دانلود ترجمه مقاله استراتژی هایی برای توسعه پایدار ساختمان های سبز

1. مقدمه 2. روش تحقیق 3. جمع آوری داده ها 4. توسعه مدل معادله ساختاری و تایید اعتبار 5. تحلیل نتایج 6. استراتژی ها و بحث و بررسی 7. نتیجه گیری و پژوهش های آتی

مقدمه: به دلیل افزایش اختلاف بین توسعه سریع ساخت‌وساز و تخریب محیط‌زیست، در سالیان اخیر، ساختمان‌های سبز (GB) به یک موضوع تحقیقاتی داغ در چین تبدیل‌شده‌اند. GB به دلیل مشکل مبرم چین در استفاده بی‌رویه از انرژی و منابع در صنعت ساخت‌وساز و همچنین تخلیه مقادیر بسیار زیاد زباله و CO2 به‌عنوان یک راه‌حل بسیار مناسب در نظر گرفته می‌شود. در اجلاس پاریس در سال ۲۰۱۵، چین اعلام کرد که قصد دارد در مناطق شهری تا سال 2020 به سطح GB حدود پنجاه درصد برسد. توسعه ساختمان‌های سبز (GBD) در چین به دلیل توسعه اقتصادی و اجتماعی نامتوازن، با سایر مناطق متفاوت است. در مناطقی با سطوح پایین توسعه اقتصادی و اجتماعی، رشد GB نسبتاً کند است (هویی - فنگ ، هوآن، دامینگ و یون، ۲۰۱۲ ؛ تینگ ، ژانگ ، وو ، و ژانگ، ۲۰۱۶). به‌عنوان یک نوع جدید از ساختمان، GB به دلایل مختلف ازجمله تکنولوژی‌ تکمیل‌نشده سازه‌های سبز، زمان بازگشت سرمایه‌ طولانی و آگاهی عمومی پایین به‌راحتی توسط عموم پذیرفته نمی‌شود ( فرونتزاک، ۲۰۱۲). این موارد دغدغه‌های اصلی در توسعه پایدار ساختمان‌های سبز هستند (SDGB). مطالعات پیشین نشان داده‌اند که GBD می‌تواند مزایای الهام‌بخش فراوانی ازجمله بهبود شرایط زیست‌محیطی، دستیابی به کاربری اراضی پایدار، تسهیل بازیافت و استفاده مجدد از مواد و مصالح، بهبود بهره‌وری انرژی و نهایتاً کاهش زباله‌های جامد و انتشار گاز CO2 داشته باشد (ژو، 2014). GBD به مشارکت فعال ذینفعان، ازجمله دولت‌ها، توسعه‌دهندگان، سازندگان فن‌آوری و مصرف‌کنندگان نیاز دارد. رفتارهای اجتماعی، اقتصادی و اکولوژیکی ذینفعان ممکن است کلید محرک SDGB باشد (اونوها، علی آقا، و رحمان، ۲۰۱8 ؛ دارکو ، ژانگ، و چان و اوسو ماند، ۲۰۱۷ ؛ وانگ، ژانگ ، و پاسکوییر، ۲۰۱۸ ؛ وانگ و همکاران، ۲۰۱۴ ). شارما (۲۰۱۸) یک مدل "پایداری ساختمان سبز" را با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری (SEM) برای مطالعه GBD در هند را توسعه داد. این محقق پیشنهاد کرد که دولت‌های کشورها باید "ترکیب استراتژیک" را توسعه دهند. این استراتژی شامل جستجوی سیاست‌های مختلف برای ایجاد یک هم‌افزایی بین عرضه و تقاضا در کنار سایر ذینفعان برای هموار کردن راه برای GBD است. با استفاده از روش SEM، اونوها و همکاران (۲۰۱۸) ثابت کردند که GBD مستقیماً باانگیزه‌های کاهش هزینه‌های زندگی، سیاست‌های دولتی، گواهی‌ ساختمان سبز، انتظارات توسعه‌دهندگان در بازگشت سرمایه، و سود استراتژی بازار مرتبط است. وانگ و همکاران (۲۰۱۸) پیشنهاد کردند که GBD تحت تأثیر پذیرش بازار، رشد فن‌آوری سبز، اقتصاد، آگاهی اجتماعی و سیاست‌های دولت قرار دارد. مکناوتن، کایو و بونوکور (۲۰۱۸) مزایای زیست‌محیطی GB را بررسی کردند و دریافتند که پیش از این GBD به کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای و بهبود سلامت میلیون‌ها نفر در سراسر جهان کمک کرده است. تیان و لی (۲۰۱۸) دریافتند که آگاهی محیطی رابطه بسیار تنگاتنگی با GBD دارد.

Introduction: Due to increasing conflicts between the rapid development of buildings and the deterioration of ecological environment, green building (GB) has become a hot topic of study in China in recent years. GB is considered as an answer to China’s urgent problem of unreasonable use of energy and resources by the construction industry, as well as the discharge of large amounts of garbage and CO2. During the Paris Conference in 2015, China announced a goal to achieve a GB level of 50% in new urban buildings by 2020.Green building development (GBD) in China varies in different regions because of uneven economic and social development. In areas with low levels of economic and social development, the growth of GB is relatively slow (Hui-feng, Huan, Daming, Yun, & Youwei, 2012; Teng, Zhang, Wu, & Zhang, 2016). As a new type of building, GB is not readily accepted by the public due to immature technologies of green construction, long investment return time, and low public awareness (Frontczak, 2012), which are key issues in the sustainable development of green buildings (SDGB). Previous studies have demonstrated that GBD can generate inspiring benefits, including improving the ecological environment, achieving sustainable use of land, protecting the ecosystem, facilitating the recycle and reuse of materials, improving energy efficiency, and reducing solid waste and CO2 emission (Zuo, 2014). GBD is inseparable from the active participation of stakeholders, including government, developers, technology builders, and consumers. The social, economic and ecological behaviors of stakeholders may be the key to driving SDGB (Onuoha, Aliagha, & Rahman, 2018; Darko, Chan, Owusu-Manu, & Effah, 2017; Darko, Zhang, & Chan, 2017; Sharma, 2018; Wang, Zhang, & Pasquire, 2018; Wang et al., 2014). Sharma (2018) developed a “Green building sustainability model” using a structural equation modelling (SEM) to study GBD in India. The author proposed that government of a country should develop ‘strategic- mix’, which involves combing different policies to establish a synergy between supply and demand, along with other stakeholders to pave way for GBD. Using the SEM method, Onuoha et al. (2018) proved that GBD is directly related to motivations in reducing life cost, government policies, green certification, developers' expectation on investment return, and market strategy benefit. Wang et al. (2018) proposed that GBD is affected by the acceptance of market, the maturity of green technology, economics, the social awareness, and government policies. MacNaughton, Cao, and Buonocore, (2018) investigated the ecological benefits of GB, and found that GBD had already contributed to the mitigation of greenhouse gas emission and the improvement of health for millions of people around the world. Tian and Li (2018) found that environment awareness is closely related to GBD.