دانلود ترجمه مقاله چالش های ارتباطات حرفه ای در پرستاری فناوری بالا

1. پیشینه 2. روش ها 3. نتایج 4. بحث و بررسی 5. نتیجه گیری

چکیده – پیشینه: واحدهای رادیوتراپی (RT)، محیط های پرستاری فنآوری پیشرفته هستند. در سوئد، پرستاران ثبت شده در RT (RN ها)، RT را در همکاری نزدیک با دیگر گروه های حرفه ای فراهم و مدیریت می کنند و همچنین، مراقبت پرستاری را برای بیماران سرطانی، ارائه می دهد. تقاضاهای ارتباطاتی برروی این RN ها، بنابراین بسیار پیچیده می باشند. در این مطالعه، هدف ما، درک بهتر مسائل، نقاط قوت و تغییر نیازها مرتبط با ارتباطات حرفه ای با و درون بخش RT، به عنوان مبنایی برای توسعه یک مداخله مختص وضعیت، می باشد. روش ها: بحث های گروه هدف (FGD ها)، با متخصصان مختلف (RN ها، کمک پرستاران، پزشکان، مهندسان و فیزیک دانان) انجام شدند. رونوشت های FGD ها، به صورت استقرایی بوسیله یک تیم از پژوهشگران تجزیه و تحلیل شدند، تا داده های مرتبط از نظر بالینی و مفید، تولید شوند. نتایج: این یافته ها، دیدگاه هایی در مورد اقلیم ایمنی RT فراهم می کند و این داده ها تحت سه عنوان اصلی، ارائه می شوند: تعریف حیطه های حرفه ای؛ سازمان و مسائل رهبری؛ و فرم های ارتباطاتی، استراتژی ها و فرآیندها. تاثیر سلسله مراتب موجود، شامل نحوه تعریف آنها و اجرا عملی آنها، در کل این داده ها، مشاهده شد. علیرغم تفاوت های دیگر، متخصصان مشارکت کننده، در مورد مسائل ارتباطاتی مرتبط با RT، یعنی عدم وجود سیستم ها و فرآیندهایی برای انتقال اطلاعات، تقسیم بندی غیرشفاف نقش، حس بی احترامی متقابل و ارتباطات موقتی رخ دهنده «به صورت فی البداهه»، اتفاق نظر داشتند. درحالی که همه گروه های تخصصی، مسائل ارتباطاتی گسترده ای را تشخیص دادند، هما هیچکدام، اثرات منفی بالقوه بر ایمنی بیمار یا مراقبت توصیف شده در DFGD با نمایندگان بیمار، را درک نکردند. درحالی که اغلب RN ها، در ابتدا وجود یک سلسله مراتب را انکار کردند، اما آنها در توصیفاتشان خود را در یک سلسله مراتب قرار دادند و نقش خود را منفعل و با حس عدم توانمندی، توصیف کردند. خطرات ایمنی بالقوه توصیف شده در FGD ها، شامل عدم گزارش خطاهای پزشکی و نادیده گیری بی سر و صدا یا مخالفت فعالانه دستورالعمل ها و مقررات جدید، بودند. نتیجه گیری: این ریسک وجود دارد که RN هایی که خود را درون یک سازمان، محروم می پندارند، با مقاومت منفعلانه در برابر تغییر عمل خواهند کرد، بجای اینکه تقویت کننده و تبلیغ کننده آن تغییر باشند. از آنجایی که مداخلات برای تقویت تیم ها نمی توانند قویتر از ضعیف ترین لینک یا پیوند باشند، RN ها ممکن است نیاز به پشتیبانی در گذر «از منفعل بودن به فعال بودن» داشته باشند تا مسئولیت حرفه ای کامل در یک تیم مراقبت سلامت چند تخصصی، را بر عهده بگیرند.

Background: Radiotherapy (RT) units are high-tech nursing environments. In Sweden, RT registered nurses (RNs) provide and manage RT in close collaboration with other professional groups, as well as providing nursing care for patients with cancer. Communication demands on these RNs are thus particularly complex. In this study, we aimed to better understand problems, strengths and change needs related to professional communication with and within the RT department, as a basis for developing a situation-specific intervention. Methods: Focus groups discussions (FGDs) were conducted with different professional (RNs, assistant nurses, physicians, engineers and physicists) and user stakeholders. Transcripts of the FGDs were inductively analyzed by a team of researchers, to generate clinically relevant and useful data. Results: These findings give insight into RT safety climate and are presented under three major headings: Conceptualization of professional domains; Organization and leadership issues; and Communication forms, strategies and processes. The impact of existing hierarchies, including how they are conceptualized and acted out in practice, was noted throughout these data. Despite other differences, participating professionals agreed about communication problems related to RT, i.e. a lack of systems and processes for information transfer, unclear role differentiation, a sense of mutual disrespect, and ad hoc communication taking place ‘on the fly’. While all professional groups recognized extensive communication problems, none acknowledged the potential negative effects on patient safety or care described in the FGD with patient representatives. While RNs often initially denied the existence of a hierarchy, they placed themselves on a hierarchy in their descriptions, describing their own role as passive, with a sense of powerlessness. Potential safety hazards described in the FGDs include not reporting medical errors and silently ignoring or actively opposing new guidelines and regulations. Conclusions: There is a risk that RNs who view themselves as disenfranchised within an organization will act with passive resistance to change, rather than as change promoters. As interventions to strengthen teams cannot be stronger than the weakest link, RNs may need support in the transition “from silence to voice” in order to take a position of full professional responsibility in a multi-professional health care team.