دانلود ترجمه مقاله TADC: رویکرد جدید کنترل کاهش سرعت چرخش سه محوره

1. مقدمه 2. رویکرد TADC پیشنهادی 3. دینامیک فضاپیما 4. نتایج شبیه سازی 5. نتیجه گیری

چکیده – در این پژوهش، رویکرد جدید کنترل کاهش سرعت چرخش سه محوره، یعنیTADC ، برای کنترل ردیابی وضعیت یک فضاپیما در یک دوره زمانی کوتاه، مورد بررسی قرار گرفته است. به عبارت ساده تر، پژوهش حاضر کاهش سرعت چرخش را با استفاده از مدل‌سازی سیستم مورد بررسی قرار می دهد، در حالیکه رویکرد کنترل پیشنهادی، همسو با نتایج شبیه‌سازی و با در نظر گرفتن سایر معیارهای بالقوه مرتبط، می‌تواند به عنوان یک رویکرد جدید به کار گرفته شود. در این پژوهش، رویکرد پیشنهادی از نقش مهمی در این زمینه برخوردار است تا تنظیم سرعت‌های زاویه‌ای در سه محور نسبت به سیستم تحت کنترل به نحو مطلوبی انجام شود. در برخی موارد، کل سرعت های زاویه ای برای تضمین پایداری سیستم بایستی دقیق باشند. در حقیقت، هدف از این پژوهش این است که تعدادی مانور برنامه ریزی شده از جمله اوربیتال، حرارتی و غیره به نحو کارآمدی سازماندهی شوند. همچنین از آنجائیکه مدولاتور پهنا و فرکانس پالس در ارتباط با تخصیص کنترل به منظور کنترل ردیابی وضعیت با مجموعه ای از تراسترهای روشن و خاموش استفاده می شود، دیدگاه مربوط به این رویکرد مطابق با یک رویکرد کنترل خطی سازماندهی شده است. از این پس، تعداد این تراسترهای روشن و خاموش ممکن است با توجه به قوانین کنترلی بررسی شده برای ارائه عملکرد دقیق کلی فضاپیما از طریق تخصیص کنترل افزایش یابد. شایان ذکر است که اثربخشی رویکرد بررسی شده در این پژوهش در نهایت با سازماندهی چهار سناریو، آزمایش ها و همچنین مقایسه نتایج با تعدادی از معیارهای بالقوه اعتبارسنجی می شود. مقدمه: در طی دهه های گذشته، مطالعات کارآمد و کاربردی در رابطه با کنترل وضعیت فضاپیماها صورت گرفته است. یکی از مسائل حائز اهمیت در مورد سیستم پیچیده امروزی، کنترل سرعت های زاویه ای در سه محور به منظور آماده سازی مناسب فرآیند ماموریت ها است. در حقیقت، تعدادی از مانورهای برنامه ریزی شده نظیر اوربیتال، حرارتی و غیره را به شرط اینکه این سرعت های زاویه ای در حد مطلوبی تنظیم شوند، می توان سازماندهی نمود. به طور مثال، در پرواز فضایی، مانور مداری به استفاده از سیستم‌های تراستر معروف است تا با دقت بسیار، مدار فضاپیما را از حالت اولیه به نهایی تغییر دهد. همچنین از آنجائیکه، این آیتم کنترلی در تضمین پایداری سیستم از نقش مهمی برخوردار است، از اینرو کارشناسان همواره در تلاش هستند که به روزترین تکنولوژی را در این زمینه به کار بگیرند. همچنین با توجه به اینکه تعداد مطالب در زمینه کنترل کاهش سرعت چرخش اندک است، از اینرو نیاز به بینش‌های جدیدی در این زمینه وجود دارد. از اینرو، ایده رویکرد کنترل که در اینجا ارائه شده است، ابتدا بایستی از طریق مدولاتور پهنا و فرکانس پالس (PWPF) که از قابلیت مدیریت مجموعه ای از تراستر های روشن و خاموش برخوردار است، توسعه یابد. همچنین، تا مادامیکه تخصیص کنترل (CA) متقابلا محقق شود، برای ارائه عملکرد دقیق کلی در مورد فضاپیما، می‌توان تعداد این تراستر‌های روشن و خاموش را در راستای تلاش‌های کنترلی بررسی‌شده افزایش داد.

A new three-axis detumbling mode control approach, namely TADC in the present research, is investigated to deal with a spacecraft, in a short period of time. In a word, the study considers the problem of detumbling by means of system modelling, while the proposed control approach in agreement with the simulation results can be of novelty with respect to the other related potential benchmarks. The approach proposed here plays an important role in this area to adjust angular velocities in the three axes regarding the system under control to be desirable. In some cases, to guarantee the system stability in the process of missions, the whole of angular velocities are to be accurate. In fact, it aims us to organize a number of programmed maneuvers including the orbital, the thermal and so on to be efficient. The idea behind the approach is organized in line with a linear control approach, since the pulse-width pulse-frequency modulator is employed in association with the control allocation to cope with a set of on–off thrusters. Hereinafter, the number of these on–off thrusters may be increased with respect to the investigated control laws to provide overall accurate performance of the spacecraft through the control allocation. The effectiveness of the approach investigated here is finally considered by organizing four scenarios of the experiments and also comparing the outcomes with a number of potential benchmarks. Introduction: A number of efficient and applicable studies on the spacecraft attitude control have been carried out during the past decades. One of main issues regarding the present complex and complicated system is to deal with the angular velocities in the three axes, in order to prepare the process of missions, appropriately. In fact, a number of programmed maneuvers including the orbital, the thermal and so on can be organized, provided that these angular velocities are adjusted to be desirable. As an example, in the spaceflight, the orbital maneuver is known as the use of propulsion systems, in order to change the orbit of the spacecraft from initial to its final one, in a very careful manner. Due to the fact that this control item plays an important role to guarantee the stability of the system, state of the-art in this area is always appreciated by related experts. It is obvious that the number of potential materials in the field of detumbling mode control is truly rare and therefore some new insights are certainly appropriate to investigate. With this purpose, the idea of the control approach, which is proposed here, has to first be developed through pulse-width pulse-frequency (PWPF) modulator, which is able to handle a set of on–off thrusters. Furthermore, the number of these on–off thrusters could be increased in line with the investigated control efforts to provide overall accurate performance regarding the spacecraft, as long as the control allocation (CA) is correspondingly realized.

ترجمه این مقاله در 19 صفحه آماده شده و در ادامه نیز صفحه 16 آن به عنوان نمونه قرار داده شده است که با خرید این محصول می توانید، فایل WORD و PDF آن را دریافت نمایید.