دانلود ترجمه مقاله ارزیابی و انتخاب تامین کننده پایدار اجتماعی

1. مقدمه 2. پیشینه 3. روش تحقیق 4. کاربرد موردی 5. تحلیل حساسیت 6. بحث و بررسی و دلالت ها 7. خلاصه و نتیجه گیری

تصمیمات سازمانی و مدیریتی، تحت تاثیر فشارهای پایداری شرکتی قرار می گیرند. سازمان ها نیاز به ملاحظه ابعاد پایداری اقتصادی، محیطی و اجتماعی در تصمیمات خود دارند تا پایدار شوند. تصمیمات زنجیره تامین، نقش متمایز و اساسی در تولید پایدار (سازگار با محیط زیست) کالاها و خدمات سازمانی، ایفا می کنند. انتخاب تامین کننده پایدار، بر پایداری زنجیره تامین تاثیر می گذارد و به بسیاری از سازمان ها کمک می کند تا مزیت رقابتی بوجود بیاورند. در این زمینه، بعد پایداری اجتماعی، نسبتاً کم مورد بررسی قرار گرفته است؛ و معمولاً بر پایداری اقتصادی و زیست محیطی تاکید شده است. نادیده گرفتن پایداری اجتماعی می تواند اثرات و عوارض جدی برای زنجیره های تامین سازمانی داشته باشد. این مطالعه یک چارچوب تصمیم در مورد صفات پایداری اجتماعی برای ارزیابی و انتخاب تامین کنندگان پایدار از نظر اجتماعی، پیشنهاد می کند. یک ابزار پشتیبانی تصمیم چندضابطه ای برپایه خاکستری به نام «روش بهترین-بدترین» (BWM) و TODIM (TOmad de Decisao Interativa e Multicriterio- به زبان پرتقالی «تصمیم گیری تعاملی و چند ضابطه ای)، معرفی می شود. یک رویکرد خاکستری-BWM، برای تعیین وزن های صفات پایداری اجتماعی بکار گرفته می شود و یک روش خاکستری-TODIM برای رتبه بندی تامین کنندگان، مورد استفاده قرار می گیرد. این فرآیند در یک محیط تصمیم گروهی، تکمیل می شود. یک مطالعه موردی از شرکت ساخت و تولید ایرانی، برای نشان دادن کاربردی بودن و مناسب بودن چارچوب تصمیم گیری پایداری اجتماعی پیشنهادی، استفاده می شود. دلالت های مدیریتی، محدودیت ها و جهت های پژوهشی آتی بعد از کاربرد مدل، معرفی می شوند. مقدمه: تقاضاهای مقرراتی و آگاهی ذینفعان، فشارها را افزایش داده اند و باعث شده اند که سازمان ها به صورت صریح، پایداری را در تصمیماتشان شامل کنند (رضایی و همکاران، 2016؛ لوترا و همکاران، 2017؛ ماتیواتانان، کانان و حق، 2017؛ شی، وو و تسنگ، 2017؛ ژانگ و همکاران، 2018). شرکت ها، نه تنها به فشارها واکنش نشان می دهند، بلکه همچنین شروع به تشخیص مزیت ها و اهمیت ابتکار عمل های پایداری برای ایجاد مزیت رقابتی کرده اند (وولف، 2014؛ کوسی-سارپونگ، سارکیس و وانگ، 2016 الف، 2016 ب؛ بای، :وسی-سارپونگ؛ و سارکیس، 2017؛ آگیمانگ و همکاران، 2018).

Organisational and managerial decisions are influenced by corporate sustainability pressures. Organisations need to consider economic, environmental and social sustainability dimensions in their decisions to become sustainable. Supply chain decisions play a distinct and critical role in organisational good and service outputs sustainability. Sustainable supplier selection influences the supply chain sustainability allowing many organisations to build competitive advantage. Within this context, the social sustainability dimension has received relatively minor investigation; with emphasis typically on economic and environmental sustainability. Neglecting social sustainability can have serious repercussions for organisational supply chains. This study proposes a social sustainability attribute decision framework to evaluate and select socially sustainable suppliers. A grey-based multi-criteria decision-support tool composed of the ‘best-worst method’ (BWM) and TODIM (TOmada de Decisão Interativa e Multicritério – in Portuguese ‘Interactive and Multicriteria Decision Making’) is introduced. A grey-BWM approach is used to determine social sustainability attribute weights, and a grey-TODIM method is utilised to rank suppliers. This process is completed in a group decision setting. A case study of an Iranian manufacturing company is used to exemplify the applicability and suitability of the proposed social sustainability decision framework. Managerial implications, limitations, and future research directions are introduced after the application of the model. Introduction: Regulatory demands and stakeholder awareness, have increased pressures and caused organisations to explicitly consider sustainability in their decisions (Rezaei et al. 2016; Luthra et al. 2017; Mathivathanan, Kannan, and Haq 2017; Shi,Wu, and Tseng 2017; Zhang et al. 2018). Firms are not only reacting to pressures, but have also started to recognise the benefits and importance of sustainability initiatives to build competitive advantage (Wolf 2014; Kusi-Sarpong, Sarkis, and Wang 2016a, 2016b; Bai, Kusi-Sarpong, and Sarkis 2017; Agyemang et al. 2018).