دانلود ترجمه مقاله مدلسازی و شبیه سازی یک سیستم مدیریت بحران

1. مقدمه 2. پیشرفت های اخیر 3. مطالعه موردی: طوفان برفی عین دراهم (شهری در تونس) 4. مروری کلی بر مدل سازمانی مدیریت بحران 5. پیاده سازی 6. آزمایشات و نتایج 7. نتیجه گیری

بحران به دلیل پویایی محیط، غیرقابل پیش بینی بودن آن و پیچیدگی تعاملات میان چندین سازمان مختلف، شرایط پیچیده ای است. در چنین حوزه ای، ایجاد یک دیدگاه سازمانی و همچنین ساختار روابط سازمانی و عملکرد آن ها یک الزام ضروری است. در این مقاله، ما یک مدل سازمانی (OM) چند عاملی را به منظور انتزاع، شبیه سازی و آنالیز سیستم مدیریت بحران (CMS) پیشنهاد کردیم. هدف از این کار ارزیابی سیستم مدیریت بحران از دیدگاه سازمانی به منظور ارزیابی نقاط قوت و نقاط ضعف و ارائه توصیه هایی برای یک سیستم مدیریت بحران انعطاف پذیر و فعال می باشد. مدل سازمانی پیشنهادی از طریق یک مطالعه موردی واقعی نشان داده شد: طوفان برف در منطقه تونس. به بیان دقیق تر، ما موارد زیر را ذکر کردیم: ابتدا، یک روش زیست محیطی را ارائه کردیم که به شناسایی مفاهیم درگیر در بحران می پردازد. سپس، به تعریف مدل مورد نیاز جهت مقابله با عاملان درگیر پرداختیم. علاوه بر این، ساختار سازمانی و مدل تعاملی را تعیین کردیم که حاکم عملکرد عاملان ساختاری و روابط است. این مدل ها به بر اساس روش GAIA ایجاد شده اند، از دیدگاه سازمانی مورد بررسی قرار گرفت. در نهایت، ما یک شبیه ساز چند عاملی قابل تنظیم را بر اساس پلت فرم جانوس به منظور آنالیز مدل سازمانی از طریق چندین شبیه سازی انجام شده اجراء کردیم. مقدمه: توسعه سریع اقتصاد و جامعه و همچنین تغییرات غیرطبیعی شرایط زیست محیطی مانند تخریب لایه ازن، گرم شدن جهانی، کاهش آب شیرین و غیره باعث بروز مکرر بحران های مدرن شده است. علاوه بر این، آسیب پذیری های ذاتی مدرن سازی مانند آلودگی، توسعه صنعت، اپیدمی و غیره (کوین، هیومین و یانلینگ، 2012، چانگ و چان، 2009) شدت، هزینه و عواقب بحران را افزایش می دهد. به طور کلی، بلایا می تواند ساخته دست انسان مانند حوادث هسته ای (فوکوشیما، 2011) و حملات شیمیایی (سیریا، 2013) یا طبیعی مانند سونامی (آسیا، 2004)، طوفان (تایلند، 2011)، زلزله (هایتی، 2010) و غیره باشد. بلایا می تواند در هر زمان و هر مکانی رخ دهد. این حوادث به شدت مضر هستند، چون زندگی انسان ها را تهدید کرده و منجر به بروز آسیب، بیماری و مرگ ساکنان زمین شده و اثرات سنگینی نیز بر اقتصاد خواهد گذاشت. این اثرات در کشورهای در حال توسعه به دلیل ساخت ضعیف خانه ها، عدم وجود فناوری و منابع و عدم وجود فرهنگ آمادگی در برابر فاجعه ویران کننده تر خواهد بود.

Crises are complex situations due to the dynamism of the environment, its unpredictability and the complexity of the interactions among several different and autonomous involved organisations. In such a context, establishing an organisational view as well as structuring organisations’ communications and their functioning is a crucial requirement. In this article, we propose a multi-agent organisational model (OM) to abstract, simulate and analyse a crisis management system (CMS). The objective is to evaluate the CMS from an organisational view, to assess its strength as well as its weakness and to provide deciders with some recommendations for a more flexible and reactive CMS. The proposed OM is illustrated through a real case study: a snowstorm in a Tunisian region. More precisely, we made the following contribution: firstly, we provide an environmental model that identifies the concepts involved in the crisis. Then, we define a role model that copes with the involved actors. In addition, we specify the organisational structure and the interaction model that rule communications and structure actors’ functioning. Those models, built following the GAIA methodology, abstract the CMS from an organisational perspective. Finally, we implemented a customisable multi-agent simulator based on the Janus platform to analyse, through several performed simulations, the organisational model. Introduction: The rapid development of economy and society in addition to abnormal changes of the environmental conditions (ozone depletion, global warming, loss of freshwater, etc.) make modern crises more and more frequent. Moreover, the inherent vulnerabilities of modernisation (pollution, industry development, epidemics, etc.) (Qing, Huimin, and Yanling 2012; Chung, Ip, and Chan 2009) increase their severity, cost and aftermath. Generally, disasters can be man-made such as nuclear accident (Fukushima, 2011) and chemical attack (Syria, 2013) or natural such as tsunami (Asia, 2004), flood (Thailand, 2011), earthquake (Haiti, 2010), etc. Disasters can strike anytime and anywhere. They are extremely harmful since they threaten people’s lives causing deaths, injuries, diseases, etc. and heavily affect the economy. These events’ impacts are more devastating in developing countries due to poor housing construction, lack of technologies and resources and the non-existence of a disaster preparedness culture.