دانلود پایان نامه مطالعه موردی در مورد انتقال دانش بین سازمانی در یک مقصد گردشگری

1. مقدمه 2. روش تحقیق 3. مروری بر مقالات 4. مورد مقصد گردشگری کالمار 5. نتایج و تجزیه و تحلیل 6. نتیجه گیری

چکیده – کلید موفقیت بلندمدت یک سازمان، مزیت رقابتی پایدار است. در بازار جهانی که مملو از رقابت شدید است، سازمان ها دیگر از طریق موضع رقابتی یا منابع فنی یا انسانی، خودشان را از سازمان های دیگر متمایز نمی کنند، بلکه از طریق دانش این امر صورت می گیرد. چنین منبع اقتصادی تعیین کننده ای باید مدیریت شود که باعث بوجود آمدن نظریه «مدیریت دانش» (KM) می شود. بخاطر اینکه دانش از طریق تعاملات اجتماعی ایجاد و اشتراک گذاری می شود، انتقال دانش، اساسی ترین قسمت KM می باشد. بخصوص در مقاصد گردشگری، تنوع ذینفعان، هرکدام با مهارت ها و دانش منحصربفرد خود، فرصت های عالی برای نوآوری و توسعه پایدار مقصدها و همچنین چالش های بزرگ، بوجود می آورد. «سازمان های مدیریت مقصد» (DMO ها) مسئول حفظ جذابیت یک مقصد با ترغیب سازمان های رقابت کننده و مکمل به همکاری جهت تبادل دانش، می باشند. در نهایت، تجربه گردشگری و وجهه یک مقصد بصورت مستقل بوسیله ذینفعان گردشگری ایجاد می شوند. با انجام یک مطالعه موردی در مقصد گردشگری کالمار، این مقاله به توضیح این می پردازد که تا چه میزان یک DMO، انتقال دانش بین سازمانی درون یک مقصد گردشگری را می تواند مدیریت کنند. یک ترتیب توصیفی برای گردآوری داده های اولیه در سه گام مورد استفاده قرار گرفت. ابتدا، مطالعه ای با ذینفعان گردشگری محلی انجام شد. سپس DMO محلی و دانشگاه مورد مصاحبه قرار گرفتند. داده های گردآوری شده از 32 ذینفع گردشگری محلی بیان می کنند که ذینفعان گردشگری، عمدتاً SME ها، در پرداختن به انتقال دانش دچار کمبود منابع هستند و ارزش منابع برونی دانش را نادیده می گیرند. یافته های مصاحبه ها این امر اشاره دارند که به پشتیبانی و حمایت ذینفعان گردشگری در تحول دیجیتال برای ترغیب ذینفعان گردشگری به پیوستن به یک شبکه مقصد و رفع خلاء دانش از طریق پژوهش های انجام شده توسط دانشگاه ها، نیاز است. این مطالعه در حصول درک گسترده تر از فرصت ها و چالش های انتقال دانش بین سازمانی در مقصد گردشگری کالمار، مشارکت می کند.

The key to an organization's long-term success is a sustainable competitive advantage. In a global market characterized by fierce competition, organizations differentiate themselves no longer through their competitive position or technological or human resources but through knowledge. Such a decisive economic resource needs to be managed, giving rise to the theory of Knowledge Management (KM). Because knowledge is created and shared through social interactions, knowledge transfer is the most critical part of KM. Especially in tourist destinations, the diversity of stakeholders, each with unique skills and knowledge, represents great opportunities for innovation and the sustainable development of destinations but also great challenges. Destination Management Organizations (DMOs) are responsible to maintain the attractiveness of a destination by encouraging competing and complementary organizations to collaborate to exchange knowledge. Ultimately, the tourist experience and image of a destination are created interdependently by the tourism stakeholders. By conducting a case study in the destination of Kalmar, this paper aimed to explain to what extent a DMO manages inter-organizational knowledge transfer within a tourist destination. An explanatory sequence was used to gather primary data in three steps. First, a survey was conducted with local tourism stakeholders. Then, the local DMO and the university were interviewed. The data collected from 32 local tourism stakeholders suggest that tourism stakeholders, primarily SMEs, are lacking the resources to engage in knowledge transfer and overlook the value of external sources of knowledge. The findings of the interviews point to that there is a need to support tourism stakeholders with digitalization, to encourage tourism stakeholders to join a destination network and to close the knowledge gap through research produced by universities. This study contributes to gaining a broader understanding of the opportunities and challenges of interorganizational knowledge transfer within the destination of Kalmar.