دانلود ترجمه مقاله مدیریت پایدار مواد مغذی در سطح زمین کشاورزی، مزرعه و منطقه ای

1. مقدمه 2. مواد و روش ها 3. نتایج 4. بحث و بررسی 5. نتیجه گیری

چکیده - آلودگی کشاورزی ، پیامدهای زیست محیطی در سطح محلی و جهانی دارد. مدیریت این آلودگی چالش برانگیز است، که این بخاطر منابع پراکنده و روابط پیچیده بین آلودگی های آبی و جوی می باشند. ما این را برای کشور انگلستان مطرح می کنیم، کشوری که از شیوع آلودگی میکروبی و سرشارسازی رنج می برد. ما 49 مزرعه دامداری را که پوشش دهنده 12 درصد از کل زمین کشاورزی چرا شده است، مورد آمایش و آمارگیری قرار دادیم. وضعیت مواد مغذی خاک و تعادل مواد مغذی تمام مزرعه تعیین شدند و تاثیر زیست محیطی کاهش pH خاک غیربهینه با آهک زنی در سطح کشوری تخمین زده شد. تنها 37 درصد از زمین ها حاوی P بیشتر نسبت به آنچه که برای رشد رضایت بخش چمن لازم است، بدست آمد، و اسیدیته خاک و K موجود اغلب تولید را محدود می کردند. تعادل های میانگین N، P و K زمین کشاورزی با زمین مدل شده در انگلستان شاخص های انگلستان و ولز و اتحادیه اروپا برای اکثریت قسمت های شمار غربی اروپا، مدل شدند. این بیانگر آن است که رویدادهای سرشار سازی محلی مرتبط با کشاورزی، به احتمال بیشتر به زمان بندی نادرست کاربرد مواد مغذی مرتبط است نه به کاربرد بیش از حد. هیچکدام از کشاورزان آمایش شده از ابزار پشتیبانی از تصمیم گیری برای مواد مغذی استفاده نکرده بودند، که این عمدتاً بخاطر عدم آگاهی و عدم وجود منابع اطلاعات رقابتی بوده است. آهک زنی خاک تا pH 6 تخمین زده شده که نشتی N و انتشار N2O را کاهش می دهد؛ با این وجود، تاثیر خالص تغییر اقلیم منفی خواهد بود زیرا آلودگی های مستقیم CO2 از آلودگی های معادل CO2 عدم آهک زنی به اندازه 394% بیشتر است (95% CI، 201 تا 21232). با اینکه آهک زنی در حال حاضر هزینه خالص برای کشاورزان دارد، اما تحلیل حساسیت بیان می کند که کاهش هزینه آهک می تواند باعث مزیت اقتصادی برای کشاورزان شود، اما هنوز آلودگی گازهای گل خانه ای را افزایش می دهد. نتایج برای همه سیستم های کشاورزی مبتنی بر چراگاه و تغذیه، جایی که انگیزه برای حفظ یا افزایش تولید از طریق مدیریت بهینه خاک و مواد مغذی وجود دارد، قابل تکثیر است. یافته ها یک توازن مهم بین کاهش آلودگی آبی و جوی و بهره وری کشاورزی و همچنین نیاز به بهبود ارتباط این توازن با کشاورزان را بیان می کنند.

Pollution from agriculture has environmental consequences at local and global scales. Managing this pollution is challenging because of diffuse sources and complex relationships between aquatic and atmospheric emissions. We illustrate this for a UK county that has suffered outbreaks of microbial pollution and eutrophication. We surveyed 49 livestock farms covering 12% of total agricultural grazed land. Soil nutrient status and whole-farm nutrient balances were determined, and the environmental impact of alleviating sub-optimal soil pH by liming was estimated at the county level. Only 37% of fields contained more P than was required for satisfactory grass growth, and soil acidity and available K were often limiting production. The mean farm N, P and K balances were similar to a modelled farm in England & Wales and EU indicators for the majority of North West Europe. This suggests that local eutrophication events linked to agriculture are more likely to relate to improper timing of nutrient application rather than over-application. None of the surveyed farmers used nutrient decision support tools, largely due to a lack of awareness and competing sources of information. Liming soils to pH 6.0 was estimated to both reduce N-leaching and N2O emissions; however, the net climate-change impact would be negative as the direct CO2 emissions would exceed CO2 equivalent emissions of not liming by 394% (95% CI 201–21,232). Although liming currently presents a net cost to farmers, a sensitivity analysis suggests that reduced lime cost could lead to economic benefit to farmers but still increased greenhouse gas emissions. The results are applicable to all pasture-based agricultural systems where there is a drive to maintain or increase production through optimal soil and nutrient management. The findings demonstrate an important trade-off between reducing aquatic and atmospheric pollution and agricultural productivity, and the need to improve communication of this trade-off to farmers.