دانلود ترجمه مقاله نمک طبیعی در مقابل کریستالوئید برای درمان مایع دوره جراحی در جراحی شکم

1. مقدمه 2. روش ها 3. نتایج 4. بحث و بررسی

چکیده – پیشینه: این یک آزمایش کنترل شده تصادفی دو سوکور بوده که به بررسی این مساله می پردازد که آیا نمک طبیعی یا کریستالوئید متعادل دارای اثرات متفاوتی بر استفاده از وازوپرسورها در بیماران تحت عمل جراحی شکم است یا خیر. روش ها: بیماران 9/0 درصد نمک طبیعی و یا یک کریستالوئید بافر استات را برای تعویض حجم دوره جراحی به شیوه ای هدفمند دریافت کردند. نتیجه اولیه نشان دهنده ی نیاز به وازوپرسورهاs بود، نتایج ثانویه، دوز کلی کاکتول آمین ها، مایع کل دوره جراحی و تجویز مراقبت های گسترده برنامه ریزی نشده می باشد. نتایج: این مطالعه، به دلایل امنیتی زود به اتمام رسید. مجموع 60 نفر از 240 بیمار به صورت تصادفی انتخاب شد. 30 بیمار، نمک طبیعی دریافت کرده و به 30 بیمار نیز کریستالوئید متعادل، با حجم کلی 3427 میلی لیتر و 3144 میلی لیتر تجویز شد. گروه دریافت کننده ی نمک طبیعی، اسیدوز متابولیکی آلکالوز را توسعه دادند. اکثر بیماران در گروه دریافت کننده ی نمک طبیعی در مقایسه با گروه دریافت کننده ی کریستالوئید بافر، نیازمند وازوپرسورهاs برای حمایت از گردش خون بودند (97 درصد در مقابل 67 درصد). متوسط وزن و دوز تنظیم شده ی نور اپی نفرین در دوره بیهوشی 11/0 نانوگرم بر کیلوگرم بر دقیقه و صفر کیلوگرم بر دقیقه به ترتیب در گروه های تیمار شده با نمک طبیی و کریستالوئید متعادل بود. هیچ تفاوتی بین گروه ها در کل مایع حین عمل و پذیرش واحد مراقبت ویژه برنامه ریزی نشده مشاهده نشد. تفاوت های بین گروهی در دوره ی بیهوشی، بر لزوم استفاده از وازوپرسورها تاثیری نداشت. نتیجه گیری: در مقایسه با بیماران دریافت کننده ی یک کریستالوئید متعادل، نمک طبیعی در بیماران تحت جراحی شکم، مرتبط با افزایش نیاز به حمایت وازوپرسورها بود. این مساله باید از دیدگاه حجم کلی احیاء مایع و اندازه ی کوچک نمونه به دلیل خاتمه یافتن سریع مطالعه، تفسیر شود.

Background: This double-blind randomised controlled trial investigated whether normal saline or a balanced crystalloid has distinct effects on vasopressor use in patients undergoing major abdominal surgery. Methods: Patients received either normal saline 0.9% or an acetate-buffered crystalloid for intraoperative volume replacement in a goal-directed fashion. The primary outcome was need for vasopressors; the secondary outcomes were the total dose of catecholamines, total perioperative fluid, and unplanned intensive care admissions. Results: This study was terminated early for safety reasons. A total of 60 out of the planned 240 patients were randomized. Thirty patients received normal saline and 30 patients received the balanced crystalloid, with a total volume of 3427 (2732–4130) ml and 3144 (1673–4926), respectively. The normal-saline group developed hyperchloraemic metabolic acidosis. More patients needed vasopressors for circulatory support in the normal-saline group compared with the buffered crystalloid group (97% vs 67%, respectively; P=0.033). The median weight and anaesthesia duration-adjusted dose of norepinephrine were 0.11 (0.00–0.45) ng kg−1 min−1 and 0.00 (0.00–0.00) kg−1 min−1 in the normal-saline and balanced-crystalloid groups, respectively (P=0.003). Cox regression revealed that the need for vasopressors was related to a high volume of administered fluid, normal-saline resuscitation, and lower mean arterial blood pressure. There was no difference between the groups in total perioperative fluid and unplanned intensive-care-unit admissions. Between-group differences in the duration of anaesthesia did not influence the necessity for a vasopressor. Conclusions: Compared with patients receiving a balanced crystalloid, normal saline in patients undergoing major abdominal surgery was associated with an increased need for vasopressor support. This should be interpreted in view of the large volume of fluid resuscitation and the small sample size because of the preliminary termination of the study.

بخشی از ترجمه مقاله (صفحه 10 فایل ورد ترجمه)