دانلود پروپوزال ارتباط بین خودکنترلی و اقدامات خانواده در راستای بهبود شاخص های سازگاری اجتماعی

این پروپوزال دارای یک مقاله بیس نیز می باشد که در انتهای همین صفحه می توانید به طور رایگان، اقدام به مشاهده و دریافت آن نمایید.

سازگاری اجتماعی (Social adjustment)، اقداماتی است که توسط یک فرد در راستای کنار آمدن با استانداردها، ارزش ها و نیازهای یک جامعه به منظور مقبول واقع شدن، انجام می پذیرد. این اقدامات را می توان در قالب یک سری فرآیندهای روان شناختی تعریف کرد. این اقدامات شامل تعامل با استانداردها و ارزش های جدید می گردد. در زبان فنی روانشناسی، “برخورد مناسب و هماهنگ شدن با اعضای جامعه به بهترین شکل ممکن” را سازگاری می گویند. روانشناسان معمولا از اصطلاح سازگاری برای تشریح انواع مختلف روابط اجتماعی و بین فردی در جامعه استفاده می کنند. بنابراین، سازگاری را می توان به عنوان واکنش به تقاضاها و خواسته های تحمیل شده روی یک فرد توسط جامعه تعریف کرد. مهارت های اجتماعی اشاره به مجموعه خاصی از توانایی ها شامل رفتارهای کلامی، غیرکلامی و شناختی دارد که برای عملکرد اجتماعی موثر، مورد نیاز می باشند. از سوی دیگر، شایستگی و صلاحیت اجتماعی نیز به عنوان توانایی کلی یک فرد در تاثیرگذاری مطلوب روی محیط اجتماعی خود تعریف می گردد. اخیرا، سازگاری اجتماعی به عنوان تعامل واقعی تمایلات سازده بیان شده که به عنوان نتیجه طبیعی صلاحیت اجتماعی محسوب می گردد.

این پروپوزال نیز به بررسی نقش خودکنترلی و عملکرد خانواده در راستای بهبود مولفه های سازگاری پرداخته و برای مقطع کارشناسی ارشد رشته روانشناسی آماده شده است. ساختارهای کلی پروپوزال نویسی شامل جامعه آماری، نحوه گردآوری داده ها، بررسی متغیرها در قالب مدل مفهومی، روش نمونه گیری و ابزارهای پژوهشی در این پژوهش رعایت شده و شما دانشجوی عزیز با مطالعه این فایل، علاوه بر آشنایی با این ساختارها برای تالیف پروپوزالی مشابه می توانید با ایده های بیشتر برای کار خود نیز آشنا شده و برای اهداف دانشگاهی خود از آن استفاده نمایید. سازگاری اجتماعی یکی از موضوعات مورد توجه پژوهشگران روانشناسی بوده و مقالات زیادی در این زمینه به چاپ رسیده که در نگارش این پروپوزال نیز به تعدادی از آنها ارجاع داده شده است.

در ادامه می توانید بخشی از این پروپوزال که در محیط ورد (WORD) آماده شده و و نیز فایل مقاله بیس را مشاهده نمایید:

تحقیق حاضر با هدف واکاوی پیوند میان مؤلفه‌های درونی و نهادهای بیرونی در شکل‌گیری شخصیت نوجوان، به بررسی رابطه میان خودکنترلی و اقدامات تربیتی خانواده در ارتقای شاخص‌های سازگاری اجتماعی می‌پردازد. دوره متوسطه به دلیل تقارن با بحران‌های بلوغ و شکل‌گیری هویت مستقل، برهه‌ای حساس برای دانش‌آموزان محسوب می‌شود که در آن، توانایی مدیریت تکانه‌ها (خودکنترلی) از یک سو و الگوهای حمایتی و نظارتی خانواده از سوی دیگر، نقش تعیین‌کننده‌ای در تعاملات اجتماعی موفق آن‌ها ایفا می‌کنند. این مطالعه با تمرکز بر جامعه آماری دانش‌آموزان مقطع دبیرستان در شهرستان آباده، در پی آن است تا دریابد چگونه مدیریت هوشمندانه رفتار در خانواده می‌تواند به تقویت مهارت‌های سازگارانه در محیط‌های آموزشی و اجتماعی منجر شود و بستری برای کاهش آسیب‌های رفتاری فراهم آورد.