دانلود ترجمه مقاله مراحل اساسی تولید پادتن های چندکلونی و تک کلونی

1. مقدمه کلی: پروتکل های تولید پادتن 2. ارزیابی مراحل اساسی تولید PAb 3. ارزیابی مراحل اساسی در تولید MAb

چکیده – پادتن ها ابزارهای با ارزشی در محیط های آزمایشگاهی و بالینی هستند. پادتن ها ، در برگیرنده پادتن های ترشح شده توسط یک تک کلون از B لنفوسیت ها، که پادتن های تک کلونی خوانده می شوند، و همچنین پادتن های تولید شده توسط مخلوطی از کلون های بی لنفوسیت های متنوع، که پادتن های چندکلونی خوانده می شوند، می باشند. هر دو محصول به ابزارهای تحقیق ایمن شناسی، سابقه ایمنی شیمیایی، تست تشخیص بیماری و کنترل کیفیت واکسن، تبدیل شده اند. تولید پادتن نیاز به تعداد قابل توجهی جانور دارد و جانوران در معرض تعدادی فرآیند هجومی قرار دادند، مانند تزریق آنتیژن و جمع اوری خون. با این وجود، با طراحی دقیق یک پروتکل ایمن سازی و با بهینه سازی پاسخ ایمنی، حداقل سازی درد و اذیت جانور همزمان با بدست آوردن پاسخ های ایمنی بهینه، امکان پذیر می شود. در این مقاله، مراحل اساسی تولید پادتن های چندکلونی و تک کلونی توصیف شده اند، بخصوص مواردی شامل انتخاب گونه های حیوانی و سن آن، پروتکل تزریق و انشعاب دادن آسیت ها (استقتاهای شکم). توصیهه هایی برای بهینه سازی پاسخ ایمنی ارائه شده اند. مقدمه کلی: پروتکل های تولید پادتن: پادتن ها ، ایمونوگلوبین (گلوبین های ایمنی) سرم (Igs) هستند که ویژگی پیوندی برای آنتی ژن های خاص دارند. بنابراین پادتن ها دارای مطلوبیت و کاربرد هنگفتی در کاربردهایی مانند بیولوژی آزمایشی، پزشکی، تحقیقات بیوپزشکی، تست، و درمان دارند. پادتن های چندکلونی(PAb ها) و پادتن های تک کلونی (MAb ها) را می توان برای این اهداف استفاده کرد، با اینکه تولید این پادتن ها نیاز به استعداد از تعداد قابل توجهی جانور با پیامدهای رفاه قابل ملاحظه برای حیوانات، دارد. برای PAb ها، به جانوران آنتی ژن یا مخلوط آنتی ژن/ماده محرک ایمنی برای القای پاسخ های موثر پادتن، تزریق می شود و معمولاً لازم است خون را جمع آوری کنیم تا پاسخ پادتن در طی آزمایش و بدست آودن پادتن ها، تحت نظارت قرار گیرند. برای MAb ها، به حیوانات آنتی ژن یا مخلوط آنتی ژن/محرک ایمنی برای القای سلول های خاص B که از طحال یا غده های لنفاوی برای ایجاد هیبریدوما بدست می آیند، تزریق می شود. هنگامی که تولید در محیط آزمایشگاهی امکان پذیر نباشد، لازم است از حیوانات برای تولید پادتن بوسیله هیبریدوماها در حفره شکم استفاده شود.

Antibodies are valuable tools in the laboratory and clinic. Antibodies include those secreted by a single clone of B lymphocytes, termed monoclonal antibodies, and those produced by a mixture of various B lymphocyte clones, termed polyclonal antibodies. Both products have become essential instruments in fundamental immunological research, immunohistochemistry, diagnostic testing, and vaccine quality control. Antibody production requires a substantial number of animals, and the animals are subjected to a number of invasive procedures such as antigen injection and blood collection. However, by carefully designing an immunization protocol and by optimizing the immunization response, it is possible to minimize animals’ pain and distress while obtaining optimal immune responses. In this article, the critical steps in the production of polyclonal and monoclonal antibodies are described, specifically including selection of the animal species and its age, injection protocol, and ascites tapping. Recommendations are provided for optimizing the immunization response. General Introduction: Protocols for Antibody Production: Antibodies are serum immunoglobulins (Igs) that have binding specificity for particular antigens. Antibodies are therefore of enormous utility in applications such as experimental biology, medicine, biomedical research, diagnostic testing, and therapy. Polyclonal antibodies (PAbs) and monoclonal antibodies (MAbs) can be used for these purposes, although the production of these antibodies requires the use of substantial numbers of animals with considerable animal welfare consequences. In the case of PAbs, animals are given injections of antigen or antigen/adjuvant mixtures for the induction of effective antibody responses, and it is usually necessary to collect blood to monitor antibody response during the experiment and to obtain the antibodies. In the case of MAbs, animals are given injections of antigen or antigen/adjuvant mixtures to induce specific B cells that are obtained from the spleen or lymph nodes to establish hybridomas. When in vitro production is not feasible, it is necessary to use animals for the production of antibodies by hybridomas in the abdomen cavity.