دانلود ترجمه مقاله چالش های توسعه دولت هوشمند مبتنی بر اینترنت اشیا

1. مقدمه 2. مروری کلی بر دولت هوشمند 3. دولت هوشمند در برابر دولت الکترونیک 4. چارچوب و دولت هوشمند مبتنی بر IoT 4.1. کارهای قبلی 4.2. چارچوبی نوین برای دولت هوشمند مبتنی بر IoT 4.2.1. فازهای لایه داخلی دولت هوشمند 4.2.2. فازهای لایه خارجی دولت هوشمند 5. چالش های پیاده سازی دولت هوشمند مبتنی بر IoT 5.1. ذهنیت 5.2. سرمایه گذاری 5.3. امنیت و حریم خصوصی 6. بحث و بررسی در زمینه دولت هوشمند 6.1. بررسی و رویه 6.2. نتایج 7. نتیجه گیری و پژوهش های آتی

چکیده – دولت هوشمند به عنوان تعمیمی از دولت الکترونیک شناخته شده و هر دوی آنها بر پایه اینترنت اشیا (IoT) شکل گرفته اند. در این مقاله، ما دولت های هوشمند را به دو نوع تقسیم کرده ایم: (1)نسل جدید و (2) دولت هوشمند بسط یافته. در ادامه چارچوبی را برای پیاده سازی دولت های هوشمند ارائه داده و چالش های عمده در زمینه پیاده سازی آن را با نشان دادن امنیت در قالب برجسته ترین چالش در ایالات متحده، ذهنیت در کویت و سرمایه گذاری در هند، مورد بحث و بررسی قرار داده ایم. مقدمه: اینترنت اشیا (IoT) در قرن بیست و یکم و از طریق کاربردهای آن در شهرهای هوشمند متحول شد. با توجه به Gartner Inc، امروزه بازار IoT با در نظر داشتن حدود 3.3 میلیارد شیء هوشمند متصل در 2018 به سمت دولت ها و شهرهای هوشمند متمایل شده است [8,11]. شهرهای هوشمند شامل ایجاد فرآیندهای فناورانه پایدار برای مدیریت شهرها هستند و در برگیرنده بیشتر بخش ها چون کنترل نهادها، کنترل سیستم توزیع برق و مسکن تا حمل و نقل می باشند. هدف نهایی در این زمینه، ارائه کیفیت بهتر و ایمن تر زندگی در کنار کاهش هزینه ها می باشد [2, 12]. انتظار می رود که کاربرد IoT در شهرهای هوشمند تا سال 2020 به مرز 9.7 میلیارد برسد، این آمار در مقایسه با سرمایه گذاری 1.1 میلیاردی در سال 2015 و با توجه به گزارش گارتنر ارائه شده است [4]. دولت هوشمند به عنوان نسل بعدی دولت الکترونیک شناخته شده است [9,15]. علیرغم اینکه در مراحل اولیه پیشرفت قرار گرفته، با این حال پایه های دولت هوشمند در کشورهای دبی، استرالیا، سنگاپور، و مولداوی با نتایجی امیدوارکننده، پیاده سازی شده است [5,10]. این دولت ها شامل فعالیت های نوآورانه و زیرساخت های تکنولوژی و ارتباطات در حوزه های مختلف برای ایجاد ثبات و رفع ملزومات عمومی می باشند [4]. با تحقق مزایای متعدد ذکر شده، دولت ها در سراسر جهان شروع به تخصیص بودجه های میلیاردی در راستای حرکت از دولت الکترونیک به سمت دولت هوشمند کرده اند [5]. در این مقاله، ما استدلال کرده ایم که دولت هوشمند، تعمیمی مستقیم از دولت الکترونیک نبوده و چارچوبی نوآورانه از آن می باشد و فعالان اصلی، روابط، فرآیندها و چالش های پیش رو در این زمینه را مشخص می کند. ما آنالیزی از چالش ها در پیاده سازی این مفهوم در ایالات متحده، کویت و هند را نیز در این مقاله ارائه داده ایم.

Abstract—Smart governments are known as extensions of e-governments both built on the Internet of Things (IoT). In this paper, we classify smart governments into two types (1) new generation and (2) extended smart-government. We then put forth a framework for smart governments implementation and discuss the major challenges in its implementation showing security as the most prominent challenge in USA, mindscaping in Kuwait and investment in India. Introduction: Internet of Things (IoT) has revolutionized the 21st century through its applications in smart cities. According to Gartner Inc. the market nowadays for IoT is geared towards smart cities and governments with an estimated 3.3 billion connected smart things in 2018 [8, 11]. Smart cities involve establishing sustainable technological processes for managing cities from utility control, electricity, housing, to transportation. The ultimate goal is to provide a safer, better quality of life all the while reducing costs [2, 12]. Smart city usage of IoT is expected to climb to 9.7 billion by 2020, in comparison to its 1.1 billion investment in 2015 according to Gartner report [4]. Smart-governments are though to be the next generation of e-governments [9, 15]. Despite its infancy, smart-government initiatives have been made in Dubai, Australia, Singapore and Moldova with promising results [10, 5]. These governments involve innovative operations, communications and technological infrastructures across multiple domains to provide sustainability and serve the needs of the public [4]. By realizing the numerous benefits, governments across the world have started allocating budgets worth billions towards moving from e-government to smart-government [5]. In this paper we argue that smart governments are not a direct extension of e-governments by and propose a state-of-the-art framework for smart governments that illustrate the various players, relationships, processes used and challenges. We conclude with an analysis of a survey highlighting the challenges with implementations in USA, Kuwait, and India.