دانلود ترجمه مقاله اینترنت اشیاء IOT: ساختار یک سیستم مدیریت دانش برای قابلیت های مدیریت دانش و نوآوری باز

1. مقدمه 2. چارچوب تئوریک 3. بررسی فرضیه های پژوهش 4. روش شناسی 5. آنالیز و نتایج 6. بحث، نتیجه گیری و مفاهیم

چکیده – تکنولوژی های مختل کننده جدید مخصوصاً در زمینه اینترنت اشیا، روش های مدیریت دانش در سازمان در زمینه سیستم مدیریت دانش مبتکر و روش باز به منظور پرورش جریان دانش را تغییر داده است. این الگو تا حد انتظار باید توسعه قابلیت های مدیریت دانش داخلی را افزایش داده و به نوبه خود پیش نیازی برای نوآوری های شرکتی باشد. در این زمینه، هدف اصلی این پژوهش بررسی روابط بین سیستم مدیریت دانش، نوآوری باز، قابلیت های مدیریت دانش و قابلیت های مبتکرانه می باشد. به منظور نیل به این هدف، این روش مدل سازی های معادل ساختاری را در یک جامعه نمونه از 298 شرکت ایتالیایی از بخش های مختلف به کار گرفته است. یافته ها نشان می دهند که سیستم مدیریت دانش ایجاد اکوسیستم باز و مشترک و به کار گیری جریان دانش داخلی و خارجی را از طریق توسعه قابلیت های مدیریت دانش داخلی تسهیل بخشیده و به نوبه خود قابلیت های مبتکرانه آن را افزایش می دهد. پژوهش های بیشتری باید در زمینه این یافته ها انجام گیرد تا مفاهیم مدیریتی و علمی قابل توجه آن برای جهت گیری پژوهش های آتی مشخص گردد.

New disruptive technologies in the context of the Internet of Things (IoT), especially, are changing the manner in which knowledge is managed within organizations, calling for a new and inventive knowledge management system and an open approach, to foster knowledge flows. This pattern expectedly should also enhance the development of internal knowledge management capacity, which in turn is a prerequisite of firm's innovativeness. In this context, the main goal of this research is to investigate the relationship among knowledge management system, open innovation, knowledge management capacity and innovation capacity. To reach this goal, the research employs structural equation modelling on a sample of 298 Italian firms from different sectors. The findings indicate that knowledge management system facilitates the creation of open and collaborative ecosystems, and the exploitation of internal and external flows of knowledge, through the development of internal knowledge management capacity, which in turn increases innovation capacity. The research further draws on its findings to identify significant scholarly and managerial implications, and to prescribe future research directions.