دانلود ترجمه مقاله حقوق بستانکار، سلامت مالی، و کارآیی سرمایه گذاری شرکتی

1. مقدمه 2. فرضیات و مقالات مرتبط 3. داده ها، انتخاب نمونه، و متغیرها 4. تحلیل تجربی و نتایج 5. نتیجه گیری

چکیده – این مقاله، اثر حقوق بستانکار بر کارآیی سرمایه گذاری و اینکه، سلامت مالی شرکت ها چگونه این اثر را شکل می دهد، را تحلیل می کند. با استفاده از تغییرات سری زمانی در داخل یک کشور و تفاوت های بین کشوری از نظر حقوق بستانکار، پی بردم که حفاظت قوی تر از بستانکاران موجب بهبود یافتن کارآیی سرمایه گذاری در شرکت های سالم می شود اما کارآیی سرمایه گذاری را در شرکت های دچار درماندگی مالی، بدتر می سازد. اثر بر کارآیی سرمایه گذاری، بیشتر از طریق تغییرات در سرمایه گذاری بیش از حد و نَه کَم سرمایه گذاری، عملی می شود. متغیّرهای جایگزین بدیل برای حقوق بستانکار، هَم حقوق قراردادی و هَم حقوق اجرایی را کنترل می کنند. نتایج در مورد مشخّصات بدیل مُدل و بکارگیری متغیّرهای کنترل برای متغیّرهای حذف شده، معتبر و استوار می باشد. مقدّمه: اخیراً، تحقیقات درباره حقوق و تامین مالی، بر اهمیت حقوق بستانکار از نظر اثرگذاری بر تصمیمات سرمایه گذاری شرکت ها از طریق کاهش دادن ریسک پذیری شرکتی ( آچاریا، آمیهود، و لیتوف، 2011) و نوآوری ( آچاریا و سوبرامانیان، 2009) ، تاکید نموده اند. این اثر منفی، این احتمال را نفی نمی کند که حقوق قوی تر بستانکار می تواند اثرات مثبت دیگری بر سرمایه گذاری شرکتی داشته باشد. بویژه، نظر من این است که استدلال های مورد استفاده آچاریا و سوبرامانیان (2009) و آچاریا و همکارانش (2011) برای توضیح دادن اینکه حقوق قوی تر بستانکار با کاهش دادن ریسک پذیری شرکتی، بر سرمایه گذاری شرکت ها اثرگذار است، می تواند بستانکاران را وادارد تا کارآیی سرمایه گذاری بیشتر در شرکت های سالم از نظر مالی را گسترش دهند. این مقاله، شواهد تجربی را در همین خصوص ارائه می دهد و هدف آن، پاسخگویی به پرسش های ذیل است : چگونه حفاظت از بستانکار در یک کشور، بر کارآیی سرمایه گذاری شرکت ها اثرگذار است؟ آیا این اثر برای شرکت های سالم از نظر مالی و شرکت های دچار درماندگی مالی، تفاوت دارد؟ آیا تغییرات در سرمایه گذاری بیش از حد و/ یا تغییرات در کَم سرمایه گذاری، محرّک این تغییرات در کارآیی سرمایه گذاری، می باشد؟ پاسخ های این پرسش ها، به بحث سیاستی درباره نظارت بهینه بر حقوق بستانکار کمک خواهد کرد.

This paper analyzes the influence of creditor rights on investment efficiency and how firms’ financial health shapes this influence. Using time-series changes within a country and cross-country variations in creditor rights, I find that stronger protection of creditors improves investment efficiency in healthy firms but worsens it in distressed firms. The impact on investment efficiency operates more through changes in overinvestment than in underinvestment. Alternative proxies for creditor rights control for both contractual and enforcement rights. The results are robust to alternative model specifications and to controls for omitted variables. Introduction: The law and finance literature has recently highlighted the relevance of creditor rights for affecting corporate investment decisions by reducing corporate risk-taking (Acharya, Amihud, & Litov, 2011) and innovation (Acharya & Subramanian, 2009). This negative effect does not rule out the possibility that stronger creditor rights may have other positive effects on corporate investment. In particular, I propose that arguments used by Acharya and Subramanian (2009) and Acharya et al. (2011) to explain that stronger creditor rights affect corporate investment by reducing corporate risk-taking may also lead creditor rights to promote greater investment efficiency in financially healthy firms. This paper provides empirical evidence to this effect and aims to answer the following questions: How does a country’s creditor protection affect firms’ investment efficiency? Is the influence different for financially healthy and financially distressed firms? Are these changes in investment efficiency driven by changes in overinvestment and/ or in underinvestment? Answers to these questions would help in the policy debate about the optimal regulation of creditor rights.