دانلود ترجمه مقاله تاثیر همه گیری کووید-19 بر سلامت روان کودکان

1. مقدمه 2. مواد و روش ها 3. نتایج 4. بحث و بررسی 5. محدودیت های تحقیق 6. نتیجه گیری

چکیده – پاندمی کووید 19، تهدیدات سلامت روان قابل توجهی در کودکان بنگلادشی بوجود آورده است. هدف این مطالعه، بررسی تاثیر کووید-19 بر سلامت روان کودکان در دوران قرنطینه در بنگلادش است. با استفاده از یک نمونه گیری غیراحتمالاتی، یک مطالعه مقطعی اینترنتی از 25 آوریل تا 9 مه 2020 در 384 والدینی که حداقل یک فرزند بین 5 تا 15 سال دارند، صورت گرفت. خوشه بندی K-means برای گروه بندی کودکان طبق نمره سلامت روان استفاده شد و «تحلیل عاملی موید» (CFA)، برای شناسایی رابطه بین رفتار والدین و سلامت روان کودک انجام شد و همچنین این روابط بوسیله آزمون کی دو، ارزیابی شد. کودکان به چهار گروه تقسیم بندی شدند به نحوی که 43% از کودکان، اختلال روانی زیرآستانه (میانگین اختلال افسردگی ماژور (MDD)-10؛ 2.8)، 30.5% خفیف (میانگین MDD-10؛ 8.9)، 19.3% متعادل (میانگین MDD-10؛ 18.9) و 7.2% از کودکان شدید (میانگین MDD-10؛ 25.2)، داشتند. درصد بالاتر اختلال سلامت روان کودکان با سطح بالاتر تحصیلات والدین، بستگان مبتلا شده به کووید-19 (بله)، والدین هنوز به کار می روند (بله) و رفتار ناهنجار والدین اما کمتر نسبت به همسن و سالانشان، مورد بررسی قرار گرفتند. این مقاله نشان می دهد که نسبت بالایی از کودکان بنگلادشی از اختلالات سلامت روان دوران قرنطینه رنج می برند. پیاده سازی استراتژی های مداخله روانشناختی و بهبود شرایط مالی خانوار، سواد والدین، مراقبت از کودکان و امنیت شغلی می توانند به بهبود وضعیت روانی/ذهنی کودکان کمک کنند و نویسندگان بر این باور هستند که این یافته ها برای تسریع در نرخ دستیابی به «هدف توسعه پایدار» (SDG) مرتبط با وضعیت سلامت در بنگلادش، مثمرثمر خواهد بود.

COVID-19 pandemic poses a significant mental health threat among children in Bangladesh. This study aims to explore the impact of COVID-19 on the mental health of children during the lockdown in Bangladesh. An online cross-sectional study was conducted from 25th April to 9th May 2020 among 384 parents having at least one child aged between 5–15 years using non-probability sampling. K-means clustering used to group children according to mental health score and confirmatory factor analysis (CFA) performed to identify the relationship among the parental behavior and child mental health, and also these associations were assessed through chi-square test. Children were classified into four groups where 43% of child had subthreshold mental disturbances (mean Major Depressive Disorder (MDD)-10; 2.8), 30.5% had mild (mean MDD-10; 8.9), 19.3% suffered moderately (mean MDD-10; 15.9), and 7.2% of child suffered from severe disturbances (mean MDD-10; 25.2). The higher percentage of mental health disturbances of children with the higher education level of parents, relative infected by COVID-19 (yes), parents still need to go the workplace (yes), and parent’s abnormal behavior but lower to their counterparts. This paper demonstrates large proportions of children are suffering from mental health disturbances in Bangladesh during the period of lockdown. Implementation of psychological intervention strategies and improvement in house-hold financial conditions, literacy of parents, taking care of children, and job security may help in improving the psychological/mental status of children and the authors believe that the findings will be beneficial to accelerate the rate of achieving the Sustainable Development Goal (SDG) linked to health status in Bangladesh.