حاصل (به عنوان مثال، موفقیت های نهادی) توجه اخیر را جلب کرده است (آهارونی و همکاران، 2011).

As managerial rationality is always bounded, managers utilise their cognitive abilities and social relations to manage their operational environmental uncertainties. We posit that relationship quality (RQ) mediates the association between cultural intelligence (CQ) and success in managing challenges arising out of differences in the institutional environments i.e. institutional success. Our CQ measure comprises cognitive, metacognitive, motivational and behavioural CQs. We included the interactive effects of two inter-related mental capabilities, namely cognitive and metacognitive CQs, and motivational and behavioural CQs while examining the mediating role of RQ between CQ and institutional success. Based on data from 186 Indian senior managers doing business with New Zealand, we find mixed support for our hypotheses. We find indirect-only mediation effects for interactive effects of cognitive and metacognitive CQs, and complementary mediation effects for motivational CQ. Contrary to expectations, we find negative direct-only non-mediation effects of behavioural CQ. Introduction: Challenges arising out of cultural and regulatory differences, and environmental risks and uncertainties are fundamental to an international business activity (Aharoni et al., 2011). Dealing with such institutional environmental dynamism and challenges consumes a significant share of senior managers' time and is a critical factor for success and failure (Henisz and Swaminathan, 2008). The difference in institutional environments may result in negative organisational outcomes because of the increase in uncertainty and transaction costs (Trąpczyński and Banalieva, 2016). The institutional theory suggests that though managers have bounded rationality, their interactions with institutions guide their acceptable behaviour and thus reduce uncertainty (Peng, 2002). Kostova et al. (2008), further argue that the institutional environments are country specific and dynamic and that they constantly evolve within the social economic environments of a country and shape managerial actions. Thus, managers must make sense of how to effectively operate in, and even construct their institutional environments. We focus on the role of cultural intelligence (CQ) and relationship quality in managing challenges arising out of differences in the institutional environments they operate in, defined as institutional success in this study. In complex institutional environments managers make their boundedly rational decisions utilising their cognitive abilities and social relations (Aharoni, 1966). The role of CQ in achieving positive outcomes in unfamiliar business environments is widely accepted (Ott and Michailova, 2018; Rockstuhl and Van Dyne, 2018). As decision making is based on managerial perceptions and not just hard objective facts, such perceptions with respect to the strategic tools used (e.g. relationship quality) or outcomes achieved (e.g. institutional success) are gaining recent attention (Aharoni et al., 2011).