دانلود ترجمه مقاله تاثیر تعامل در شبکه های اجتماعی بر عزت نفس بزرگسالان
| عنوان فارسی |
تاثیر تعامل در شبکه های اجتماعی بر عزت نفس بزرگسالان: پیامدهایی برای مدیریت سلامت دیجیتال |
| عنوان انگلیسی |
The Impact of Social Media Engagement on Adult Self-Esteem: Implications for Managing Digital Well-Being |
| کلمات کلیدی : |
  استفاده از شبکههای اجتماعی؛ عزتنفس؛ سلامت دیجیتال؛ الگوهای تعامل؛ جمعیت بزرگسال؛ تحقیق پیمایشی |
| درسهای مرتبط | روانشناسی |
| تعداد صفحات مقاله انگلیسی : 15 | نشریه : MDPI |
| سال انتشار : 2026 | تعداد رفرنس مقاله : 38 |
| فرمت مقاله انگلیسی : PDF | نوع مقاله : ISI |
|
پاورپوینت :
ندارد سفارش پاورپوینت این مقاله |
وضعیت ترجمه مقاله : انجام شده و با خرید بسته می توانید فایل ترجمه را دانلود کنید |
1. مقدمه 2. مواد و روش ها 3. نتایج 4. بحث و بررسی 5. نتیجه گیری
چکیده – پیشزمینه/اهداف: تأثیر شبکههای اجتماعی بر سلامت روان بزرگسالان بسته به الگوهای تعامل متفاوت است، که این امر لزوم وجود شواهد علمی برای تدوین استراتژیهای سلامت دیجیتال را برجسته میکند. این مطالعه به بررسی رابطه میان استفاده از شبکههای اجتماعی و عزتنفس (یک شاخص کلیدی روانشناختی مرتبط با سلامت بزرگسالان) میپردازد. هدف از این پژوهش، شناسایی اهداف رفتاریِ قابل تغییر است که در زمینههای بالینی، محیط کار و سلامت عمومی کاربرد دارند.روشها: در یک پیمایش مقطعی، ۸۱ بزرگسال یونانی مورد مطالعه قرار گرفتند. در این پژوهش، میزان استفاده روزانه از شبکههای اجتماعی، الگوهای تعامل و سطح عزتنفس (با استفاده از مقیاس عزتنفس روزنبرگ) مورد ارزیابی قرار گرفت. تحلیلها شامل مدلهای رگرسیون خطی و اکتشافی درجه دوم، رگرسیون چندگانه با متغیرهای جمعیتشناختی (سن، جنسیت) و مقایسههای گروهی توصیفی بود.نتایج: یک رابطه منفی کوچک اما از نظر آماری معنادار بین استفاده روزانه از شبکههای اجتماعی و عزتنفس مشاهده شد (R^2 = 0.078) که نشاندهنده توان تبیین محدود این متغیر است. تحلیلهای اکتشافی شواهد قوی مبنی بر اثرات غیرخطی ارائه نکردند. عوامل جمعیتشناختی و دستهبندیهای نوع استفاده، پیشبینیکنندههای معناداری نبودند که احتمالاً بازتابدهنده توان آماری محدود مطالعه است. گزارشهای خوداظهاری شرکتکنندگان به الگوهای بالقوه مخربی اشاره داشت؛ از جمله استفاده شدید در زمانها یا شرایط خاص، تأثیر درکشده بر خواب، مشغولیت ذهنی با شبکههای اجتماعی و همچنین انگیزه برای کاهش یا توقف استفاده.نتیجهگیری: زمان صرف شده در فضای آنلاین پیشبینیکننده ضعیفی برای عزتنفس است، که این امر بر اهمیت «کیفیت تعامل» نسبت به «تعداد دفعات یا زمان استفاده» تأکید میکند. از منظر مدیریتی، یافتهها از تغییر رویکرد سیاستگذاریها و اقدامات آتی حمایت میکنند؛ به این معنا که بهجای تمرکز بر کاهش کلی زمان حضور در صفحه نمایش (Screen-time)، باید الگوهای خاص و بالقوه پرخطر تعامل هدف قرار گیرند. این مطالعه پایلوت و اکتشافی، شواهد اولیه و فرضیهسازی را در یک نمونه از بزرگسالان یونانی فراهم کرده و بر نیاز به مطالعات گستردهتر در سطح جمعیت برای تأیید و گسترش این یافتهها تأکید میورزد.
Background/Objectives: Social media’s impact on adult well-being varies by engagement patterns, highlighting the need for evidence to inform digital well-being strategies. This study examines the association between social media use and self-esteem, a key psychological indicator linked to adult well-being, with the aim of identifying modifiable behavioral targets relevant to clinical, workplace, and public health contexts. Methods: A cross-sectional survey of 81 Greek adults assessed daily social media use, engagement patterns, and self-esteem using the Rosenberg Self-Esteem Scale. Analyses included linear and exploratory quadratic regression models, multiple regression with demographic covariates (age, gender), and descriptive group comparisons. Results: A small but statistically significant negative association was observed between daily social media use and self-esteem (R2 = 0.078), indicating limited explanatory power. Exploratory analyses did not provide strong evidence of non-linear effects. Demographic factors and usage categories were not significant predictors, likely reflecting limited statistical power. Participant self-reports highlighted potentially disruptive patterns such as intensive use at specific times/conditions, perceived sleep impact, and cognitive preoccupation with social media, as well as motivation to reduce or stop use. Conclusions: Time spent online is a weak predictor of self-esteem, underscoring the importance of engagement quality over frequency. From a management perspective, the findings support shifting attention from generic screen-time reduction to targeting specific potentially high-risk patterns of engagement in future policy and practice. This exploratory pilot study provides initial, hypothesis-generating evidence within a Greek adult sample and highlights the need for larger, population-based studies to confirm and extend these findings.
ترجمه این مقاله در 19 صفحه آماده شده و در ادامه نیز صفحه 11 آن به عنوان نمونه قرار داده شده است که با خرید این محصول می توانید، فایل WORD و PDF آن را دریافت نمایید.
محتوی بسته دانلودی:
PDF مقاله انگلیسی ورد (WORD) ترجمه مقاله به صورت کاملا مرتب (ترجمه شکل ها و جداول به صورت کاملا مرتب)
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.