دانلود ترجمه مقاله رقابت در شبکه های توزیع هوشمند

1. مقدمه 2. چه چیزی واقعا باعث هوشمند شدن شبکه ها می شود؟ 3. راه اندازی مدل 4. رقابت پایین دستی با سرمایه گذاران ثابت در شبکه های هوشمند 5. سرمایه گذاری در شبکه های هوشمند 6. بحث و بررسی 7. نتیجه گیری و دلالت های سیاسی

چکیده – شبکه‌های هوشمند معمولاً به منزله معیار سنجش کارایی تبدیل انرژی و آزادسازی بازار در صنایع برقی محسوب می‌شوند.از نقطه نظر بحرانی، و با توجه به تحقیقات ترکیبی دانشگاهی و دولتی، تعریف جدیدی از هوشمندی شبکه بر اساس کاهش نوسانات در قیمت‌ها و جریان‌های بازار پیشنهاد می‌شوند. سپس با اتکا به مدل ساده صنعتی- سازمانی از بازار برق، اثر شبکه‌های هوشمند بر رقابت بین تأمین کنندگان انرژی، و مشوق‌های اپراتورهای سیستم‌های توزیع برای سرمایه گذاری را به بحث می‌گذاریم. ما نشان می‌دهیم که اثر کاهش ریسک شبکه‌های هوشمند شرکت‌ها را به سمت تأمین انرژی بیشتر سوق می‌دهد. البته حالت بعدی بوسیله اثر غیرمستقیم رقابتی سرمایه گذاری در شبکه هوشمند که مانع از ورود شرکت به بازار می‌شود جبران می‌شود. البته اثر کُلی انرژی تأمین شده همواره مثبت است. همچنین دریافتیم که اپراتورهای سیستم توزیع سرمایه گذاری کمتری در شبکه‌های هوشمند می‌کنند زیرا در درونی سازی شرایط مثبت داخلی راجع به تولیدکنندگان و مصرف کنندگان انرژی ناموفق می‌باشند. مقدمه: فرایندهای لیبرال سازی و آزادسازی، تغییرات عمیقی را در کارکرد اقتصادی بخش برق طی 20 سال اخیر، در چندین کشور ایجاد نموده‌اند.در همین بازه زمانی، دغدغه‌های زیست محیطی هدایت شده توسط دولت‌ها برای گسترش تحول/ گذار انرژی با سرمایه گذاری بیشتر در منابع انرژی تجدیدپذیر و منابع توزیع شده مورد توجه بوده‌اند. حالت دوم معمولاً به شکل نیروگاه‌های کوچک به واقعیت تبدیل می‌شود. آن‌ها به صورت مستقیم توان را به شبکه‌های توزیع محلی و ولتاژ متوسط انتقال می‌دهند. مهم‌ترین دستاورد اقتصادی این شرایط دینامیک، گستردگی تدریجی تعداد و انواع اپراتورهای فعال در بخش‌های مختلف تولید، مبادله و توزیع برق است. چهارچوب رقابتی و قانونی رو به افزایش شامل چالش‌های فناورانه و اقتصادی جدیدی است. زیرساخت سنتی برق با هدف پشتیبانی از جریان‌های توان دوطرفه ساخته نشده است. بر همین اساس، نیروگاه‌های برق بر اساس رویکرد تناسب/ فراموشی متصل می‌شوند و کنترل بهینه ناپایداری‌های بالقوه (عدم تعادل عرضه- تقاضا در شبکه) را ممکن نمی‌سازند. آن‌ها معمولاً در کنار سرمایه گذاری‌ها در منابع انرژی توزیع و تجدیدپذیر قرار می‌گیرند (ژانگ و همکاران، 2009، بل و سیمون، 2018). سوای ملاحظات امنیت و بازدهی، ناپایداری سیستم برق احتمالاً ریسک بازار برای اپراتورها، خصوصاً شرکت‌های کوچک را افزایش بدهد.

Smart grids are often considered a cornerstone of energy transition and market liberalization in electric industries. From a critical reading of the interdisciplinary academic and governmental literature, we draw a new definition of grid smartness that is based on the reduction of the volatility of market prices and flows. Then, relying on a simple industrial-organization model of the electric market, we analyze the impact of smart grids on competition among energy suppliers and on the incentives of distribution system operators to invest in it. We show that the risk-reduction effect of smart grids pushes firms to supply more energy. However, the latter can be compensated by an indirect competition effect of investments in smart grids which prevents the entry of firms into the market, though the aggregate effect on energy supply is always positive. We also find that distribution system operators under-invest in smart grids because they fail to internalize positive externalities on energy consumers and producers. Introduction: The liberalization processes have deeply changed the economic functioning of the electricity sector during the past twenty years in several countries. In the same time span, environmental concerns led governments to pursue energy transition by fostering investments in renewable energy sources and distributed energy resources. The latter take usually the form of small production plants that inflow power directly into local, medium-voltage distribution grids. The most important economic implication of such dynamics has been the progressive enlargement of the number and types of operators that are involved in different segments of energy production, trade and distribution. The arising competitive and regulatory framework is characterized by new technological and economic challenges. The traditional electric infrastructure was not built to support bi-directional power flows. Accordingly, power plants are connected with a ‘‘fit and forget’’ approach that does not allow for an optimal control of potential system instability – i.e., supply–demand power unbalances on the grid – that are often associated with investments in distributed and renewable energy sources (Zhang et al., 2009; Bell and Simon, 2018). Besides security and efficiency considerations, electric system instability may substantially increase market risk for operators, particularly for small firms.