دانلود ترجمه مقاله اینترنت اشیا (IoT): تعاریف، مشخصه ها، معماری و تکنولوژی های پایه ای

1. مقدمه 2. فناوری های پایه ای برای IoT 3. مشخصه ها 4. معماری IoT 5. نمای کاربردی IoT 6. توسعه فناورانه آینده برای IoT 7. قابلیت همکاری در IoT 8. چالش های آتی برای IoT 9. حوزه های کاربردی 10. نتیجه گیری

فنآوریهای مبنا برای IoT: اینترنت اشیاء (IoT)، یک زیرساخت جهانی برای جامعه اطلاعات است که در نتیجه خدمات پیشرفته را با متصل کردن اشیاء (فیزیکی و مجازی) براساس فنآوریهای اطلاعات و ارتباطات مشارکتی موجود و در حال تکامل، را ممکن می سازد. با استفاده از اینترنت اشیاء، ارتباطات از طریق اینترنت به همه اشیاء اطراف ما، گسترش داده می شوند. اینترنت اشیاء بسیار فراتر از ارتباطات ماشین به ماشین، شبکه های حسگر بی سیم، شبکه های حسگری، 2G/3G/4G، GSM، GPRS، RFID، WI-FI، GPS، میکروکنترلر، ریزپردازنده و غیره می باشد. اینها، به عنوان فنآوریهای توانمندساز محسوب می شوند که کاربردهای «اینترنت اشیاء» را ممکن می سازند. فنآوریهای توانمندساز برای اینترنت اشیاء در [1] مورد ملاحظه قرار گرفته اند و می توان آنها را به سه دسته تقسیم کرد: (1) فنآوریهایی که «اشیاء» را قادر می سازند تا اطلاعات زمینه ای را کسب کند (2) فنآوریهایی که «اشیاء را قادر می سازند تا اطلاعات زمینه ای را پردازش کنند و (3) فنآوریهایی که امنیت و حریم خصوصی را بهبود می دهند. دو دسته اول را بطور مشترک می توان بلوک های سازنده کارآمد مورد نیاز برای ایجاد «هوشمندی یا نبوغ» در «اشیاء» تصور کرد که در واقع ویژگی هایی هستند که IoT را از اینترنت معمولی متمایز می کنند. دسته سوم، کارآمد یا عاملی نیست، بلکه یک الزام بالقوه است که بدون آن نفوذ IoT بشدت کاهش می یابد. [2] اینترنت اشیاء، یک فنآوری واحد و منحصربفرد نیست، بلکه مخلوطی از فنآوریهای سخت افزاری و نرم افزاری مختلف است. اینترنت اشیاء، راهکارها را براساس تلفیق فنآوری اطلاعات حاصل می کند، که این مربوط است به سخت افزار و نرم افزار استفاده شده برای ذخیره، بازیابی و پردازش داده ها و فنآوری ارتباطات، که شامل سیستم های الکترونیک استفاده شده برای ارتباطات بین افراد یا گروه ها می باشد. یک ترکیب ناهمگن از فنآوریهای ارتباطات وجود دارد که لازم است برای رفع نیازهای کاربردهای IoT مانند بازده انرژی، سرعت، امنیت و قابلیت اطمینان، متناسب سازی شوند. در این زمینه، این امکان وجود دارد که سطح تنوع به تعداد فنآوریهای ارتباطات و همبندی قابل مدیریت و قابل کنترل گسترش داده شوند که نیازهای کاربردهای IoT را برآورده می کنند، و توسط بازار بکار گرفته شده اند و ثابت کرده اند که خدمت پذیر هستند و بوسیله یک ائتلاف فنآورانه قوی، حمایت می شوند. مثالهایی از استانداردها در این دسته بندی ها، شامل فنآوریهای سیمی و بیسیم مانند اترنت، وای فای، بلوتوث، ZigBee، GSM و GPRS می باشند [1، 2]. فنآوریهای توانمندساز کلیدی برای اینترنت اشیاء در شکل 3 نشان داده شده اند.

ENABLING TECHNOLOGIES FOR IOT: Internet of things (IoT) is a global infrastructure for the information society, enabling advanced services by interconnecting (physical and virtual) things based on existing and evolving interoperable information and communication technologies. With the Internet of Things the communication is extended via Internet to all the things that surround us. The Internet of Things is much more than machine to machine communication, wireless sensor networks, sensor networks, 2G/3G/4G,GSM,GPRS,RFID, WI-FI, GPS, microcontroller, microprocessor etc. These are considered as being the enabling technologies that make “Internet of Things” applications possible. Enabling technologies for the Internet of Things are considered in [1] and can be grouped into three categories: (1) technologies that enable “things” to acquire contextual information, (2) technologies that enable “things” to process contextual information, and (3) technologies to improve security and privacy. The first two categories can be jointly understood as functional building blocks required building “intelligence” into “things”, which are indeed the features that differentiate the IoT from the usual Internet. The third category is not a functional but rather a de facto requirement, without which the penetration of the IoT would be severely reduced. [2] The Internet of Things is not a single technology, but it is a mixture of different hardware & software technology. The Internet of Things provides solutions based on the integration of information technology, which refers to hardware and software used to store, retrieve, and process data and communications technology which includes electronic systems used for communication between individuals or groups. There is a heterogeneous mix of communication technologies, which need to be adapted in order to address the needs of IoT applications such as energy efficiency, speed, security, and reliability. In this context, it is possible that the level of diversity will be scaled to a number a manageable connectivity technologies that address the needs of the IoT applications, are adopted by the market, they have already proved to be serviceable, supported by a strong technology alliance. Examples of standards in these categories include wired and wireless technologies like Ethernet, WI-FI, Bluetooth, ZigBee, GSM, and GPRS. [1, 2] The key enabling technologies for the Internet of Things is presented in Figure 3.