دانلود ترجمه مقاله اثرات کمبود آبیاری بر روی عملکرد و اجزاء عملکرد گیاه سویا در شرایط نیمه خشک

1. مقدمه 2. مواد و روش ها 3. نتایج و بحث

سویای رویشی محصولاتی خیلی حساس به شرایط آب و هوایی در طول مراحل رشدی خود به ویژه در دوره ی کمبود آب می باشند. کمبود آب یکی از فاکتورهای زیست محیطی موثر بر تولید محصولات کشاورزی پایدار در مناطق خشک و نیمه خشک می باشند. استراتژی های مدیریت دقیق آبیاری بنیاز به ذخیره ی آب آبیاری با کاهش عملکرد دارد. هدف از این تحقیق بررسی اثرات کمبود آب بر روی عملکرد و اجزاء عملکرد سویا در شرایط نیمه خشک می باشد. این تحقیق در مزرعه ی کشاورزی دانشگاه هاران (ترکیه) بر روی خاک رسی در طول دوره های رشدی طی سال های 2006 و 2007 انجام شد.تیمارهای آبیاری 33 درصد (I33)، 67 درصد (I67)، 100درصد (I100) و 133 درصد (I133) نسبت کل آب آبیاری به کاربرده شده (IW) به روی تبخیر تجمعی (CPE) با فاصله ی چهار روز آبیاری می باشد. مقدار متوسط آب آبیاری به کار برده شده به تیمارها (I133, I100, I67 و I33)، 1058، 795، 533 و 263 میلی متر و 1094، 823، 551 و 272 میلی متر به ترتیب برای ارقام تویوکوماچی و تویوهومارا می باشد. حداکثر عملکرد غلاف سبز 6/20 و 1/29 هکتار با 997 و 922 میلی متر مصرف آب به ترتیب برای ارقام تویوهومارا و تویوکوماچی در تیمارهای I133 بود. مقادیر فاکتور پاسخ عملکرد (ky) تیمارهای I100, I67 و I33 به ترتیب 17/2، 92/0 و 59/0 برای تویوهومارا و 50/3، 61/0 و 61/0 برای تویوکوماچی تعیین شد. نتایج این مطالعه نشان داد که حداقل برایر (I100) یا بیش از مقدار آب تبخیر شده به منظور تولید عملکرد بالا در سویا مورد نیاز است. تفاوت عملکرد بین ارقام در پاسخ به سطوح آبیاری به منظور انتخاب ارقام با حساسیت کمتر به تنش آب در مناطق خشک و نیمه خشک ضروری می باشد. صفات ارقام باید برای رشد موفق گیاه سویا در نظر گرفته شود.

Vegetable soybeans [Glycine max L (Merr.)] are very sensitive crops to environmental conditions during their growth stages, especially in term of water scarcity. Water scarcity is one of the major environmental factors influencing sustainable agricultural production in arid and semi-arid regions. Careful management irrigation strategies need to save irrigation water with marginal yield reduction. The objective of this research was to investigate the effects of the water deficit on yield and yield components of soybean in semi-arid conditions. This research was carried out at the Agricultural Experimental Field of the Harran University (Sanliurfa, Turkey) on clay soil during the growth periods of 2006 and 2007. The irrigation treatments were 33% (I33), 67% (I67), 100% (I100) and 133% (I133) ratios of total irrigation water applied (IW)/cumulative pan evaporation (CPE) with four day irrigation interval. The average amount of irrigation water applied to treatments (I133, I100, I67 and I33) was 1058, 795, 533 and 263 mm and 1094, 823, 551 and 272 mm for Toyokomachi and Toyohomare cultivars, respectively. The maximum green pod yields were 20.6 and 29.1 t ha-1 with 997 and 922 mm water consumption for Toyohomare and Toyokomachi, respectively in I133 treatments. Yield response factor (ky) values of I100, I67 and I33 treatments were determined as 2.17, 0.92 and 0.59 for Toyohomare and 3.50, 0.61 and 0.61 for Toyokomachi, respectively. The results of the study implied that at least equal (I100) or excess of the evaporated water amount is required to produce high yield in soybean. Differences of yield between cultivars in response to irrigation levels make it necessary to select less sensitive cultivars to water stress especially in semi-arid and arid areas. Varietal characteristics must be considered for successful growing of soybean.