دانلود ترجمه مقاله پیشینه ها و پیامدهای هوش فرهنگی در گردشگری

1. مقدمه 2. مروری بر مقالات 3. روش تحقیق 4. نتایج 5. بحث و بررسی در مورد نتایج 6. نتیجه گیری و دلالت های حرفه ای

عبارت هوش فرهنگی (CQ)، توجهات زیادی را از زمان معرفی این مفهوم، توسط ارلی و آنگ (2003) ایجاد نموده است. دلالت های CQ به طور گسترده بر مطالعات میان فرهنگی نشان داده شده است. صنعت گردشگری، جزء انسانی قوی ای بر پایه سطح بالای تعامل، میان افراد، از فرهنگ های مختلف مبدا است. به این نتیجه میرسیم که CQ به احتمال زیاد، به عنوان شاخص پیش بینی کننده عمده رفتار مصرف کننده عمل می کند. هدف پژوهش کنونی، نشان دادن اهمیت CQ، در محیط میان فرهنگی و هم چنین تحلیل نتایج و سابقه آن است. نمونه مدنظر، متشکل از 503 توریست بریتانیایی است که به اسپانیا سفر کرده اند. نتایج نشان می دهد که تجربه قبلی توریست، از کشور مقصد، تاثیر قابل توجهی بر CQ آن ها دارد و CQ، عامل تعیین کننده ارزش درج شده مقصد است. این مطالعه، دلالت های عملی، برای ارائه دهندگان خدمات توریست دارد و می تواند به آن ها کمک کند تا اثربخشی میان فرهنگی شان را بهبود ببخشند. این نویسندگان، مقالات موجود در زمینه CQ و دلالت های مدیریتی اش برای حق توریست را گسترده تر کرده اند. مطالعه در دست، جزء اولین مقالاتی است که به نقش CQ توریست، در انطباق با محیط چند فرهنگی می پردازد. مقدمه: صنعت توریست، به عنوان یکی از مهم ترین صنایع خدماتی در جهان به شمار می رود که در آن، تعامل رو در رو، یک حقیقت گسترده روزمره است. اکثریت نماینده ها در بخش توریست (همانند هتل ها، آژانس های مسافرتی، رستورانها و ...) به طور مستقیم، با مصرف کننده از قسمت های مختلف جهان در ارتباط بوده و بنابراین با فرهنگ های مختلفی مواجه می شود. این پدیده، هنگامی که موقعیت فرهنگی ارائه دهندگان خدمات، از موقعیت فرهنگی مصرف کننده ای که با آن تعامل می کند، متفاوت باشد، چالشی دیگر برای برقراری ارتباط ارائه می کند (کروبی 2014).

The term ‘cultural intelligence’ (CQ) has generated considerable attention since Earley and Ang (2003) first introduced the concept formally. The implications of CQ have been widely demonstrated in cross-cultural studies. The tourism industry has a strong human component based on a high level of interaction between people from different cultures of origin. It follows, then, that CQ is likely to act as a major predictor of consumer behavior. The aim of the present research is to demonstrate the importance of CQ in a cross-cultural environment and to analyze its antecedents and consequences. The sample comprises 503 British tourists who have visited Spain. The results demonstrate that the tourist's previous experience of the destination country exerts an influence on their CQ, and that CQ is a determinant of destination perceived value. The work has practical implications for tourism service providers and may help them improve their cross-cultural effectiveness. The authors extend the literature on CQ and its managerial implications for the tourism sector. The study is among the first to address the role of the tourist's CQ in their adaption to a multicultural environment. Introduction: The tourism industry is considered one of the most significant service industries in the world, in which face-to-face interaction is a widespread everyday reality. The majority of ‘agents’ in the tourism sector (such as hotels, travel agencies, restaurants, and so on) communicate directly with consumers from different parts of the world and thus from different cultures. This presents an additional challenge to communications when the cultural context of service providers differs from that of the consumers with whom they are interacting (Karroubi, 2014).