دانلود مقاله نانومغناطیس مبتنی بر اکسید آهن در مباحث نانوپزشکی

1. تاریخچه مختصری در ارتباط با تحقیقات اکسید آهن 2. سنتز نانومغناطیس ها 3. سنتز فیزیکی 4. سنتز بیولوژیکی 5. نانو مغناطیس ها در نانو پزشکی

چکیده – نانومغناطیس های مبتنی بر اکسید آهن در دهه های اخير در حیطه نانو پزشکی توجه زیادی را به خور جلب کرده اند. به اندازه نانو، نانوذرات اکسید آهن فوق پارامغناطیسی تنها در حضور یک میدان مغناطیسی خارجی مغناطیسی می شوند، که باعث می شود آنها بتوانند کلوئیدهای پایدار را در محیط فیزیو-بیولوژیکی ایجاد کنند. خواص سوپر پارامغناطیسی آنها، همراه با خواص ذاتی دیگر مانند سمیت سلولی پایین، پایداری کلوئیدی و قابلیت اتصال به مولکول زیست فعال، این نانومغناطیس را هم در محیط in-vitro و هم در in-vivo ، ایده آل می کند. در این بررسی یک روش مصنوعی شیمیایی، فیزیکی و بیولوژیکی برای تهیه نانومغناطیس مبتنی بر اکسید آهن با خواص فیزیکی-شیمیایی مختلف نشان داده شده و مقایسه شده است. تمایل شدید به نانومغناطیس های اکسید آهن با کاربرد چند منظوره در تشخیص و درمان سرطان ، با تمرکز بر نقش ترکیبشان در کنتراست تشدید مغناطیسی، افزایش دما و حمل دارو به کمک نیروی مغناطیسی؛ مورد بررسی قرار گرفتند. اکسید آهن به عنوان حامل های مغناطیسی در ژن درمانی با توجه به طراحی پیچیده و ساختار حامل های مغناطیسی مورد بررسی قرار گرفت. نانو مغناطیس اکسید آهن نیز نشان دهنده یک ابزار بسیار امیدوار کننده در اتصال به ذرات / سلول در کنترل ویژگی های سلولی، مانند چسبندگی، تکثیر، تمایز و الگوی سلولی، در درمان سلول های بنیادی و کاربردهای مهندسی بافت است.

Iron oxide-based nanomagnets have attracted a great deal of attention in nanomedicine over the past decade. Down to the nanoscale, superparamagnetic iron oxide nanoparticles can only be magnetized in the presence of an external magnetic field, which makes them capable of forming stable colloids in a physio-biological medium. Their superparamagnetic property, together with other intrinsic properties, such as low cytotoxicity, colloidal stability, and bioactive molecule conjugation capability, makes such nanomagnets ideal in both in-vitro and in-vivo biomedical applications. In this review, a chemical, physical, and biological synthetic approach to prepare iron oxide-based nanomagnets with different physicochemical properties was illustrated and compared. The growing interest in iron oxide-based nanomagnets with multifunctionalities was explored in cancer diagnostics and treatment, focusing on their combined roles in a magnetic resonance contrast agent, hyperthermia, and magnetic force assisted drug delivery. Iron oxides as magnetic carriers in gene therapy were reviewed with a focus on the sophisticated design and construction of magnetic vectors. Finally, the iron oxide-based nanomagnet also represents a very promising tool in particle/cell interfacing in controlling cellular functionalities, such as adhesion, proliferation, differentiation, and cell patterning, in stem cell therapy and tissue engineering applications.

بخشی از ترجمه مقاله (صفحه 18 و 19 فایل ورد ترجمه)