دانلود ترجمه مقاله تصمیم گیری برای توسعه مدل تجاری: یک بررسی فرآیندی علت و معلولی

1. مقدمه 2. نظریه 2.1. فرایند توسعه‌ی مدل کسب و کار شرکت‌های جدید مبتنی بر فناوری 2.2. منطق‌های تصمیم‌گیری تحت عدم قطعیت 3. روش‌ها 3.1. انتخاب مورد 3.2. جمع‌آوری داده‌ها 3.3. تجزیه و تحلیل داده‌ها 4. نتایج 4.1. الگوها در منطق تصمیم‌گیری 4.2. مولفه‌های مدل کسب و کار مربوط به منطق‌های تصمیم‌گیری 5. بحث و بررسی

بحث و بررسی: این مقاله، سهم به سزا و منحصر به فردی در بین مقالات مدل کسب و کاری داشته و بینش های عمیقی را در ارتباط بین دینامیک های حوزه منطق تصمیم گیری و تغییرات و تحولات در مولفه های مدل های کسب و کاری و تجاری در طول زمان ارائه داده است. هر چهار مورد ما از رویکردهای علت و معلولی برای توسعه مدل های تجاری استفاده کرده اند ولی به روش و شیوه های متفاوت. ما دریافتیم که گزاره ارزش برای بخش خاص مشتریان با استفاده از منطق تصمیم گیری موثر و با استفاده از چرخه های تعاملات سهامداران و ذینفعان تولید شده و تعمیم یافته است. این تعاملات غالبا منجر به تعهدات مشتریان بالقوه شده و در نتیجه عدم قطعیت بازاری را کاهش می دهند. همچنین، نمونه های اولیه، مورد تست قرار گرفته و به واسطه آنها، عدم قطعیت تکنولوژیکی و فناورانه به شکل چشم گیری کاهش یافته است. در این لحظه، استفاده از منطق علی نیز افزایش یافته است. گزاره های ارزشی و بخش بندی مشتریان بررسی شده و مولفه های دیگر مدل تجاری نیز در ارتباط با این موارد تعریف شده اند که غالبا در یک طرح تجاری مفصل تر گردآوری شده و بررسی شده اند. زمانی که کمبودی در منابع رخ می دهد، منطق علی غالب نیز با افزایش در استفاده از این مفاهیم ظهور می یابد. این یافته ها، یادگیری آزمون و خطا را به توسعه مدل های کسب و کاری افزوده و مولفه های مدل تجاری توسعه یافته از طریق یادگیری را بسط می دهد و نهایتا منطق تصمیم گیری به رویکردهای متمرکزتری تغییر می یابد. ما این را با اتخاذ چشم‌اندازی روی توسعه‌ی مدل کسب و کار در سطح مولفه‌ای مشابه با چشم‌انداز ارائه شده توسط دمیتریو و همکاران (2014)، و مرتبط ساختن آن با دینامیک منطق‌های تصمیم‌گیری انجام دادیم. این رویکردهای هدف-محور اغلب با نوشتن یک برنامه‌ی کسب و کار، هنگامی که عدم قطعیت‌ها برای شرکت‌ها کاهش می‌یابند، آغاز می‌شوند. به موجب آن، آن‌ها کل مدل کسب و کار را در نظر گرفتند، که سپس به عنوان یک ابزار شناختی برای مدیران شرکت به منظور توسعه‌ی بیشتر همه‌ی مولفه‌های دیگر کسب و کار در رابطه با گزاره‌ی متبلور شده‌ی ارزش و بخش مشتری استفاده شد (طبق بادن-فولر و منگنمتین، 2013؛ بادن-فولر و هافلیگن، 2013). یافته‌ها همچنین به طراحی و اجرای مدل‌های کسب و کار کمک می‌کنند. موارد مطالعه شده شامل هر دوی طراحی و اجرای مدل‌های کسب و کار بودند، که توسط لحظه‌ای مشخص می‌شوند که در آن، یک اولین محصول به یک مشتری پرداخت کننده فروخته شد. همه‌ی مسیرهای توسعه‌ی مدل کسب و کار نشان دادند که منطق‌های تصمیم‌گیری معلولی و علّی، برای طراحی به قدر کافی مناسب مدل کسب کار به منظور کسب فروش اول، ضروری هستند. به عبارت دیگر، کاوش کامل مدل کسب و کار شامل هر دو منطق تصمیم‌گیری معلولی و علّی بود. در عین حال هر چه شرکت‌های جدید به اجرا نزدیک‌تر می‌شوند، فرایند بیشتر در جهت کاوش شیفت پیدا می‌کند، و تصمیم‌گیری علّی غالب‌تر می‌شود.

Discussion: This article makes a unique contribution to business model literature by giving in-depth insights into the relation between dynamics in dominance of decision making logic and changes in business model components over time. All of our four cases used both effectual and causal approaches to make business model development decisions but in a differentiated way. We find that a value proposition for a specific customer segment is generated using effectual decision making logic by going through cycles of stakeholder interactions. These interactions often lead to commitments of potential customers, thereby reducing market uncertainty. Also prototypes get tested, reducing technological uncertainty. At that moment, the use of causal logic increases. The value proposition and customer segment gets crystallised and the other business model components are defined in relation to these, often written down in a detailed business plan. When a shortage of resources emerges, dominant causal logic is followed by an increase in use of effectuation. These findings add to the literature on trial-and-error learning in business model development (e.g. Sosna et al., 2010) and experimentation (Andries et al., 2013) by specifying the business model components developed primarily through learning and experimental approaches, and by showing that over time, decision-making logic shifts to more goal-oriented approaches. We did this by taking a perspective on business model development at the component level similar to that of Dmitriev et al. (2014), and linking it to the dynamics of decision-making logics. These goal-oriented approaches often start with writing a business plan, once uncertainties for the ventures are lowered. They thereby considered the whole business model, which then served as a cognitive instrument for venture managers to further develop all other business model components in relation to the crystallised value proposition and customer segment (cf. Baden-Fuller and Mangematin, 2013; Baden-Fuller and Haefliger, 2013). The findings also add to the design and implementation of business models. The studied cases involved both the design and implementation of business models, indicated by the moment when a first product was sold to a paying customer. All business model development trajectories showed that effectual as well as causal decision-making logics are necessary to design the business model far enough to get first sales. In other words, the full exploration of the business model involved both effectual and causal decision-making logics. Yet, the closer the new ventures got to implementation, the more the process shifted toward exploitation, the more causal decision-making became dominant.

بخشی از ترجمه مقاله (صفحه 7 فایل ورد ترجمه)