دانلود ترجمه مقاله ارزیابی الگوهای توسعه مسکن سازی شهری در کشورهای در حال توسعه

1. مقدمه 2. مبانی نظری 3. روش تحقیق 4. شناسایی الگوهای مسکن سازی شهری و عوامل کلیدی انتخاب 5. نتیجه گیری

چکیده – احیای بافت های فرسوده شهری ، یعنی بافت هایی که شکل واقعی شان نسبت به شکل غالب شهری تخریب شده است ، و اجرای برنامه های مسکن سازی شهری ، همیشه در طراحی شهرهای مساعد برای زندگی موضوعات مهمی بودند و این در کشورهای در حال توسعه مهم تر تلقی می شود. اما تحقیقات قبلی مدل مناسبی برای مسکن سازی شهری پایدار و احیای بافت های فرسوده پیشنهاد ننموده اند. برای برطرف سازی این کمبود ، الگوهای مسکن سازی شهری – مسکن حمایتی، مسکن مهر، مسکن اجاره ای و مسکن اجتماعی ، با هدف احیای بافت فرسوده منطقه همت آباد – اصفهان، مورد مطالعه قرار گرفتند.نظرات متخصصان راجع به معیارهای تاثیرگذار بر انتخاب الگوهای ساخت ، از 40 متخصص مدیریت شهری و مدل های توسعه شهری دریافت و با روش های AHP و VIKOR تحلیل شدند. بنابراین برای احیای بافت فرسوده همت آباد، مسکن اجتماعی به عنوان مناسب ترین الگو شناسایی شده است (Qi =1 )، و در مقایسه با آن مسکن حمایتی (Qi = 0.911)، مسکن مهر (0.117) و مسکن اجاره ای (Qi= 0.004) در رده های بعدی هستند. نتایج به دولت های کشورهای در حال توسعه کمک می کنند تلاش های خود را به سمت تصمیم گیری های مناسب برای انتخاب الگوی مسکن سازی و اجرای در بافت فرسوده هدایت کنند. مقدمه: رشد محلات فقیرنشین در شهرهای کشورهای در حال توسعه (سکات، 2017) و عدم پاسخگویی سریع و پایدار جهت تامین نیازهای ضروری آن ها ، از لحاظ تسهیلات و خدمات شهری (قاسمی، حمزه نژاد، مشکینی، 2018، 2019)، باعث شده اند بخش زیادی از جمعیت در شهرک های کوچک مسکونی ، که از بافت شهری ناپایدار و عدم دسترسی به خدمات پایه رنج می برند ساکن شوند (منجزی و محمدی، 2015). این وضعیت موجب ایجاد بافت های فرسوده شهری (WoUF) شده است. اجزای این بافت از شکل اصلی خود فاصله گرفتند و در مسیر تخریب بافتی و کارکردی حرکت نموده اند (امینی، صارمی، هالیباف، 2018). در این چشم انداز، بازسازی بافت های فرسوده شهری یکی از اصلی ترین چالش های روبروی شهرها و ساکنان محسوب می شود. این موضوع در کشورهای در حال توسعه که بازسازی شهری یکی از ابزارهای اصلی ارتقای کیفیت ساکنان است یک چالش اساسی است و حداقل شرایط لازم برای یک زندگی آبرومند را فراهم می کند (آمادو ، 2018).

The restoration of Worn-out Urban Fabrics (WoUFs), i.e., the disfiguration of fabric components of the city from their main shape, and the implementation of the urban housing development plan have always been pivotal activities for designing livable cities – especially in developing countries. Prior research, however, did not identify an appropriate model of sustainable housing development for the recovery of WoUFs. To fill this gap, housing development patterns – i.e., supportive housing, Mehr housing, rental, and social housing – aimed at restoring the WoUF of the Hemmatabad district in Isfahan city (Iran) were studied. Expert opinions, on the criteria affecting the selection of housing development patterns, from 40 professionals in urban management and urban development models were collected and then analyzed by the Analytic Hierarchical Process and VIKOR method. It resulted that, in order to revive the WoUF of Hemmatabad, social housing is the more desirable pattern of housing development (Qi = 1) compared to supportive housing (Qi = 0.911), Mehr housing (Qi = 0.117) and rental housing (Qi = 0.004). Results help governments of developing countries in directing their effort in the decision of which housing development pattern for WoUFs to implement. Introduction: The rise of poor residents in cities of developing countries (Sekkat, 2017) and the lack of rapid sustainable responses in fulfilling their emerging needs, in terms of urban facilities and services (Ghasemi Hamzenejad, & Meshkini, 2018; 2019), has brought this large part of the population to live in micro-residential blocks that are featured by fabric instability and lack of basic services (Monjezi & Mohammadi, 2015). This caused the generation of the so-called Worn-out Urban Fabrics (WoUFs): disfiguration of fabric components of cities from their main shape degenerating towards fabric and functional deconstruction of cities (Amini, Saremi, & Halibaf, 2018). In this regard, urban regeneration of WoUFs is one of the main challenges that cities and inhabitants are facing, especially in developing countries where urban regeneration represents the principal means for improving the quality of life of residents and provides the minimum conditions to ensure a decent living (Amado, 2018).

ترجمه این مقاله در 23 صفحه آماده شده و در ادامه نیز صفحه 12 آن به عنوان نمونه قرار داده شده است که با خرید این محصول می توانید، فایل WORD و PDF آن را دریافت نمایید.