دانلود ترجمه مقاله حریم خصوصی در اینترنت اشیا

1. مقدمه 2. حریم خصوصی 3. حفاظت از حریم خصوصی در یک معماری IoT لایه ای 4. حریم خصوصی در لایه ادراک 5. حریم خصوصی در لایه شبکه 6. حریم خصوصی در لایه میان افزار 7. حریم خصوصی در لایه کاربرد 8. کارهای مرتبط 9. نتیجه گیری

چکیده - پیاده سازی فراگیر ادوات هوشمند کم هزینه و استفاده گسترده از شبکه های بی سیم سرعت بالا باعث توسعه سریع اینترنت اشیاء (IoT) شده است. IoT از اشیاء فیزیکی بیشماری که در اینترنت سنتی شامل نشده بودند، بهره می گیرد و تعامل و همکاری آنها برای فراهم کردن طیف گسترده ای از کاربردهای IoT را ممکن می سازد. بسیاری از ادوات درون IoT ممکن است نیاز به درک و تحلیل جامعه داده های گردآوری شده از طریق تعداد زیادی ادوات فیزیکی داشته باشد که این امر حریم خصوصی اطلاعات شخصی و همچنین توسعه IoT را مورد چالش قرار می دهد. حریم خصوصی اطلاعات در IoT، یک مفهوم گسترده و پیچیده است، زیرا درک و ادراک آن در بین اشخاص، متفاوت است و اجرایی کردن آن نیاز به تلاش هایی هم از جانب قانونگذار و همچنین فنآوری ها دارد. در این مقاله، اصول نوین قوانین حریم خصوصی، معماری های IoT و فنآوریهای بهبود دهنده حریم خصوصی (PET های) نماینده را مرور می کنیم. تحلیل می کنیم که چگونه اصول قانونی از طریق پیاده سازی دقیق PET ها در لایه های مختلف یک مدل معماری IoT لایه بندی شده مورد پشتیبانی قرار می گیرند تا الزامات حریم خصوصی افرادی که با سیستم های IoT در تعامل هستند را برآورده کنند. نشان می دهیم که چگونه قانون گذاری حریم خصوصی به اصول حریم خصوصی نگاشت پیدا می کند و به نوبه خود طراحی PET های لازم جهت استفاده در معماری IoT را به پیش می برد. مقدمه: پیاده سازی فراگیر ادوات هوشمند کم هزینه و استفاده گسترده از شبکه های بی سیم سرعت بالا باعث توسعه سریع اینترنت اشیاء (IoT) شده است. IoT از اشیاء فیزیکی بیشماری تعبیه شده با تگ های «شناسایی فرکانس رادیوایی» (RFID)، سنسورها و فعال سازهایی که در اینترنت سنتی شامل نشده بودند، بهره می گیرد و تعامل و همکاری آنها را از طریق هردو پرتکل ارتباطات سنتی و همچنین مخصوص IoT را ممکن می سازد [1، 2]. گارتنر [3] تخمین می زند که حدود 20.4 میلیارد «اشیاء در سال 2020 به هم متصل می شوند. این تعداد دستگاه ها و ادوات هنگفت و ناهمگن می توانند با جهان های فیزیکی و دیجیتال تعامل کنند، توانایی و پتانسیل بهبود قابل توجه کیفیت زندگی برای افراد در تعامل با IoT را دارد. با استفاده از خانه های هوشمند و ادوات قابل پوشیدن هوشمند، کاربران، خدمات بلادرنگ و سفارشی از خانه دارها، پزشکان و معلمان بدنسازی دیجیتال، دریافت می کنند [4]. کاربردهای ساختمان هوشمند و شهر هوشمند، افزایش آگاهی از محیط اطراف را بوجود می آورد و راحتی و مزایای بیشتری را برای کاربران فراهم می سازد [5، 6].

Ubiquitous deployment of low-cost smart devices and widespread use of high-speed wireless networks have led to the rapid development of the Internet of Things (IoT). IoT embraces countless physical objects that have not been involved in the traditional Internet and enables their interaction and cooperation to provide a wide range of IoT applications. Many services in the IoT may require a comprehensive understanding and analysis of data collected through a large number of physical devices that challenges both personal information privacy and the development of IoT. Information privacy in IoT is a broad and complex concept as its understanding and perception differ among individuals and its enforcement requires efforts from both legislation as well as technologies. In this paper, we review the state-of-the-art principles of privacy laws, the architectures for IoT and the representative privacy enhancing technologies (PETs). We analyze how legal principles can be supported through a careful implementation of PETs at various layers of a layered IoT architecture model to meet the privacy requirements of the individuals interacting with IoT systems. We demonstrate how privacy legislation maps to privacy principles which in turn drives the design of necessary PETs to be employed in the IoT architecture stack. INTRODUCTION: Ubiquitous deployment of low-cost smart devices and widespread use of high-speed wireless networks have led to the rapid development of Internet of Things (IoT). IoT embraces countless physical objects embedded with Radio Frequency Identification (RFID) tags, sensors and actuators that have not been involved in the traditional Internet and enables their interaction and cooperation through both traditional as well as IoT-specific communication protocols [1], [2]. Gartner [3] estimates that around 20.4 billion ‘things’ will be connected by the year 2020. These pervasive and heterogeneous devices that interact with the physical and digital worlds have the potential to significantly enhance the quality of life for individuals interacting with the IoT. With smart home and wearable devices, users obtain seamless and customized services from digital housekeepers, doctors and fitness instructors [4]. Smart building and smart city applications provide an increased awareness of the surroundings and offer greater convenience and benefits to the users [5], [6].