دانلود ترجمه مقاله مدل ارزیابی مسئولیت اجتماعی شرکتی در صنعت گردشگری

1. مقدمه 2. CSR و نگرش های مرتبط برای صنعت گردشگری 3. روش 4. نتایج 5. بحث و بررسی و دلالت ها 6. نتیجه گیری

مسئولیت اجتماعی شرکتی (CSR) به تدریج به یک نگرانی بزرگ برای بسیاری از شرکت ها در صنعت گردشگری تبدیل شده است. تعداد قابل توجهی از شرکت ها برنامه های CSR را برای دنبال کردن بازی برد-برد اقتصادی و زیست محیطی و در عین حال عملکرد به صورت مسئول اجتماعی، پیاده سازی کرده اند. این مطالعه یک مدل ارزیابی از اجرای CSR در صنعت گردشگری ایجاد می کند تا پیاده سازی موثرتر CSR را حاصل کند. اول اینکه، محققان، مقالات مرتبط با CSR را مرور کرده اند و مصاحبه های عمقی با متخصصان این صنعت انجام داده اند. براساس ادبیات و مصاحبه ها، پنج بعد، شامل اقتصاد، محیط زیست، جامعه، فرهنگ و نتایج و 15 ضابطه، برای تشکیل مدل ارزیابی استخراج شدند. دوم اینکه، این مطالعه اعتبار یا روایی مدل را بررسی کرد و یک اجماع میان دیدگاه های دانشگاهیان، دولت و صنعت با استفاده از «روش دلفی فازی» (FDM) برقرار کرد. در آخر، این مطالعه از روش «فرآیند شبکه تحلیلی» مبتنی بر DEMATE استفاده کرد تا روابط سببی و وزن بین عوامل را درک کنند. نتایج نشان دادند که محیط، موثرترین بعد است. در نتیجه، مهمترین بعد در مدل ارزیابی است و میراث فرهنگی پایدار، مهمترین ضابطه در همه ضوابط اجرایی CSR می باشد. دلالت ها برای کاربرد در انتهای مقاله بحث شده اند.

Corporate social responsibility (CSR) has gradually become a concern of many companies in the tourism industry. A substantial number of companies have implemented CSR programmes to pursue economic and environmental win–win situations while acting in a socially responsible manner. This study constructs an assessment model of CSR practice in the tourism industry to provide for more effective implementation of CSR. First, the researchers reviewed CSR-related literature and conducted in-depth interviews with industry experts. Based on the literature and the interviews, five dimensions, including Economy, Environment, Society, Culture and Consequence, and 15 criteria were extracted to form the assessment model. Second, the study examined the model's validity and established a consensus among the perspectives of academia, government and industry using the Fuzzy Delphi Method (FDM). Finally, the study adopted the DEMATEL and DEMATEL-based Analytical Network Process (ANP) technique to understand the causal relations and weights among the factors. The results indicated that Environment is the most influential dimension, Consequence is the most important dimension in the assessment model and Sustainable Cultural Inheritance is the most important criterion among all of the CSR practice criteria. Implications for application are discussed at the end of the paper.