دانلود ترجمه مقاله ریسک پذیری شرکتی: تاثیر وابستگی دولت و انگیزه مدیران اجرایی

1. مقدمه 2. پیشینه سازمانی و فرضیات 3. نمونه و روش 4. تجزیه و تحلیل تجربی 5. نتیجه گیری

چکیده – رفتار ریسک کردن یک شرکت ممکن است از مفاهیم نیرومندی برای کارمندان و ذی نفعان و حتی جوامع پیرامون آن شرکت برخوردار باشد. ممکن است ریسک پذیری شرکتی بیشتر به وابستگی شرکت ها به دولت و انگیزه های عالی رتبه ترین مدیران وابسته باشد تا انتخاب های راهبردی محاسبه شده برای به حداکثر رساندن ارزش شرکت. این مطالعه، یک نمونه بدیع و نوین از شرکت های چینی را مورد بررسی قرار می دهد، مجموعه ای از مشخصات شرکت و مدیر را مورد کنترل قرار می دهد و پی می برد، رتبه بندی سیاسی شرکت ها به طور معناداری بر رفتار ریسک پذیری شرکتی شان تاثیر می گذارد. این تاثیر در بین شرکت های دارای مدیران جوانتر، قویتر است و زمانیکه عالی رتبه ترین مدیر، نزدیک به سن بازنشستگی قرار دارد، این تاثیر ناچیز می شود. یافته ها بیانگر این مساله هستند که روابط سیاسی عالی رتبه ترین مدیر (یعنی چه مدیر یک مامور اداری دولت قبل باشد و چه دولت فعلی)، به طور مستقل بر ریسک کردن شرکت تاثیر ندارد. در عین حال، اثر متقابل بین روابط سیاسی، رتبه سیاسی شرکت و سن مدیر می تواند بر ریسک پذیری شرکتی اثر بگذارد. مقدمه: از آنجاییکه عملیات تجاری شامل ریسک هایی می شود، مدیریت ریسک، یک عنصر ناگزیر برای کارکرد مدیریت محسوب می شود (چن و ما، 2011؛ گارت، کاوین و اسلوین، 2009؛ جان، لایتوف و ییانگ، 2008؛ لی، 1994). ریسک کردن چنانچه به درستی مدیریت شود، یک منبع رشد، نواوری و شکوفایی محسوب می شود. با این وجود، ممکن است ریسک پذیری افراطی، نتیجه نهایی یک شرکت، مشتریان، ذی نفعان و جوامع بزرگتر را تهدید نماید همانطور که از طریق رسوایی های اخیر، بحران های مالی در جای جای دنیا به اثبات رسیده است. بنابراین، به طور آشکار، ریسک پذیری شرکتی می تواند دارای مفاهیم اقتصادی نیرومندی باشد. انواع عوامل گوناگون ممکن است بر مدیریت ریسک پذیری شرکت اثر بگذارند و رفتار ریسک پذیری شرکت باید انتخاب های راهبردی محاسبه شده برای به حداکثر رساندن ارزش شرکت را مد نظر قرار دهد. در واقعیت، علی رغم این مساله، ممکن است مدیران بدون دلایل مناسب تصمیمات ریسکی بگیرند و انگیزه های کافی ریسک پذیری شرکتی گاهاً از ساختار سازمانی خاص یک شرکت و منافع شخصی ارشدترین مدیرانش پدید آید. هدف این مطالعه، بررسی شواهد تجربی برای چنین انگیزه هایی برای ریسک پذیری شرکتی و ارزیابی رفتار ریسک کردن یک گروه مجزا از شرکتهای فهرست شده در مقابل پشت صحنه اصلاحات سیاسی- اقتصادی چین است.

A firm's risk-taking behavior can have powerful implications for its employees and shareholders, and even surrounding communities. Corporate risk-taking may associate with firms' affiliation with the government and the incentives of their highest-ranking executives, rather than with strategic choices calculated to maximize firm value. This study addresses a novel sample of Chinese firms, controls for a set of firm and manager characteristics, and finds that firms' political ranking significantly affects their corporate risk-taking behavior. This effect is strong among firms with younger managers, and becomes insignificant when the highest-ranking manager is near retirement age. The findings indicate that the political connections of the highest-ranking manager (i.e., whether the manager is a former or current government bureaucrat) do not independently affect corporate risk-taking. However, the interaction between political connections, the firm's political rank, and the manager's age can affect corporate risk-taking. Introduction: As business operations entail risks, risk management is an indispensable element of the management function (Chen & Ma, 2011; Garrett, Covin, & Slevin, 2009; John, Litov, & Yeung, 2008; Lee, 1994). Risk-taking, if properly managed, is a source of growth, innovation, and prosperity. However, excessive risk-taking may threaten a firm's bottom line, cause corporate collapse, and thereby incur substantial costs for employees, customers, shareholders, and broader communities, as evidenced by various recent scandals and financial crises around the world. Clearly, therefore, corporate risk-taking can have powerful economic implications. A variety of factors may affect corporate risk management, and a firm's risk-taking behavior should consider strategic choices calculated to maximize firm value. In reality, however, managers may make risky decisions without the right reasons, and incentives for corporate risk-taking sometimes arise from a firm's particular organizational structure and the personal interests of its highest-ranking managers. The objective of this study is to explore the empirical evidence for such incentives for corporate risk-taking, and to examine the risk-taking behavior of a distinct group of listed companies against the backdrop of China's political–economic reforms.

ترجمه این مقاله در 19 صفحه آماده شده و در ادامه نیز صفحه 10 آن به عنوان نمونه قرار داده شده است که با خرید این محصول می توانید، فایل WORD و PDF آن را دریافت نمایید.