دانلود ترجمه مقاله زاویه شیب به عنوان پارامتر شاخص حساسیت به زمین لغزش

1. مقدمه 2. ویژگی‌های زمین شناسی و وقوع زمین لغزش در منطقه مطالعه 3. احتمال گسیختگی و حساسیت به زمین لغزش 3.1. پیش زمینه علمی 3.2. چگالی احتمال زاویه شیب (α) 3.3. توزیع احتمال زاویه شیب (α) 3.4. احتمال گسیختگی 4. نتیجه گیری

چکیده – زوایای شیب یک پارامتر کلیدی در برآورد میزان حساسیت به گسترش جریان خاک است. در این مقاله از زاویه شیب برای تخمین مناطق ناپایدار بالقوه در منطقه مورد مطالعه استان بنوونتو در جنوب کشور ایتالیا استفاده شده‌است. از آنجایی که محیط مورد مطالعه از نظر سنگ شناسی وضعیت پیچیده ای دارد، پراکنش زمین لغزش در چهار گروه متوالی همگن سنگ شناسی- تکنیکی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. توزیع‌های فراوانی زاویه شیب مطابق با تابع توزیع چگالی احتمال ویبول از نمونه رانش زمین بدست آمد. تجزیه و تحلیل نتایج نشان می‌دهد که بزرگ‌ترین رخداد زمین لغزش در زاویه شیب بین ۹ تا ۱۴ اتفاق افتاد. همانطور که نتایج این مطالعه تایید می‌کنند، فراوانی پایین ناپایداری در شیب‌های تندتر را می‌توان با کمبود مصالح درگیر بالقوه و تا حدودی با وجود توالی‌های سنگی توضیح داد. در نتیجه احتمال گسیختگی فقط بر حسب بازه زاویه شیب که از قبل تحت‌تاثیر پدیده زمین لغزش قرار گرفته بودند، محاسبه شد. مقدمه: تا کنون تحقیقات گسترده ای در خصوص ارزیابی آسیب‌پذیری زمین لغزش و شناسایی مناطق بالقوه مستعد زمین لغزش انجام شده است. روش‌های مختلفی با استفاده از رویکردهای قطعی و آماری بر اساس توزیع زاویه شیب توسعه داده شده‌اند. تحلیل آماری به طور گسترده ای در مطالعات مربوط به پیش بینی در مقیاس بزرگ استفاده می‌شود، چرا که اجازه درک بهتر رابطه بین پدیده زمین‌لغزه و عوامل زمینه ساز را فراهم می‌کند. علاوه بر این، در مقایسه با روش‌های فراکاوشی ذهنیت کمتری را ایجاد می‌کند. با این حال، یک مسئله مهم در تعریف مدل‌های پیش‌بینی بر اساس مبانی آماری وجود دارد. تنها بخشی از فرضیاتی که این مدل‌ها بر مبنای آن ارائه شده‌اند، هنگام تحلیل آماری متغیرهای گسسته مانند زاویه شیب، برقرار هستند. در این مورد، تجزیه و تحلیل‌های انجام‌شده توسط اوموری (1995)، ایواهاشی و همکاران (۲۰۰۱)، ژیاوئی و همکاران (۲۰۰۸)،گوزتی و همکاران (۲۰۰۸) مبتنی بر این فرض بودند که حساسیت به رانش زمین با افزایش زاویه شیب به طور یکنواخت افزایش پیدا نمی‌کند. با این حال، حتی با وجود اینکه گسترش زمین لغزه در محیط‌های ژئومورفولوژیک با شرایط سرعت پایین تا حد زیادی به تند بودن شیب وابسته است (مانند جریان‌های خاکی)، شایان ذکر است که در شیب‌های با زاویه بالا همیشه جریان خاکی تولید نمی‌شود. وجود شیب‌های بالا اغلب به خاطر وجود لایه‌های سنگی درون توالی‌ها است، که بر رفتار توده‌ها تأثیر می‌گذارد (گرله و همکاران، ۲۰۱۱ب). بر اساس ملاحظات فوق، هدف این مقاله تجزیه و تحلیل تأثیر زاویه شیب روی وقوع جریان‌های خاکی است، که شامل توالی‌های پیچیده ساختاری و لیتوگرافی می‌باشد. این مطالعه روی یک مطالعه موردی در استان بتوونتو در جنوب ایتالیا به کار گرفته شد. در این منطقه، داده‌های قابل‌توجهی در مورد زاویه‌های شیب و توالی‌های لیتوگرافی موجود است (گوادانو و همکاران، ۲۰۰۶).

Slope angles are a key parameter in estimating susceptibility to developing earth flows. In this paper, slope angles are used to estimate potential unstable areas in a pilot sector of the Benevento province in (Southern Italy). Since the study area is characterized by a complex lithological setting, landslide distribution was analyzed within four-groups of homogeneous litho-technical sequences. Slope angle frequency distributions were obtained from a landslide sample in accordance with the Weibull probability density distribution function. Their analysis shows that the largest occurrence of landslides fall within an interval of slope angles ranging from 9 to 14 . As filed surveys confirm, the low frequency of instabilities on steeper slopes can be explained by a deficit of potentially involving materials, partially due to the presence of stony sequences. Consequently, the probability of failure was calculated only on slope angle ranges already affected by existing landslide phenomena. Introduction Assessment of the landslide susceptibility and identification of potentially landslide-prone areas have both experienced extensive advances in scientific literature. A variety of methods have been developed using deterministic and statistical approaches based on slope angle distribution. Statistical analysis is widely used mainly in large-scale previsional studies, as it allows for a better understanding of the relationship between landslide phenomena and predisposing factors. Furthermore it guarantees a lower degree of subjectivity in contrast to heuristic methods. However, a key issue is represented by the definition of predictive models founded on statistical bases. The assumptions on which these models are based, are only partially satisfied when the statistical analysis deals with discrete variables such as for example the slope angle. In this case, analyses carried out by Ohmori and Sugai (1995), Iwahashi et al. (2001, 2003), Korup (2005), Xiaoyi and Jianping (2006), Guzzetti et al. (2007) and Lee et al. (2008) were based on the assumption that landslide susceptibility does not monotonically increase with an increase in the slope angle. Nevertheless, even though landslide evolution is largely connected to the steepness of the slope in geomorphologic environments dominated by slow movements (such as earth flows), it has to be taken into account that high slope angles do not always produce earth flows. High gradients can be often due to the presence of stony layers within sequences, which influence the behavior of the masses (Grelle et al. 2011b) Based on the above considerations, this paper aims to analyze the influence of the slope angle in earth flow occurrences, which involve structurally and lithologically complex sequences. The study was applied to a pilot area of the Benevento province in Southern Italy, where considerable data relating to slope angles and lithological sequences was available (Guadagno et al. 2006).

بخشی از ترجمه مقاله (صفحه 12 فایل ورد ترجمه)