دانلود پروپوزال بیش فعالی، نقص توجه، حافظه فعال و توانایی ادراکی حرکتی در کودکان مبتلا به اوتیسم

این پروپوزال برای دوره کارشناسی ارشد رشته روانشناسی آماده شده و هدف آن نیز بررسی مسائلی چون بیش فعالی، نقص توجه، حافظه فعال و توانایی های ادراکی حرکتی در بین کودکان مبتلا به اوتیسم و کم توان ذهنی آموزش پذیر بوده است. ساختارهای کلی پروپوزال نویسی از جمله بیان مساله، اهمیت و ضرورت مساله، پیشینه تحقیق، اهداف، فرضیات، جامعه آماری و … در آن رعایت شده است. مطالعه این محصول می تواند ابزار مناسبی در راستای یادگیری این ساختارها برای دانشجویان بوده و با توجه به مسیرهای پژوهشی مشخص شده در آن، می توان ایده های پژوهشی جدیدی را از آن استخراج نمود.

موضوع این پروپوزال در زمینه بیماری اوتیسم می باشد، در نتیجه، در ادامه به توضیحاتی در زمینه آن می پردازیم:

اوتیسم نوعی اختلال رشد است که با مشکلاتی در تعامل اجتماعی و ارتباطات مشخص شده و با رفتار محدود و تکراری همراه است. والدین اغلب در سه سال اول زندگی فرزندشان علائمی را مشاهده می کنند. این علائم اغلب به تدریج افزایش می یابد، با این وجود برخی از کودکان مبتلا به اوتیسم پس از رسیدن به مراحل رشدی با سرعت عادی، در مهارت های ارتباطی و اجتماعی خود بدتر می شوند. اوتیسم با ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی در ارتباط است. عوامل خطر در دوران بارداری شامل عفونت های خاص از قبیل سرخچه، سمومی از جمله اسید والپروئیک، الکل، کوکائین، سموم دفع آفات، سرب و آلودگی هوا، محدودیت رشد جنین و بیماری های خود ایمنی می باشد. اختلاف نظرهایی در مورد سایر علل محیطی پیشنهادی، به عنوان مثال فرضیه واکسن وجود دارد که رد شده است. اوتیسم بر پردازش اطلاعات در مغز و نحوه اتصال و سازماندهی سلول های عصبی و سیناپس های آنها تأثیر می گذارد؛ چگونگی وقوع این امر به خوبی درک نشده است. کتاب راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5)، اوتيسم و اشکال دیگر این بیماری با شدت کمتر، از جمله سندرم آسپرگر و اختلال رشدی فراگیر غیرقابل تعریف (PDD-NOS) را در تشخيص اختلال طيف اوتيسم (ASD) جای می دهد. مداخلات اولیه رفتاری یا گفتاردرمانی می تواند به کودکان مبتلا به اوتیسم کمک کند تا مهارت های خودمراقبتی، اجتماعی، ارتباطی را بدست آورند. اگرچه هیچ درمانی شناخته شده ای وجود ندارد، اما مواردی در کودکان مشاهده شده که بهبود یافته اند. برخی از بزرگسالان اوتیسمی قادر نیستند به طور مستقل زندگی کنند. فرهنگ اوتیسم توسعه یافته است، برخی از افراد به دنبال معالجه هستند و برخی دیگر معتقدند که اوتیسم به جای درمان باید به عنوان یک تفاوت پذیرفته شود. بطور جهانی، تخمین زده شده است تا سال 2015، 24.8 میلیون نفر مبتلا به اوتیسم می باشند. در سال های دهه 2000، تعداد مبتلایان در هر 1000 نفر در سرتاسر جهان 1 تا 2 تخمین زده شد. در کشورهای توسعه یافته، حدود 1.5% از کودکان از سال 2017 و در سال 2000 در ایالات متحده 0.7% از کودکان مبتلا به ASD تشخیص داده شده اند. این بیماری در جنس مذکر چهار تا پنج برابر بیشتر از جنس مونث اتفاق می افتد. تعداد افرادی که مبتلا به اوتیسم تشخیص داده شده اند، از دهه 1960 به طرز چشمگیری افزایش یافته است و این امر ممکن است تا حدودی ناشی از تغییر در روش تشخیصی باشد. این سوال که آیا نرخ واقعی افزایش یافته، حل نشده باقی مانده است.

این پروپوزال در محیط ورد (WORD) آماده شده و در ادامه نیز بخشی از آن قرار داده شده است: