دانلود ترجمه مقاله بُعد اخلاقی روابط عمومی در اروپا

1. مقدمه 2. مروری بر مقالات 3. روش تحقیق 4. یافته ها 5. بحث و بررسی و نتیجه گیری

چکیده – ابزارها و شیوه های ارتباط دیجیتالی، گسترش و تاثیر پیام های سازمانی را افزایش داده است. با این حال اغلب این ابزارها و شیوه ها مشکلات اخلاقی به همراه دارند. این مقاله بررسی می کند که چگونه متخصصان روابط عمومی در کار روزمره خود با مسائل اخلاقی روبرو می شوند، به لحاظ اخلاقی، ابزارها و شیوه های ارتباط دیجیتال، و منابعی که برای رفع چالش های اخلاقی به آن متکی هستند را به چگونه ارزیابی می کنند. در یک نظرسنجی آنلاین از 2324 متخصص که در ادارات روابط عمومی سازمان ها یا موسسات سراسر اروپا کار می کردند، چهار مسئله پژوهشی مورد توجه قرار گرفت. نتایج نشان داد که متخصصان روابط عمومی در کار روزانه خود بیش از گذشته با مسائل اخلاقی روبرو می شوند. در مورد شیوه ها و ابزارهای ارتباطی دیجیتال، آنها نگرانی هایی به ویژه در خصوص استفاده از ربات ها، بهره گیری از داده های شخصی برای تحلیل متاداده، پول دادن به افراد تاثیرگذار در رسانه های اجتماعی، و استفاده از محتوای تحت پشتیبانی مالی گزارش می کنند. ارزش ها و باورهای شخصی مهم ترین منبع برخورد با مسائل اخلاقی هستند، بخاطر این که تعداد کمی از متخصصان در سه سال گذشته در آموزش های اخلاقی شرکت کرده اند، یا چون دستورالعمل های اخلاقی کنونی کهنه و منسوخ شده است. نتایج نشان دهنده نیاز به توسعه دستورالعمل های اخلاقی است که بتواند توصیه های صریحی در حوزه ارتباط دیجیتال ارائه کند. به علاوه برای ارتقاء دانش اخلاقی متخصصان، نیاز به برنامه های منظم آموزشی و دوره های اخلاق در برنامه های فارغ التخصیلی وجود دارد. مقدمه: دیجیتالی شدن پیوسته، فناوری های جدیدی را معرفی کرده که تاثیر اساسی بر ارتباطات خصوصی و عمومی دارد. در چند سال گذشته شاهد افزایش سایت های رسانه های اجتماعی و سایت های دائره المعارفی، تحلیل متاداده و الگوریتم های پروفایل بندی، روبات های اجتماعی و محتوای ترکیبی و ... بوده ایم. واحدهای روابط عمومی در سازمان ها و موسسات روابط عمومی شروع به بکارگیری یا کنترل این فناوری ها در کار روزمره خود کرده اند. ابزارها و شیوه های نوپدید ارتباطی به آنها در بهبود ارائه و تاثیرگذاری محتوای سازمانی کمک می کند. با وجود مزیت های بالقوه ارائه شده به وسیله مسیرهای جدید دیجیتال، دانشمندان روابط عمومی بر بعد اخلاقی ابزارها و شیوه های جدید ارتباطی و به ویژه چالش های آنها تاکید کرده اند. فیلیپس و یانگ (2009) و جنسن (2011) از اولین کسانی بودند که ادعا کردند که دیجیتالی کردن و گسترش رسانه های اجتماعی نه تنها مسائل اخلاقی کنونی را بزرگ تر می کند، بلکه مشکلات جدیدی نیز به وجود می آورد. به همین ترتیب بچمن (2019) گفت بهره گیری از فناوری های دیجیتال در روابط عمومی روابط سودمند متقابل میان مردم ایجاد نمی کند، بلکه برای برتری یافتن بر عموم، تفاوت های اخلاقی و بی بصیرتی معنوی را پرورش می دهد (ص 328-327).

Digital communication tools and practices improve the spread and impact of organisational messages. Quite often, however, they also pose moral problems. This article examines how often public relations practitioners encounter moral issues in their day-to-day work, how they assess digital communication tools and practices in terms of ethics, and the resources on which they rely to tackle moral challenges. Four research questions were addressed in an online survey among 2,324 practitioners who work in PR departments of organisations or in PR agencies across Europe. Results show that PR practitioners face more moral challenges in their daily work than they have faced in the past. Regarding digital communication tools and practices, they report moral concerns especially related to using bots, exploiting personal data for big-data analyses, paying social media influencers, and using sponsored content. Personal values and beliefs are the most important resource for dealing with moral issues—whether because only a minority of practitioners has participated in any formal ethics training within the past three years, or because existing ethical guidelines are outdated. Results call for the development of ethical guidelines that can provide explicit advice in the area of digital communication. Furthermore, structured training programs and ethics courses in graduate programs are needed to enhance practitioners’ ethical knowledge. Introduction: The ongoing digital transformation continuously introduces new technologies that fundamentally impact both our private and public communication. In the last few years, we have witnessed the rise of social network sites and public wikis, big-data analytics and profiling algorithms, and social bots and hybrid content, just to name a few. Public relations departments in organisations and public relations agencies have started to adopt or harness these technologies in their daily work. The newly emerging communication tools and practices help them to improve the reach and impact of organisational content. Despite the potential advantages offered by new digital avenues, public relations scholars have also emphasized the ethical dimension of new communication tools and practices, and especially their moral challenges. Phillips and Young (2009) and Jensen (2011) were among the first to claim that digitalisation and the spread of social media do not only magnify existing moral issues, but also generate new conflicts. Likewise, Bachmann (2019) argued that the exploitation of digital technologies in public relations does not foster mutually beneficial relationships among all publics but rather ‘breeds moral indifference and moral blindness’ in attempts to win over publics (pp. 327–328).

ترجمه این مقاله در 23 صفحه آماده شده و در ادامه نیز صفحه 18 آن به عنوان نمونه قرار داده شده است که با خرید این محصول می توانید، فایل WORD و PDF آن را دریافت نمایید.