دانلود ترجمه مقاله ارزیابی کیفیت زندگی در جمعیت پیوند یک مرکز با ابزار پرسش‏نامه

1. مقدمه 2. روش‏ ها 3. نتایج 4. بحث و بررسی

چکیده – چشم انداز: پرسشنامه پیوند کلیه (KTQ) یک ابزار کیفیت زندگی می‏باشد که برای دریافت کنندگان پیوند کلیه طراحی شده است. هدف: هدف از این تحقیق، ارزیابی اعتبار و قابلیت اطمینان ترجمه فارسی پرسشنامه KTQ-25 به عنوان یک ابزار برای استفاده در ایران است، همچنین کیفیت زندگی بین بیماران دیالیزی و پیوندی مقایسه می‏شود. روش: ما 143 نفر را در یک مطالعه برش عرضی مورد بررسی قرار دادیم. میانگین سن در حدود 13.3 ± 40.3 برآورد گردید (دامنه سنی بین 15 تا 72 سال). تمامی مقیاس‏های KDQ-25 به عنوان معیاری برای سازگاری داخلی(دامنه آلفای کرونباخ بین 0.8 و 0.95) در نظرگرفته می‏شوند و در اعتبار سازه ضریب همبستگی بین 5 مقیاس برآورد می‏گردد و کل مقیاس قابل پذیرش است (0.84-0.91). علاوه برآن، همبستگی‏های مهم بین مقیاس‏های P<0.001 شناسایی شدند. نتایج: میانگین کل مقیاس در حدود 2.8±1.4 (دامنه بین 5.8 و 1.5) برآورد گردید. بهترین میانگین مقیاس در مقوله‏ های عدم اطمینان و ترس مشاهده گردید که مقدار آن برابر با 3.1±1.6 است (دامنه بین 0.5 و 7). کمترین مقدار در عامل هیجان مشاهده شد که برابر با 2.4±1.3 می‏باشد (دامنه 0.17 و 6). میانگین پیگیری و پشتیبانی‏های بعدی در حدود 50.1 ماه برآورد شد (دامنه برابر با 1-264). شایع ‏ترین مشکلات فیزیکی عبارتند از: درد و خستگی در 77 ( 55%) افراد. در مقایسه بین بیماران دیالیزی و پیوندی با استفاده از ورژن ایرانی استاندارد پرسش‏نامه کیفیت زندگی بیماری کلیوی (KDQOL) ، کل مقیاس ‏های بیماری خاص برای افراد دیالیزی بهتر از کل مقیاس در پرسش‏نامه‏ های به ترتیب KDQ25 (55.8±14 vs 40.7±20.2, P=.000) و (49.7 ± 15.8 vs 40.7 ± 20.2, P=.000)عمل می‏نماید. نتیجه‏ گیری: با در نظر گرفتن اعتبار و عدم اطمینان، ورژن فارسی پرسش‏نامه KTQ-25 ممکن است برای ارزیابی کیفیت زندگی مبتنی بر سلامت در میان دریافت‏ کنندگان پیوند ایرانی سودمند باشد.

Background: The Kidney Transplant Questionnaire (KTQ) is a quality-of-life instrument designedspecifically for renal transplant recipients. Aim: The purpose of this work was to evaluate the validity and reliability of a Persian translation of theKTQ-25 questionnaire as a tool for use in Iran and also to compare the quality of life betweendialysis and transplant patients. Method: We collected 143 subjects in a cross-sectional study. Their mean age was 40.3 ± 13.3 years (range = 15–72).All KDQ-25 scales met the criteria for internal consistency(Cronbach's alpha ranged from 0.8–0.95) and in construct validity, the correlation coefficient between 5scales and the total scale was also acceptable (0.84–0.91). Furthermore, significant correlationswere detected between the scales (P < .001). Results: The mean total score was 2.8 ± 1.4 (range = 5.8–1.5). The best mean score observed in uncertainty andfear item was 3.1 ± 1.6 (range = 0.5–7), while the lowest was detected in the emotional item, 2.4 ± 1.3 (range = 0.17–6). Mean follow-upwas 50.1 (range = 1–264) months. The most common physical problem was aching, tired legs in 77 (55%) subjects.In comparison between dialysis and transplant patients using the standard Iranian version of Kidney Disease Quality of Life (KDQOL) questionnaire, the total and disease-specific scores for dialysis patients were significantly better than the total score in the KDQ-25 (55.8 ± 14 vs 40.7 ± 20.2, P = .000) and (49.7 ± 15.8 vs 40.7 ± 20.2, P = .000),respectively. Conclusion: Considering its validity and reliability, the Persian version of KTQ-25 questionnairemay be useful to assess the health-related quality of life among Iranian transplant recipients.