دانلود ترجمه مقاله نوآوری هوش مصنوعی و کیفیت گزارش مالی

1. مقدمه 2. پیشینه و توسعه فرضیات 3. داده ها و روش تحقیق 4. نتایج تجربی 5. آزمون های مکانیسم 6. تحلیل های تکمیلی و بیشتر 7. نتیجه گیری و پیشنهادات

چکیده – این مقاله تأثیر پذیرش هوش مصنوعی بر کیفیت افشای گزارش‌های سالانه شرکت‌ها را بررسی می‌کند. من از یک رویکرد تحلیل متن استفاده می‌کنم و از متون بخش بحث و تحلیل مدیریت (MD&A) برای اندازه‌گیری دقت و خوانایی گزارش‌های سالانه شرکت‌ها بهره می‌برم. با استفاده از یک مجموعه داده پانلی از شرکت‌های پذیرفته شده در بورس چین از سال 2010 تا 2023، دریافتم که پذیرش هوش مصنوعی توسط شرکت‌ها به طور موثری خوانایی و دقت متن در بخش MD&A را افزایش می‌دهد. به طور خاص، پذیرش هوش مصنوعی توسط شرکت می‌تواند کارایی مدیریت را افزایش داده و کنترل داخلی بر پردازش اطلاعات را تقویت کند که نشان‌دهنده اثر راهبری آن بر افشاست. علاوه بر این، اثر اصلی پذیرش هوش مصنوعی زمانی که پتنت‌های هوش مصنوعی ارتباط نزدیک‌تری با کسب‌وکار اصلی شرکت‌ها داشتند و زمانی که قدرت انحصاری شرکت‌ها نسبتاً ضعیف بود، بارزتر بود. نتایج فوق پس از بکارگیری مدل تفاضل در تفاضل (DID) و رویکرد متغیر ابزاری همچنان قوی باقی می‌مانند. من شواهد بیشتری از پیوند نظری بین پذیرش هوش مصنوعی و رفتار افشاگری شرکت ارائه می‌دهم، در حالی که ادبیات مربوط به عوامل تعیین‌کننده افشای مدیریت و پیامدهای هوش مصنوعی در بازارهای سرمایه را گسترش می‌دهم.

This paper examines the effect of artificial intelligence adoption on firms' annual report disclosure quality. I employ a text analysis approach and use MD&A section texts to measure the precision and readability of corporate annual reports. Using a panel dataset of Chinese listed firms from 2010 to 2023, I find that corporate AI adoption effectively enhances the readability and accuracy of text in the MD&A section. Specifically, corporate AI adoption could increase management efficiency and enhance internal control over information processing which reflects its governance effect on disclosure. Furthermore, the main effect of corporate AI adoption was more pronounced when AI patents are more closely related to firms' core business and when firms’ monopoly power is relatively weak. The above conclusions remain robust after employing the DID model and instrumental variable approach. I provide further evidence of the theoretical link between corporate AI adoption and disclosure behaviour, while extending the literature on determinants of management disclosure and AI outcomes in capital markets.