دانلود ترجمه مقاله انگيزه‌ها، برنامه‌ريزي تجاري و مديريت ريسک: كارآفريني در بين دانشجويان

1- مقدمه 2- حمايت تئوريكي 3- كارآفرينان بالقوه و مجرب 4- روش 5- شركت‌كنندگان 6- ابزار GUESSS Brazil 7- پروسه‌هاي جمع‌آوري داده 8- نتايج 9- بحث و بررسی 10- نتيجه‌گيري‌ها

نتيجه‌گيري‌ها : هدف اين پژوهش، مقایسه انگيزه‌هاي كارآفريني، برنامه‌ريزي کسب و کاری و مديريت ريسك بين دو گروه‌ از دانشجويان می باشد: دانشجوياني كه از قبل تجارب کسب و کاری داشتند و دانشجوياني كه درصدد شروع یک کسب و کار جدید هستند. این مقاله، مطالب مهمی را در اختيار نظريه پردازان و كارورزان كارآفريني و آموزش كارآفريني قرار مي‌دهد. چهار نتيجه‌گيري اصلي را مي‌توان از اين مطالعه بدست آورد. اول اينكه، كارآفرينان دانشجويان بالقوه بيشتر از كارآفرينان مجرب، انگيزه دارند. دوم اينكه، انگيزه اصلي حرفه‌ كارآفريني، بين دو گروه در اين مطالعه، مديريتي است، یعنی هر دو گروه مي‌خواهند مهارت‌ها و قابليت‌هاي فردي خود را در اداره شركت خود به كار گيرند. سومين نتيجه‌گيري این است كه تفاوت‌هاي عمده بين كار آفرينان دانشجو مجرب و بالقوه، اشاره به تعيين انگيزه‌هاي مالي و اجتماعي دارد. در حاليكه در گروه اول، انگيزه‌هاي اجتماعي و مالي، به ترتیب دومين و سومين جايگاه را اشغال مي‌كنند، در گروه مجرب، اين ترتيب، بر عكس مي‌شود كه مي‌توان گفت كه وقتي يك شركتي اداره مي‌شود، انگيزه مالي، براي بقاي شركت، بسيار مهم مي‌شود كه ايده‌آل‌هاي اجتماعي را تا حدي كنار مي‌گذارد. نتيجه‌گيري چهارم آن است كه كارآفرينان بالقوه و مجرب، در يكي از ابعاد تشكيل شركت متفاوت هستند. هر دو در استفاده از منابع محتاط هستند، كمتر ريسك مي‌كنند و شايد ترس شكست در مديريت شركت را ندارند. با اين حال، كارآفرينان بالقوه، بيشتر روی برنامه ریزی سرمايه‌گذاري مي‌كنند احتمالاً به اين خاطر كه آنها هنوز در سطح ايده آل‌ سازي هستند و كمتر با مباحث مديريتي عملي سروكار دارند. با توجه به محدوديت‌هاي متن، شایان ذکر است كه تحليل تفاوت‌ها در انگيزه‌هاي كارآفريني بين دانشجويان از برنامه‌هاي مختلف، عملي نيست. همچنين متغيرهايي از متن‌هاي خانوادگي گروه‌ها، به حد كافي براي امكان استنباط تأثير آنها بر كارآفرينان بالقوه و مجرب، شناسايي نشده‌اند. محدوديت‌ ديگر، نبود تناسب بين گروه‌هاست. ايجاد متغيرها، اگرچه بر اساس مطالب تخصصي نیز باشد، ممكن است منبع جديدي از محدوديت باشد. نتايج تحقيقاتي اصلاحي نشان مي‌دهند كه طرح ابزار مقياس‌هاي تمايل ريسكي، تفاوت‌ها در نتايج تحقيقات مربوط به اين صفت فردي كارآفرينان را توضيح نمي‌دهند. يكي از مشارکت های اين مطالعه، كه از نقطه نظر تئوريكي مورد تأكيد قرار گرفته، به تئوري انگيزش‌ها كمك مي‌كند و به فراتر از دلايل مطالعه‌اي فرصت و ضرورت مي‌رود. همچنين به طرح‌ريزي تئوري‌ها به عنوان علت يا به عنوان اثر انجام تجارت كمك مي‌كند همانطوريكه مؤلفه‌هايي در نتايج آنها شناسايي شده‌اند كه نشان مي‌دهند هر نوع منطق طرح‌ريزي، مكمل هستند. اين يافته‌، نياز به تعيين انعطاف‌پذيري و آزمايشگري در فرآيند آموزش كارآفريني اين افراد جوان را مشخص مي‌كند. آن همچنين به اين حقيقت اشاره دارد كه توسعه مهارت‌هاي كارآفريني در دانشجويان، فقط آموزش نحوه ترسيم طرح هاي تجاري نيست. همچنين این مطالعه به ارزيابي اهميت متغيرهاي مجزاي مورد تحليل (برنامه ریزی، مدیریت ریسک، و انگیزه) از لحاظ اهداف و عملكردهاي كارآفرينان بالقوه و مجرب كمك مي‌كند. متغيرها، تنوع پايينی بين گروه‌هاي مورد مطالعه را نمایان می کند كه نشان مي‌دهد الگويي در نمونه وجود دارد كه باید بیشتر مورد بررسی قرار گیرد، بويژه در سايه نتايج تحقيقاتي است كه تفاوت‌ها در الگوهاي نگرشي و رفتاري را بين كارآفرينان نشان مي‌دهند.

ConclusionsThe objective of this study was to compare entrepreneurialmotivations, business planning, and risk management betweentwo groups of university students: those who already had abusiness (experienced) and those who intended to start one(potential entrepreneurs). The study brings important contribu-tions to theorists and practitioners in entrepreneurship, as wellas for instruction in entrepreneurship.Four main conclusions can be drawn from this study. Thefirst is that potential student entrepreneurs are more moti-vated than those who are experienced. The second is that the main motivation for the entrepreneurial career, between thetwo groups in this study, is managerial, that is, both groupsdesire to put into practice their personal skills and capabilitiesto run their own business. The third conclusion is that the maindifferences between potential and experienced entrepreneurialstudents refers to the positioning of social and financial motiva-tions. While in the first group the social and financial motivationsoccupy the second and third positions respectively, in the experi-enced group this order is inverted, which allows one to infer thatwhen actually running a business, financial motivation becomesmore pressing to ensure survival, leaving social ideals somewhatto the side. The fourth conclusion is that potential and experiencedentrepreneurs differ in one of the dimensions of business cre-ation. Both are cautious in the use of resources, risking less,perhaps out of fear of failing to manage the business. How-ever, potential entrepreneurs invest more in planning, probablybecause they are still at the level of idealization, less concernedwith practical management issues.Regarding the limitations of the text, it should be noted thatit was not possible to analyze differences in entrepreneurialmotivations among students from different degree programs.Also, variables from the family contexts of the groups were notexplored enough to allow inferring their influence on potentialand experienced entrepreneurs. Another limitation is the lack ofproportionality between groups. The creation of the variables,although based on the specialized literature, may be a new sourceof limitation, although revised research results indicate that thedesign of instruments of risk-propensity measures, in particular,do not explain the differences in research results concerning thispersonal trait of entrepreneurs. On the contributions of the study, it is emphasized that fromthe theoretical point of view, the study contributes to the the-ory of motivations, going beyond the widely studied reasonsof opportunity and necessity. It also contributes to planningtheories as a cause or as an effect of doing business, as ele-ments are found in their results that suggest that both types ofplanning logic are complementary. This finding highlights theneed to further explore experimentation and flexibility in theentrepreneurial training process of these young people. It alsopoints to the fact that developing entrepreneurial skills in col-lege students is not just about teaching how to draw up businessplans.The study also contributes to evaluating the weight ofthe individual variables analyzed (planning, risk management,and motivation) in the intentions and actions of poten-tial and experienced entrepreneurs. The variables show lowdiversity among the groups studied, revealing that there isa pattern in the sample that deserves to be more care-fully explored, especially in light of research results thatshow differences in behavioral and attitudinal patterns amongentrepreneurs.

بخشی از ترجمه مقاله (صفحه 11 , 12 فایل ورد ترجمه)