دانلود ترجمه مقاله بهره وری شرکت و نامتعارف بودن سرمایه گذاری

1. مقدمه 2. مروری بر مقالات 3. فرضیات 4. داده ها و متغیرها 5. آمار خلاصه 6. روش تحقیق 7. نتایج 8. نتیجه گیری

ناهنجاری های سرمایه گذاری: در راستای تلاش برای تشریح علت ناهنجاری های مختلف قیمت گذاری دارایی، مطالعات صورت گرفته در زمینه امور مالی رفتاری این فرضیه را ارائه می دهد که اثرات معامله گران با درخواست ها و نیازهای غیرمنطقی کاملا از طریق اقدامات سرمایه گذاران منطقی و پیچیده رفع نمی شود (دی لانگ و همکاران، 1990؛ شلیفر و ویشنی، 1997؛ باربریس و همکاران، 2015). همانطور که در مقالات پیشین مطرح شده است، واکنش بیش از حد و واکنش کمتر از حد به اطلاعات، نمونه هایی از علل رفتاری زمینه‌ ای در خصوص ناهنجاری ‌های سرمایه‌گذاری محسوب می شوند [1]. زمانیکه سرمایه گذاران بیش از حد/ کمتر از حد به سرمایه گذاری های شرکتی واکنش نشان می دهند (جنسن، 1986)، شرکت ها ممکن است با عملکرد ضعیف و نامطلوب سهام بعدی مواجه شوند، زیرا بازار به اصلاح قیمت ها می پردازد. تیتمن و همکاران (2004) عنوان کردند که افزایش سرمایه‌گذاری به بازده سهام پایین ‌تر منجر می‌شود و از یک سرمایه گذار در واکنش به ساختار امپراتوری مدیریتی پشتیبانی می کند. به همین نحو، چان و همکاران (2008) استدلال کردند که در شرکت ‌هایی که متحمل هزینه‌های نمایندگی بالایی هستند، پیش‌بینی‌ منفی رشد شرکت قوی ‌تر است که گویای این است که مدیرانی که در معرض هزینه‌ های بالای نمایندگی هستند به گسترش بیش از حد گرایش دارند. علاوه بر این، اعتماد بیش از حد نیز رفتار اثبات شده ای است که موجب می شود مدیران سرمایه گذاری های بیش از حدی را در پیش بگیرند (مالمندیر و تیت، 2005)، که به عملکرد ضعیف و نامطلوب سهام منجر می شود. مطالعه حاضر به درک تداوم این کاستی فراگیر سهام در نتیجه رشد بیش از حد می پردازد و چهار متغیر سرمایه‌گذاری را بررسی می کند که برای پیش‌بینی مقطع بازده سهام آتی به کار گرفته می شود که عبارتند از: صدور خالص سهام (NSI)، رشد دارایی (dAA)، سرمایه‌گذاری به دارایی‌ها (IA) و دارایی‌های عملیاتی خالص به دارایی‌ها (NOA). همچنین، لوگرن و ریتر (1995)، فاما و فرنچ (2008) و پونتیف و وودگیت (2008) استدلال کردند که افزایش NSI، اندازه‌گیری شده با تعداد سهام برجسته تقسیم شده، یک پیش‌بینی‌کننده منفی قوی بازده به شمار می آید. لوگران و ریتر این معما را به شرکت هایی که در پروژه هایی با ارزش منفی با مسائل جدید سرمایه گذاری می کنند، نسبت می دهند که بازار در برابر آن به طور کامل ریسک نمی‌کند. لیاندرس و همکاران (2008) عنوان می کنند که صادرکنندگان خالص در مقایسه با غیر صادرکنندگان، سرمایه گذاری های بیشتری تری را انجام می دهند، بنابراین اثر NSI با سرمایه گذاری های شرکت از ارتباط نزدیکی برخوردار است. ارتباط بین صدور سهام و بازده نیز در سطح بازار به خوبی مستدل شده است (بیکر و ورگلر، 2000). بنابراین، کوپر و همکاران. (2008) عنوان می کنند که رشد کل دارایی ها در ترازنامه (dAA) به صورت معکوس سطح مقطع بازده سهام را پیش بینی می کند. لازم به ذکر است که بررسی ها نشان می دهد که طی دوره ژانویه 1966 تا دسامبر 2015، بالاترین رشد ارزش سهام، کمترین دهک را در حدود 73٪ در سال در ایالات متحده امریکا نشان داده است. همچنین، اثرات رشد دارایی در بازارهای بین المللی نیز پایدار و مشهود است (گری و جانسون، 2011؛ واتانابه و همکاران، 2013؛ و تیتمن و همکاران، 2013). لاکونیشوک و همکاران (1994) و کوپر و همکاران استدلال می کنند که واکنش بیش از حد سرمایه‌گذاران به رشد دارایی ‌های پیشین، به احتمال زیاد منشا این ناهنجاری باشد. لیاندرس و همکاران (2008) به این نتیجه رسیدند که افزایش دارایی‌های ثابت و موجودی (IA) به صورت معکوس، بازده آتی را پیش‌بینی می‌کند که اثر ناهنجاری مسائل جدید (NSI) را پوشش می دهد. همچنین، آنها ادعا کردند که در سهام هایی با IA پایین در مقایسه با سهام هایی با IA بالا، میانگین بازده قابل ملاحظه 0.57٪ در ماه حاصل می شود. نویسندگان به جای تعیین قیمت ناصحیح، استدلال ریسک را برای توصیف معمای NSI با ضریب IA خود عنوان می کنند. در نتیجه، هیرشلیفر و همکاران (2004) گزارش ناهنجاری NOA را ارائه کرده و آن را به تعیین قیمت ناصحیح نسبت می دهد، اما وو و همکاران (2010) در چارچوب نظریه Q-سرمایه گذاری، وجود یک نیروی منطقی تقویت کننده اثر را مطرح می کند. هیرشلیفر و همکاران بازده پرتفوی بالا و قابل ملاحظه (تا 1.24٪ ماهانه) در NOA پایین در بلند مدت و NOA بالا در کوتاه مدت را مشاهده کردند. در کل، مبحث تعیین قیمت ناصحیح، ناهنجاری سرمایه گذاری را به تعصبات اصولی سرمایه گذاران و مدیران یا هر دو ارتباط می دهد. لازم به ذکر است که این پژوهش با هدف بررسی این استدلال و افزایش بهره وری و راندمان شرکت انجام گرفته شده است.

Investment anomalies: In efforts to explain various asset pricing anomalies, studies in behavioral finance propose to relax the assumption that effects of irrational noise traders are not completely driven away by the acts of rational, sophisticated investors (De Long et al., 1990; Shleifer and Vishny, 1997; Barberis et al., 2015). Overreaction and underreaction to information are some of the underlying behavioral causes of the investment anomalies, cited by previous literature [1]. When investors overreact to corporate investments or underreact to overinvestments (Jensen, 1986), firms could experience subsequent stock underperformance as the market corrects prices. Titman et al. (2004) find that increases in capital investments lead to lower stock returns, supporting investor underreaction to managerial empire building. Similarly, Chan et al. (2008) find that the negative return predictability of firm growth is stronger in firms facing high agency costs, which indicates that managers facing agency costs tend to overexpand. Overconfidence is also a documented behavior that would cause managers to undertake excessive investments (Malmendier and Tate, 2005), contributing to stock underperformance later. This paper seeks to understand the persistence of this pervasive underperformance of stocks following excessive growth. This paper examines four variables of investments that are known to predict the cross section of future stock returns: net stock issuance (NSI), asset growth (dAA), investment to assets (IA) and net operating assets to assets (NOA). Loughran and Ritter (1995), Fama and French (2008) and Pontiff and Woodgate (2008) find that the increase in NSI, measured with the number of split-adjusted shares outstanding, is a strong negative predictor of returns in cross sections. Loughran and Ritter attribute this puzzle to firms investing in negative netpresent- value projects with the new issues, which the market fails to bet against fully. Lyandres et al. (2008) document that net issuers make larger investments than nonissuers, so the NSI effect is closely connected to firm investments. The relation between share issuance and returns has also been documented at the market level (Baker and Wurgler, 2000). Relatedly, Cooper et al. (2008) show that the growth of total assets on balance sheets (dAA) inversely predicts the cross section of stock returns. During the period from January 1966 to December 2015, the highest asset-growth decile of stocks underperformed the lowest decile by 7.3% per year in the USA. The asset-growth effects are persistent in international markets as well (Gray and Johnson, 2011; Watanabe et al., 2013; and Titman et al., 2013). Lakonishok et al. (1994) and Cooper et al. suggest that investors’ systematic overreaction to the past asset growth is most likely the source of the anomaly. Lyandres et al. (2008) find that increases in fixed assets and inventory (IA) predict future returns inversely, which subsumes the effect of the new issues anomaly (NSI). They find that long in low IA stocks and short in high IA stocks earns a significant average return of 0.57% per month. The authors bring forth the risk argument, rather than mispricing, to explain the NSI puzzle with their IA factor. Lastly, Hirshleifer et al. (2004) document the NOA anomaly and attribute it to mispricing, but Wu et al. (2010) suggest the possibility of a rational force generating the effect in the framework of the Q-theory of investment. Hirshleifer et al. find high and significant portfolio returns (up to 1.24% monthly) on long low-NOA and short high-NOA. In sum, the behavioral mispricing argument attributes the investment anomaly to the systematic biases of either investors and managers or both. This research aims to investigate this argument by bringing firm efficiency into the picture.