دانلود ترجمه مقاله توسعه جذابیت های فرهنگی و اوقات فراغت در مرکز شهر

1. مقدمه 2. بازآفرینی فرهنگی و اوقات فراغت در مراکز شهری 3. مطالعه موردی و متدلوژی 4. جذابیت فعالیت های فرهنگی و اوقات فراقت مرکز شهر 5. دیدگاه آگاهی رسانی کلیدی درباره جذابیت فرهنگی و اوقات فراغت مرکز شهر 6. پیامدهای سیاسی برای اقتصاد فرهنگی و اوقات فراغت

چکیده – شهرهای منطقه ای کوچکتر و شهرهای صنعتی سابق آمریکای شمالی و اروپا، تحولات بنیادینی در اقتصاد خود طی دهه های اخیر تجربه کرده اند و مقامات دائما بدنبال عملکرد جدید دوره های پساصنعتی می باشند. بدنبال بازآفرینی مسکونی، اداری و خرده فروشی در مراکز مختلف شهری، سیاست های فرهنگی و اوقات فراغت نیز اتخاذ شده اند. شهر سوانزی در انگلستان که از سالهای 1990 چنین سیاست هایی را اتخاذ کرده است، یک شهر منطقه ای می باشد که این فرایندها را اجرا می کند. محققین با استفاده از نظرسنجی ها در مقیاس عظیم و مصاحبه های عمیق، اظهار می دارند که توسعه اقتصاد فرهنگی و اوقات فراغت در شهرهای منطقه ای کوچک اروپا و آمریکای شمالی با چهار چالش خطی مشی مواجه می شود. این چالشها شامل خلق اقتصاد فرهنگی و اوقات فراغت می باشد که انواع جذابیتها با دامنه وسیع را احاطه می کند، نیازمند طیف وسیعی از گروه های اجتماعی است، استراتژی فضایی مناسب اتخاذ می کند و بر اختلاف بین بخشهای مختلف اقتصاد فرهنگی و اوقات فراغت غلبه می کند. مقدمه: توسعه جذابیت های فرهنگی و اوقات فراغت شهری از سالهای 1980 و بصورت مولفه مهم خط مشی های طراحی شده برای بازآفرینی شهرهای پساصنعتی در بریتانیا، اروپا و آمریکای شمالی ظهور یافته است. این روشها با خوشه های فرهنگی یا محله های فرهنگی و صنایع فرهنگی گسترده بعنوان مکانیسم هایی برای بازآفرینی شهری ارتباط روزافزونی دارند (مایلز ام 2005، موماس 2004، مونت گومری 2003). همراه با چندین شهر صنعتی سابق اروپایی و آمریکای شمالی از سالهای 1960، مرکز شهر بریتیش، افت اقتصادی را تجربه کرده است- از دست دادن اقتصاد تولید اولیه و ثانویه، جمعیت مسکونی، فروشگاه ها و ادارات تا محل های حومه شهر (اوانس 1997). بعلاوه، دهه های اخیر شاهد تغییر محل عملکردهای تفریحی و اوقات فراغت به محل های خارج از مرکز شهر بوده است (هوبارد 2002). همزمان، جذب مرکز شهر نسبت به مراکز خارج شهری (هوبارد 2003) و سرگرمی خانگی (لوات و اوکونر 1995) افت کرده است. مقامات شهری به طرق مختلف و روشهای بازآفرینی مرکز شهر، به این تحولات اقتصادی و اجتماعی طی سی سال اخیر واکنش نشان داده اند. این مراحل شامل کاربرد خرده فروشی، ادارات و اوقات فراغت می باشند که همگی براساس اثار تسهیلات فرهنگی معروف و عالی گذشته طراحی شده اند.

Smaller regional cities and former industrial cities throughout North America and Europe have experienced fundamental transformations of their economies over recent decades, and authorities have continually sought new functions for the postindustrial era. Following on from retail, office, and residential regeneration within many city centres, leisure and cultural policies have also been adopted. The British city of Swansea, which has developed such policies since the 1990s, is a regional city which typifies these processes. Drawing on large-scale surveys and in-depth interviews, the authors argue that four policy challenges are facing the development of a thriving leisure and cultural economy in smaller regional cities across Europe and North America. These challenges involve creating a leisure and cultural economy which: embraces a wide range and variety of attractions; appeals to a broad spectrum of social groups; adopts an appropriate spatial strategy; and overcomes friction between the different component parts of the leisure and cultural economy. Introduction: The development of urban leisure and cultural attractions has emerged since the 1980s as a significant element of policies designed to regenerate postindustrial cities across Britain, Europe, and North America. These approaches are increasingly associated with `cultural clusters' or `cultural quarters' and the wider cultural industries as mech- anisms for urban regeneration (Miles M, 2005; Mommaas, 2004; Montgomery, 2003). In common with many formerly industrial Europe and North American cities, since the 1960s, the city centre in Britain has moved through a well-documented process of economic declineölosing primary and secondary production economies, residential population, shops, and offices to suburban locations (Evans, 1997). In addition, recent decades have seen leisure and entertainment functions relocating to new out-of-centre locations (Hubbard, 2002). At the same time, the attraction of the city centre has declined in relation to out-of-town centres (Hubbard, 2003) and entertainment in the home (Lovatt and O'Connor, 1995). City authorities have reacted to these economic and social changes in a number of ways over the last thirty years, with a number of successive approaches to city-centre regeneration. These phases have comprised a sequence of retail, office, and leisure uses, all the while attempting to build upon the vestiges of `high' and `popular' culture facilities of the past.