دانلود ترجمه مقاله نانوکپسوله کردن آرسنیک تری اکسید موجب افزایش کارآیی در برابر مدل لیمفومای موش می شود

1. مقدمه 2. مواد و روش ها 3. نتایج 4. بحث و بررسی 5. اطلاعات تکمیلی

چکیده – پیشرفت ها در درمان سرطان موجب افزایش نسبت بقای بیماران مبتلا به سرطان شده است، با این حال، وقتی بیماران لیمفومای زن با مواد سمی برای سلول درمان می شوند با از دست دادن موقتی یا دایمی باروری مواجه می شوند. پتانسیل از دست دادن باروری دغدغه مهمی است که تصمیم گیری ها در مورد درمان را در بسیاری از بیماران مبتلا به سرطان قبل از یائسگی تحت تاثیر قرار می دهد. تاثیر منفی مواد شیمی درمانی و پروتکل های درمان بر باروری بیماران – که سمیت برای جنین نامیده می شود – اهمیت فزاینده ای در بقای بیماران سرطانی دارد. ما فرمولی از آرسنیک تری اکسید در مقیاس نانو ایجاد کردیم که دارویی قوی برای درمان بدخیمی های خونی است و نشان می دهد که مدل لیمفومای موش فعالیت بهتری از داروی آزاد دارد. هم چنین ارزیابی آزمایشگاهی جدیدی از کارکرد فولیکول تخمدان ایجاد کردیم که سمیت عوامل درمانی برای تخمدان را در بدن پیش بینی می کند. نتایج ما نشان می دهد که ماده نانودرمانی علاوه بر اینکه در برابر لفموما فعال است، محافظت کننده از جنین نیز هست، یعنی نسبت به داروی والد تخریب کمتری در کارکرد تخمدان ایجاد می کند. بنابراین ارزیابی آزمایشگاهی ما امکان ارزیابی سریع داروهای ضد سرطان تایید شده و آزمایشگاهی را در مورد ذخیره تخمدان فراهم می کند و می تواند در انتخاب رژیم های درمانی موثر و حفظ کننده باروری برای زنان در سن باروری که در آنها سرطان تشخیص داده شده است، آگاهی بخش باشد.

Advances in cancer therapy have increased the rate of survival of young cancer patients; however, female lymphoma patients frequently face a temporary or permanent loss of fertility when treated with traditional cytotoxic agents. The potential loss of fertility is an important concern that can influence treatment decisions for many premenopausal cancer patients. The negative effect of chemotherapeutic agents and treatment protocols to patients’ fertility–referred to as fertotoxicity–are thus an increasingly important cancer survivorship issue. We have developed a novel nanoscale formulation of arsenic trioxide, a potent drug for treatment of hematological malignancies, and demonstrate that it has significantly better activity in a murine lymphoma model than the free drug. In parallel, we have developed a novel in vitro assay of ovarian follicle function that predicts in vivo ovarian toxicity of therapeutic agents. Our results reveal that the nanotherapeutic agent is not only more active against lymphoma, but is fertoprotective, i.e., it is much less deleterious to ovarian function than the parent drug. Thus, our in vitro assay allows rapid evaluation of both established and experimental anticancer drugs on ovarian reserve and can inform the selection of efficacious and fertility-sparing treatment regimens for reproductive-age women diagnosed with cancer.

بخشی از ترجمه مقاله (صفحه 9 و 10 فایل ورد ترجمه)