دانلود ترجمه مقاله نوید تکنولوژی های دیجیتال برای کارآفرینی پایدار

1. مقدمه 2. مرزهای مفهومی 3. روش تحقیق 4. یافته ها 5. بحث و بررسی و دستور کار برای پژوهش های آینده 6. نتیجه گیری

چکیده – پژوهش های انجام شده در مورد کارآفرینی پایدار، بیش از پیش پتانسیل تحول آفرین فنآوریهای دیجیتال برای رفع چالش های زیست محیطی و اجتماعی بزرگ از طریق عملکرد کارآفرینی را تشخیص می دهند. با این حال، این زمینه پژوهشی نوظهور، که به آن کارآفرینی پایدار دیجیتال گفته می شود، درحال حاضر پراکنده است و نیاز به یک بستر منسجم برای پیشرفت بیشتر دارد. علاوه بر آن، این مقاله این جریان پژوهشی جدید را با انجام یک مرور مقالات نظام مند تقویت می کند و دو مشارکت عمده حاصل می کند. اول اینکه، مضامین مشترک از مجموعه مقالات استخراج می شوند (که عبارتند از، ایجاد ارزش برای جامعه و محیط زیست، شمول ذینفعان، ماندگاری مشارکت و افراد کارآفرین) تا وضعیت فعلی این رشته پژوهشی مشخص شود. دوم اینکه، کارهای قبلی به بحث گذاشته می شوند و از یک جنبه مدل تجاری استفاده می کند. بخصوص اینکه، این مقاله چارچوبی ارائه می دهد که در نقش مدل های تجاری برای فنآوریهای پایداری محیطی و دیجیتال نوظهور، مشارکت می کنند، و فنآوری های دیجیتال را به صورت بازیگران مدل تجاری باز تعریف می کند و علاوه بر آن مجموعه مدل کارآفرین-کسب و کار را توسعه می دهد. بر این اساس، یک دستور کار پژوهشی جامع و قابل اجرا و دلالت های عملی را ارائه می دهیم. مقدمه: پایداری و دیجیتالی شدن، دو بحث فراگیر هستند که بحث های اجتماعی، سیاسی و علمی امروز را هدایت می کنند (دویودی و همکاران، 2022؛ نیشانت و همکاران، 2020؛ پان و همکاران، 2022). پایداری با چالش های اجتماعی و زیست محیطی عمده مانند تغییرات آب و هوایی و افزایش نابرابری ها ارتباط دارد که بیش از پیش مشهود شده اند و در ابتکارعمل هایی مانند «اهداف توسعه پایدار» (SDG) سازمان ملل یا «کنفرانس تغییرات آب و هوایی UK 2021 (COP26) منعکس شده اند. در این زمینه، پژوهش هایی شروع شده اند تا از مفهوم کارآفرینی پایدار به عنوان یک منبع حیاتی برای پیشبرد تلاش های توسعه پایدار با خلق تاثیر اجتماعی و زیست محیطی مثبت از طریق کسب و کارهای پایدار از لحاظ مالی، استقبال کنند (دین و مک مولن، 2007؛ هال و همکاران، 2010؛ جانسون و شالتیگر، 2020؛ مونیوز و کوهن، 2017). بحث در مورد دیجیتالی شدن، در حال تکامل ظرفیت تحول آفرین فنآوریهای دیجیتال و نفوذ فراگیر آنها به زندگی روزمره می باشد (نامبیسان، 2017؛ یو و همکاران، 2012). فنآوریهای دیجیتال مانند پلتفرم ها، بلاکچین، هوش مصنوعی (AI)، واقعیت مجازی (VR) یا اینترنت اشیاء (IoT) با فراهم کردن مزایای بی سابقه و فرصت های نوین برای انجام فعالیت هایشان، صنایع متعددی (مانند ساختمان سازی، کشاورزی، حمل و نقل و غیره) را متحول کرده اند (نامبیسان، 2017؛ وان بریل و همکاران، 2018). اخیراً، پژوهشگران و سیاست های دولتی شروع به ملاحظه فنآوریهای دیجیتال به عنوان ابزارهای کلیدی برای رفع و مقابله با مبرم ترین مسائل زیست محیطی و اجتماعی کرده اند (دویودی و همکاران، 2022؛ پاپاگیانیدیس و ماریکیان، 2022). این مفهوم در ادامه بوسیله افزایش سریع تعداد حق اختراع های پایدار دیجیتال و افزایش سرمایه گذاری در شرکت های سرمایه گذاری مشترک، بیشتر تایید شده است (آندرسون و کایمی، 2022).

Research on sustainable entrepreneurship increasingly recognizes the transformative potential of digital technologies to mitigate and counteract grand environmental and social challenges through entrepreneurial action. However, this emerging field of research, referred to as digital sustainable entrepreneurship, is currently dispersed and fragmented and lacks the consolidated foundation to progress further. This article further establishes this nascent stream by conducting a systematic literature review offering two main contributions. First, common themes are derived from the literature (i.e., enabling value for society and environment, stakeholder inclusion, venture viability, and entrepreneurial individuals) to unravel the field's current state. Second, previous work is discussed and integrated by applying a business model perspective. Specifically, the article offers a framework that contributes to the role of business models for merging sustainability and digital technologies, reconceptualizes digital technologies as business model actors, and further develops the entrepreneur-business model nexus. Based on this, we present a comprehensive and actionable research agenda and practical implications. Introduction: Sustainability and digitalization are two omnipresent discourses guiding contemporary societal, political, and scientific debates (Dwivedi et al., 2022, Nishant et al., 2020, Pan et al., 2022). Sustainability is concerned with the grand social and environmental challenges such as climate change and gaping inequalities that are becoming increasingly evident and are reflected in initiatives such as the UN Sustainable Development Goals (SDG) or the Climate Change Conference UK 2021 (COP26). In this vein, research began to embrace the concept of sustainable entrepreneurship as a vital source for advancing sustainable development efforts by creating positive social and environmental impact through financially viable businesses (Dean and McMullen, 2007, Hall et al., 2010, Johnson and Schaltegger, 2020, Muñoz and Cohen, 2017). The discourse on digitalization is evolving around the transformative capacity of digital technologies and their pervasive infusion into everyday life (Nambisan, 2017, Yoo et al., 2012). Digital technologies such as platforms, blockchain, artificial intelligence (AI), virtual reality (VR), or the internet of things (IoT) have transformed numerous industries (e.g., accommodation, agriculture, transportation) by providing companies unprecedented benefits and novel opportunities to conduct business (Nambisan, 2017, von Briel et al., 2018). Recently, scholars and public policies have started to consider digital technologies as key instruments to mitigate and counteract the most urgent environmental and social problems of our time (Dwivedi et al., 2022, Papagiannidis and Marikyan, 2022). This notion is further supported by a sharp upswing in the number of digital sustainable patents and increasing venture capital investments (Anderson & Caimi, 2022).