دانلود ترجمه مقاله بیماری Covid-19: دلالت هایی برای مدیریت ریسک بیمه گر

1. مقدمه 2. بیمه پذیری ریسک بیماری همه گیر 3. مدیریت بحران 4. ایجاد انتظارات – تحلیل سناریو همه گیری پیش از بیماری کووید-19 5. پیشرفت های واقعی و تاثیر بر صنعت 6. تجربیات به دست آمده

بیمه پذیری ریسک بیماری همه گیر: دو مانع مهم برای بیمه برداری ریسک های فراگیر وجود دارد: اولی توانایی انباشت زیان و دومی، مسئله مخاطره بالقوه اخلاقی خارجی حاصل از محرک های غیر طبیعی برای تصمیمات سیاست دولتی است. مشخصه بیماری همه گیر و ریسک فراگیر، انباشت های بالقوه زیاد برای سوال درمورد بیمه برداری است. همانند بلایای طبیعی( مانند سیل، زلزله، طوفان) یا فاجعه های انسانی( مانند تروریسم)، یک بیماری همه گیر می تواند منجر به انباشت زیاد زیان های بیمه شده شود. همانگونه که بلایای طبیعی و انسانی معمولا، حوادث منطقه ای هستند، بازارهای بیمه از تنوع منطقه ای با استفاده از بیمه جهانی، ضمانت های مربوط به بیمه یا بیمه مجدد برای فراهم کردن پوشش، استفاده می کند( انواع خاصی از چنین فاجعه هایی را نمی توان به طور کامل تحت پوشش صنعت بیمه قرار داد؛ سناریوهای زیان برآورد نمود که ممکن است فراتر از ظرفیت جهانی صنعت به عنوان یک کل باشد.( برای ملاحظات مربوط به ظرفیت بازارها به کامینز و همکاران، 2002 رجوع کنید.) با این وجود، بیماری فراگیر با توجه به تعریف، بیان می کند که تنوع منطقه ای برای مدیریت این تهدید، سودمند نیست. همانگونه که ویروس کووید 19 نشان داد، یک ویروس مسری به سرعت به سراسر جهان منتقل می شود، تاثیر زیادی بر کل جهان در یک زمان، می گذارد- ویژگی که بوسیله مانند ریسک سایبری به اشتراک گذاشته می شود که بخاطر پیوستگی سیستم های کامپیوتر، بدافزار می تواند در زمان کوتاهی در سراسر جهان گسترش یاید( نمونه برجسته باج افزار بودن" WannaCry"، به مونیخ ری 2017؛ سوئیس ری، 2017). گرچه همبستگی بالا در بیمه عمر و سلامت که به طور بالقوه زیان ها را پوشش می دهد، ویژگی بارز ریسک فراگیر است، کووید 19 بر انباشت بالقوه در ارتباط با زیان های بازار مالی و دارایی و زیان های خسارتی تاکید دارد(به ویژه زیان غیرمالی، تعطیلی کسب و کار و لغو برنامه). همراه با عدم اطمینان قانونی و مسائل موجود در جمله بندی مبهم، منجر به غیرمنتظره نامطلوب برای صنعت شده است. جمله بندی مبهم و تعریف دقیق حوادث بیمه شده و پوشش، الزامات مستقیم ریسک بیمه شدنی هستند. پیامدهای ممنوعیت در بسیاری از موارد منجر به بحث های در این باره می شود که آیا در عمل تحت پوشش بیمه نامه های خاص قرار می گیرند یا خیر(این مسئله را با جزئیات بیشتر در بخش 5.4. بازبینی می کنیم)، بر این امر تاکید دارد که چگونه معیار بیمه برداری یک تعریف دقیق و مشخص ریسک غالبا چالش سیاست های بیمه زندگی واقعی را نشان می دهد، به ویژه زمانی که ریسک های جدید یا حوادث بی سابقه روی می دهند. با تحقق آن، مانند بیمه توقف کسب و کار ممکن است به طور ناخواسته شامل محفاظت در برابر زیان های حاصل از منع آمد وشد عمومی باشد، همانند مسئله ریسک سایبری ناگهانی معروف(گای کارپنتر، 2018)، یا تهدیدات نوظهور و حکم پیش بینی نشده در زمینه بیمه مسئولیت(یک نمونه مورد جکسون نیوجرسی معروفاست، کانراتز، 1987).

On the insurability of pandemic risk: There are two major potential impediments to the insurability of pandemic risks: the first is the large potential loss accumulation and the second is the issue of potential external moral hazard caused by distorted incentives for public policy decisions. Epidemic and pandemic risks are characterized by accumulations potentially large enough to raise the question of insurability. Like natural disasters (such as floods, earthquakes, hurricanes) or man-made catastrophes (e.g., caused by terrorism), an epidemic can generate large accumulations of insured losses. As natural and man-made disasters typically are regionally concentrated events, insurance markets make use of regional diversification via global underwriting, reinsurance or insurance-linked securities in order to provide cover. (Still, certain types of such catastrophes cannot be fully covered by the insurance industry; loss scenarios provide estimates that might exceed the worldwide capacity of the industry as a whole. See, e.g., Cummins et al. 2002, for considerations regarding the markets’ capacity.) However, pandemics by definition imply that regional diversification is likely to be less helpful for managing this threat. As demonstrated by Covid-19, a contagious virus can travel around the globe quickly, impacting a large part of the world at the same time—a characteristic which is shared by, e.g., cyber risk, where, because of the connectedness of computer systems, malware can spread around the world in very short time (a prominent example being the ransomware “WannaCry”; see, e.g., Munich Re 2017; Swiss Re 2017). While high correlation in life and health insurance potentially covered losses is a defining feature of pandemic risk, the Covid-19 crisis has highlighted the accumulation potential also with respect to financial market losses and to property and casualty losses (in particular non-property damage business interruption and event cancelation). Combined with legal uncertainty and issues with imprecise wording this has caused an unpleasant “surprise” for the industry. Unambiguous wording and the precise definition of the insured event and coverage are straightforward requirements of an insurable risk. The consequences of the lock-down in many cases have led to discussions about whether there actually was coverage under certain policies (we will revisit this issue in more detail in Sect. 5.4). This highlights how the insurability criterion of an unambiguous and precise definition of the risk often represents a challenge for real-life insurance policies, especially when new risks or unprecedented events are concerned. The realization that, e.g., business interruption insurance might (unintendedly) include protection against losses caused by a general lock-down, resembles the problem of so-called silent cyber risk (see Guy Carpenter 2018) or, similarly, of emerging threats and unexpected court rulings in the context of liability insurance (an example is the wellknown Jackson Township case; see, e.g., Kunreuther 1987).