دانلود ترجمه مقاله پیشبرد راهبردهای تولید پاک در شرکت ها و حسابداری مدیریت زیست محیطی

1. مقدمه 2. استراتژی های تولید پاک و حسابداری مدیریت زیست محیطی 3. چارچوب نظری 4. روش 5. نتایج 6. بحث و بررسی 7. نتیجه گیری

بحث و بررسی: یافته های این مطالعه، ما را به بحث در مورد چندین نکته مهم رساند. اول اینکه، با توجه به کاربردهای مبتنی بر دامنه EMA، یافته هایمان نشان می دهند که همه سازمان ها، علیرغم سطح توسعه استراتژی تولید پاکترشان، بر حسابداری انرژی، حسابداری مواد، حسابداری ضایعات و حسابداری مدیریت آب، تمرکز می کنند. این یافته ها با یافته های مختار و همکاران (2016) که سطح بالایی از استفاده از شیوه های EMA خودمتکی را برای ضایعات، مصرف مواد خام و مصرف انرژی در شرکت های مالزیایی را مشاهده کرد، مشابه هستند. درحالی که چندین دلیل برای استفاده از حسابداری انرژی و مواد سطح بالا وجود دارد (به بحث زیر مراجعه نمایید)، همچنین، نشان دهنده تاثیر مقررات و استانداردهای اعتبارگذاری پوشش دهنده جنبه های محیطی مرسوم می باشد (ویندولف و همکاران، 2014؛ جلال الدین و همکاران، 2011). اما، همانگونه که در تحلیل مطالعه موردی مشاهده شد، هنگامی که سازمان ها به سطح بالاتری از توسعه استراتژی تولید پاک تر پیشرفت می کنند، پوشش حیطه فعالیت های مدیریت زیست محیطی را گسترش می دهند. این موضوع با دیدگاه بوریت و همکاران (2019) همخوانی دارد که بیان می کند «مدیران با یک یا چند ابزار شروع می کنند و سپس پایگاه دانش خود را گسترش می دهند و ابزارهای بیشتری که بنظر می رسد متناسب باشند، را پیاده سازی می کنند». دوم اینکه، یافته ها نشان می دهند که استفاده از ابزارهای EMA یکپارچه، در سازمان ها، در مراحل واکنشی و پیشگیرانه توسعه استراتژی تولید پاکتر، کافی نیست. وضعیت مشابهی حتی در کشورهای توسعه یافته مانند آلمان و در صنایع حساس به محیط زیست، مشاهده شده است (ویندولف و همکاران، 2014). با اینکه سازمان ها، اطلاعات لازم را از ابزارهای خاص، تولید می کنند، اما نتوانسته اند اطلاعات را تلفیق کنند تا بطور همزمان چندین جنبه محیطی را مرتبط و متوازن کنند. این امر گویای این است که این سازمان ها هنوز یک رویکرد تقطیع شده و پراکنده را برای استفاده از EMA، دنبال می کنند (بارتولمیو و همکاران، 2000). این عمدتاً ممکن است بخاطر عدم هماهنگی و ارتباطات بین حسابداری و بخش های دیگر که اطلاعات زیست محیطی را گردآوری می کنند، باشد (بوریت، 2004؛ جاسش و ساویج، 2005). همچنین، ممکن است از عدم وجود سیستم ها و رویه های سازمانی که تلاش می کنند یک شرح کل نگر از فعالیت های مدیریت زیست محیطی فراهم کنند، حاصل شده باشند. بنابراین، این سازمان ها هنوز آمادگی استخراج مزیت های کامل تلفیق اطلاعات تولید شده از طریق ابزارهای زیست محیطی اختصاصی مختلف را ندارند. این هدف، با تغذیه اطلاعات در ابزارهای تلفیق کننده، مانند بودجه بندی سرمایه زیست محیطی، کارت امتیازی متوازن پایداری یا کنترل اکوسیستم حاصل می شود (بارتولومیو و همکاران، 2000؛ گوناراتنه و لی، 2015؛ ویندورف و همکاران، 2014).

Discussion: The findings of this study lead to several important points of discussion. First, concerning the domain-based uses of EMA, our findings show that all the organizations, despite their level of cleaner production strategy development, focus on energy accounting, material accounting, waste accounting, and water management accounting. These findings are similar to those of Mokhtar et al. (2016), who also found a high level of use of stand-alone EMA practices for waste, raw material use, and energy use in Malaysian companies. While there are several reasons for the use of a high level of energy and material accounting (see the discussion below), this is also suggestive of the influence of the regulations and accreditation standards that cover the common environmental aspects (Windolph et al., 2014; Jalaludin et al., 2011). However, as evidenced in the case study analysis, when organizations advance into higher levels of cleaner production strategy development, they expand the coverage of the scope of environmental management activities. This supports the view of Burritt et al. (2019), who opine “that managers start with one or a few tools and then expand their knowledge base and implement additional tools as they appear to be relevant” (p. 486). Thus, managers initially start with relatively few EMA tools, which lead to a situation that shows the relevance and potential of other tools as a result of a dynamic interplay between compliance, efficiency and strategic advantage. Second, the findings indicate that the use of integrative EMA tools is deficient in the organizations in the reactive and preventive stages of cleaner production strategy development. A similar situation has been observed even in developed countries such as Germany and among the environmentally-sensitive industries (Windolph et al., 2014). Although the organizations generate requisite information from specific tools, they have failed to integrate the information to link and balance several environmental aspects simultaneously. This is suggestive of these organizations still following a fragmented approach to the use of EMA (Bartolomeo et al., 2000). This can be mainly due to the lack of coordination and communication between accounting and other departments that collect environmental information (Burritt, 2004; Jasch and Savage, 2005). It can also result from the absence of organizational systems and procedures that attempt to provide a holistic account of environmental management activities. Hence, these organizations are not yet ready to derive the full benefits of the integration of the information generated through different specific environmental tools by feeding them into integrative tools such as environmental capital budgeting, sustainability balanced scorecard or eco-control (Bartolomeo et al., 2000; Gunarathne and Lee, 2015; Windolph et al., 2014).