دانلود ترجمه مقاله بی نزاکتی محل کار و خواب کارکنان

1. مقدمه 2. پیش زمینه تئوریک 2.1. مدل شناختی نگهدارنده استرس 2.2. مدل بازیابی – کار 3. بی نزاکتی محل کار، نشخوار کار منفی، و علایم بی خوابی 4. نقش تجارب بازیابی 5. روش 5.1. شرکت کنندگان و فرآیند تحقیق 5.2. معیارها 6. نتایج 6.1. تحلیل اولیه 6.2. آزمایش فرضیه 7. بحث و بررسی 7.1. دلالت های تئوری 7.2. دلالت های عملی 7.3. محدودیت های بالقوه و پیشنهادات برای تحقیقات آتی 8. نتیجه گیری

چکیده – این تحقیق نقش نشخوار منفی کار و بازیابی را در توجیه رابطه بین علایم بی نزاکتی محل کار و بی خوابی کارکنان بررسی می کند. براساس مدل شناختی درجاماندگی استرس و مدل بازیابی کار، مدل میانجیگری تعدیل شده را فرضیه سازی می کنیم که در آن بی نزاکتی محل کار با علایم بی خوابی از طریق نشخوار منفی کار در ارتباط است. تصور می شود این تاثیر غیرمستقیم بر سطح تجارب بازیابی گزارش شده کارکنان تاثیرگذار باشد (یعنی جدایی روانی از کار و آرامش در طول زمان غیرکاری). در بررسی این مدل، رابطه ای بین بی نزاکتی محل کار و خواب برقرار می کنیم و راهی را برای توجیه این رابطه شناسایی می کنیم، هم چنین منابعی را که می توان برای متوقف کردن تاثیر منفی بی نزاکتی محل کار بر خواب بکار برد، شناسایی می کنیم. براساس نمونه ای از 699 نفر از کارکنان خدمات جنگلداری آمریکا، از مدل میانجیگری تعدیل شده حمایت شد که در آن ارتباط بین بی نزاکتی محل کار و افزایش علایم بی خوابی با افزایش نشخوار منفی کار برای کارکنانی که سطوح بالای تجارب بازیابی را در طی زمان غیر کار گزارش کردند، در پایین ترین سطح بود. نتایج حاصل از تحقیق حاضر به ما کمک می کند تا بدانیم چرا بی نزاکتی محل کار با نتایج غیر از زمان کار مرتبط است، و به دلالت های مداخلات با هدف افزایش بازیابی کارکنان از کار اشاره کنیم. مقدمه: برآوردها نشان می دهد که بی نزاکتی محل کار روبه افزایش است – در سال 1998 تحقیقی نشان داد که تقریبا نیمی از کارکنان مورد بررسی گزارش کردند در محل کار حداقل یکبار در ماه رفتار گستاخانه با آنها وجود داشته است (پورات، 2015). در سال 2011، این تعداد به 55% و در سال 2014 تا 62% افزایش یافت (پورات، 2016). برخی برآوردها نشان می دهد که تا 98% کارکنان آمریکا رفتار غیرمدنی در محل کار تجربه کرده اند (پورات و پیرسون، 2013). قربانیان بی نزاکتی با احتمال بیشتری تلاش کاری، تعهد سازمانی، و میزان زمانی را که در کار صرف می کنند، کاهش خواهند داد، که همگی دلالت های عملکرد سازمانی هستند. اگرچه چندین تحقیق نشان داده است که طیفی از نتایج منفی با بی نزاکتی در محل کار مرتبط است (هرشکویس، 2011؛ پیرسون، اندرسون و پورات، 2000؛ شیلپزند، دی پاتر، و ارز، 2016)، در رابطه با مکانیسم های تاثیر منفی بی نزاکتی در محل کار بر نتایج کاری و غیرکاری شناخت چندانی وجود ندارد. هم چنین شناختی در رابطه با منابعی که می توانند تاثیرات زیانبار بی نزاکتی در محل کار را کاهش دهند، وجود ندارد. در مقاله حاضر ارتباط بین بی نزاکتی در محل کار و خواب را بررسی می کنیم زیرا تحقیقات سازمانی به طور فزاینده بررسی خواب را به عنوان عاملی بسیار مهم در سلامت و عملکرد کارکنان آغاز کرده اند (یعنی تصمیم گیری و ایمنی؛ بارنز، 2012؛ لیویلر، سیندر، تیلور، و استیل، 2017؛ ویکنز، هاکینز، لاکس، و سیبوک، 2015). اهداف تحقیق حاضر عبارتند از (a) برقراری ارتباط بین بی نزاکتی در محل کار و علایم بی خوابی، به عنوان شاخصی از کیفیت خواب؛ (b) شناخت مکانیسم هایی که این ارتباط از طریق آنها برقرار می شود، و (c) نشان دادن اینکه درگیری در تجارب بازیابی غیرکاری – یعنی جدایی روانی از کار و آرامش – چگونه می تواند ارتباط بین محل بی نزاکتی محل کار و علایم بی خوابی را کاهش دهد. بی نزاکتی محل کار "رفتار منحرف با شدت کم با قصدی مبهم برای آسیب رساندن به هدف، و نقض هنجارهای محل کار برای احترام دوجانبه" توصیف شده است" (اندرسون و پارسون، 1999، ص. 457). بی نزاکتی محل کار بر طیفی از نتایج سازمانی و کارکنان تاثیر می گذارد، از جمله کاهش رضایت شغلی، سلامت فیزیکی و روانی، و تعهد عاطفی و افزایش قصد تغییر، استرس، تعارض کار و خانواده، و رفتار غیربهره وری در کار (هارشویس، 2011؛ شیپزاند و همکارانش، 2016؛ ولبورن و ساریول، 2017).

This study examines the role of negative work rumination and recovery experiences in explaining the association between workplace incivility and employee insomnia symptoms. Drawing on the perseverative cognition model of stress and the effort–recovery model, we hypothesize a moderated mediation model in which workplace incivility is associated with insomnia symptoms via negative work rumination. This indirect effect is proposed to be conditional on employees’ reported level of recovery experiences (i.e., psychological detachment from work and relaxation during nonwork time). In examining this model, we further establish a link between workplace incivility and sleep and identify one pathway to explain this relationship, as well as resources that may be used to halt the negative spillover of workplace incivility on sleep. Based on a sample of 699 U.S. Forest Service employees, we find support for a moderated mediation model in which the association between workplace incivility and increased insomnia symptoms via increased negative work rumination was weakest for employees reporting high levels of recovery experiences during nonwork time. Findings from the current study contribute to our understanding of why workplace incivility is associated with nonwork outcomes, as well as point to implications for interventions aimed at promoting employees’ recovery from work. Introduction: Estimates suggest that workplace incivility is on the rise—in 1998, one study found that nearly half of the employees surveyed reported being treated rudely at work at least once a month (Porath, 2015). By 2011, those numbers had increased to 55%, and to 62% by 2014 (Porath, 2016). Some estimates suggest that as many as 98% of U.S. employees have experienced uncivil behavior in the workplace (Porath & Pearson, 2013). Victims of incivility are more likely to decrease their work effort, organizational commitment, and the amount of time spent at work, all of which have implications for organizational performance. Although several studies have indicated a range of negative outcomes associated with workplace incivility (Hershcovis, 2011; Pearson, Andersson, & Porath, 2000; Schilpzand, De Pater, & Erez, 2016), much less is known regarding the mechanisms through which workplace incivility negatively influences both work and nonwork outcomes. There also remains a lack of understanding regarding resources that can mitigate the harmful effects of workplace incivility. We chose to examine the association between workplace incivility and sleep in the current article, as organizational researchers have begun to increasingly examine sleep as a critical component of employee well-being and performance (i.e., decision-making and safety; Barnes, 2012; Litwiller, Snyder, Taylor, & Steele, 2017; Wickens, Hutchins, Laux, & Sebok, 2015). The current study seeks to (a) establish an association between workplace incivility and insomnia symptoms, one indicator of sleep quality; (b) understand the mechanisms through which this association occurs; and (c) demonstrate how engaging in nonwork recovery experiences—namely, psychological detachment from work and relaxation—can mitigate the association between workplace incivility and insomnia symptoms. Workplace incivility has been described as “low-intensity deviant behavior with ambiguous intent to harm the target, in violation of workplace norms for mutual respect” (Andersson & Pearson, 1999, p. 457). Workplace incivility affects a range of employee and organizational outcomes, including reduced job satisfaction, psychological well-being, physical well-being, and affective commitment, as well as increased turnover intentions, stress, work-tofamily conflict, and counterproductive work behavior (Hershcovis, 2011; Schilpzand et al., 2016; Welbourne & Sariol, 2017).

بخشی از ترجمه مقاله (صفحه 15 و 16 فایل ورد ترجمه)