دانلود ترجمه مقاله آنالیز فروپاشی پیش رونده پل ‏های دارای اسکلت فولادی

1. مقدمه 2. مدل سازه‏ ای 3. طراحی عضوهای خرپایی اولیه 4. نتایج تحلیلی آنالیز فروپاشی پیشرونده پل شماره A 5. نتایج تحلیلی آنالیز فروپاشی پیشرونده پل شماره B 6. ارزیابی شکل ‏پذیری 7. بحث و بررسی و نتیجه ‏گیری

بحث و بررسی و نتیجه ‏گیری: در این مطالعه، آنالیز فروپاشی پیش رونده برای پل اسکلت فلزی پیوسته سه دهانه با طول 230 متر برای دو نسبت دهانه مرکزی و جانبی مختلف و چهار توزیع بار زنده مختلف انجام شد. فرایند فروپاشی به وسیله روش الاستیک/ پلاستیک تغییرشکل بزرگ توضیح داده می ‏شود. تفاوت فرایند فروپاشی به توزیع بار زنده و طول هرکدام از دهانه ‏ها بستگی دارد. یکی از اهداف این تحقیق، توضیح فرایند فروپاشی، بار فروپاشی، تغییرشکل نهایی، چگونگی تاثیر توزیع بار زنده و نسبت دهانه بر روی شکل‏ پذیری پل اسکلت فلزی می‏ باشد. در موارد 1 و 2 که بارهای زنده برای دهانه مرکزی به‏ کار می‏ روند، پل ‏های A وB به واسطه کمانش لنگه خرپا در دهانه مرکزی دچار فروریختگی می ‏شوند. فرایند فروپاشی و استحکام نهایی مدل‏های پل A و Bb تقریبا مشابه است و نسبت دهانه مرکزی و جانبی هیچ‏گونه تاثیری را بر جای نمی ‏گذارند. ضریب شکل‏ پذیری μ مدل پل به وسیله ضریب تقویت بار زنده Ku در زمان کمانش و ضریب تقویت بار زنده Ky در اولین عضو تسلیم تعریف می ‏شود. ضریب شکل‏ پذیری 1.35 است و هر دو مدل پل دارای شکل‏ پذیری کافی هستند. در زمان کمانش تعداد عضوهای تسلیم بیشتر از 11 تا هستند و به نظر می‏ رسد بار کاربردی مجددا به طور موثر توزیع شود. در مورد شماره 3 که بارهای زنده فقط در دهانه جانبی به‏ کار می‏ روند، پل‏ های A و B به واسطه کمانش لنگه خرپا در دهانه مرکزی دچار فروپاشی می ‏شوند. اگرچه؛ فرایند فروپاشی هر دو پل تقریبا مشابه است ولی استحکام نهایی و ضریب شکل ‏پذیری پل B بیشتر ازA خواهد بود، بنابراین؛ دهانه جانبی که دارای طول بیشتری است باعث بهبود در خواص فوق می‏ شود‏. تعداد عضوهای تسلیم پل B بیشتر از پل A است. در مورد شماره 4 که بارهای زنده در مجاورت تکیه‏ گاه میانی به‏ کار برده می ‏شوند، فروپاشی پل‏ های A و b به علت کمانش عضو قطری در نزدیکی تکیه‏ گاه میانی اتفاق می‏ افتد. اگرچه؛ فرایند فروپاشی هر دو پل تقریبا مشابه است ولی استحکام نهایی و ضریب شکل‏ پذیری پل A بیشتر از پل B است، بنابراین؛ هرچه طول دهانه مرکزی بیشتر باشد، خواص فوق بهبود خواهند یافت. تعداد عضوهای تسلیم پل شماره A وb سه عدد است که نشان می‏ دهد گسیختگی به صورت موضعی اتفاق می‏ افتد و توزیع مجدد بار اندک است. کرنش نهایی عضو کششی در تمامی موارد کمتر از10 % است. بنابراین می‏ توان نتیجه ‏گیری کرد که مدل‏ های پل مورد آزمایش به واسطه شکست عضوهای کششی دچار فروپاشی نمی ‏شود بلکه کمانش عضوهای تراکمی باعث ایجاد فروپاشی پیشرونده خواهد شد.

Discussion and conclusions: In this study, progressive collapse analysis for a three-span continuous Warren truss bridge with total span length of 230 m was carried out for two different center and side span ratios and with four different live load distributions. The collapse process is clarified by the large deformation elastic–plastic method. The collapse process is different depending on live load distribution and length of each span. Especially, it is aimed to clarify the collapse process, the collapse load and the final deformation, furthermore, how the span ratio and the live load distribution affect the truss bridge ductility. In Case-1 and Case-2 where live loads are fully applied in the center span, Bridge Models A and B collapse due to the buckling of upper chord at the center span. The collapse process and the ultimate strength of Bridge Models A and B are almost the same and the side and center span ratio does not have an effect. The ductility factor μ of the bridge model is defined by the live load amplification coefficient ku at the buckling over the live load amplification coefficient ky when a first yield member appears. The ductility factor is over 1.35 and both models can be thought sufficiently ductile. The number of yield members is more than 11 at buckling and the applied load seems to be redistributed effectively. In Case-3 where live loads are fully applied only in the side span, Bridge Models A and B collapse due to the buckling of the upper chord at the span center. Although the collapse process of both bridge models are almost the same, the ultimate strength and the ductility factor of Bridge Model B is higher than those of Bridge Model A and, therefore, longer side span improves these properties. The number of yield members of Bridge Model B is also much more than that of Bridge Model A. In Case-4 where live loads are applied near the intermediate support, Bridge Models A and B collapse due to the buckling of the diagonal member near the intermediate support. Although the collapse process of both bridge models are almost the same, the ultimate strength and the ductility factor of Bridge Model A is higher than those of Bridge Model B and, therefore, longer center span improves these properties. The number of yield members of Bridge Model A and B are three, which indicates the failure occurs locally and the load redistribution is small. The ultimate strain of a tensile member is less than 10% in all the cases. It is therefore concluded that the bridge models do not collapse due to breakage of the tensile members but buckling of the compressive members.

بخشی از ترجمه مقاله (صفحه 12 فایل ورد ترجمه)