دانلود ترجمه مقاله فرهنگ شرکتی و مقایسه پذیری صورت های مالی

1. مقدمه 2. مروری بر مقالات و توسعه فرضیات 3. طرح پژوهش 4. انتخاب نمونه و آمار خلاصه 5. نتایج تجربی اصلی 6. ترک شغل ناگهانی CEO، فرهنگ شرکتی، و مقایسه پذیری 7. نتیجه گیری

چکیده – در این مقاله، به صورت تجربی تاثیر فرهنگ سازمانی بر مقایسه پذیری صورت های مالی را بررسی می کنیم. پیش بینی می کنیم که شرکت های دارای فرهنگ های سازمانی قوی، مدیران کمتر فرصت طلب دارند، مدیرانی دارند که تصمیمات هماهنگ و همسان در مقایسه با رویدادهای اقتصادی مشابه دارند و در نتیجه مقایسه پذیری حسابداری بیشتری دارند. برای یک نمونه از شرکت های آمریکایی، شواهد تجربی همسو با این پیش بینی پیدا می کنیم، بدین معنا که شرکت های دارای فرهنگ سازمانی قوی، مقایسه پذیری سطح همتا و سطح صنعت بیشتری دارند. این نتایج نسبت به استفاده از یک نمونه «آنتروپی متوازن»، استوار هستند و سوگیری انتخاب نمونه را با استفاده از روش دو مرحله ای هکمن تصحیح می کنند و از معیارهای مختلف قدرت فرهنگ سازمانی استفاده می کنند. تحلیل های بیشتر آشکار می کنند که ترک شرکت ناگهانی CEO که شرکت ها را به سمت یک فرهنگ سازمانی قوی تر سوق می دهند (دور می کنند)، تاثیر مثبت (منفی) بر مقایسه پذیری حسابداری پس از ترک شرکت، می گذارند. نتایج مان، دیدگاه های جدید در مورد نقش فرهنگ سازمانی در گزارشگری مالی، فراهم می کنند. مقدمه: در این مطالعه، به صورت تجربی بررسی می کنیم که قدرت فرهنگ سازمانی چه ارتباطی با مقایسه پذیری صورت مالی دارد. فرهنگ سازمانی، یک نهاد غیررسمی است که از ارزش ها و هنجارهای قوی درون یک سازمان تشکیل شده است (اوریلی و چتمن، 1996). مدیران اجرایی ارشد بیش از پیش به ایجاد یک فرهنگ سازمانی قوی ارزش می دهند و به دنبال رسیدن به آن هستند (گراهام، گرینان، هاروی و راجگوپال، 2022). همچنین مطالعات تجربی نشان می دهند که شرکت های دارای فرهنگ سازمانی قوی، عملکرد و بازده سازمانی بهتری دارند (ادمانز، 2012؛ گویسو، ساپینزا و زینگالز، 2015؛ لی، 2022؛ شو، فرناندو و تامن، 2019). این پیوند فرهنگ-عملکرد، در زمان های رکود اقتصادی، بسیار مشهودتر می شود (لی، لیو، مای و ژانگ، 2021؛ لینز، سروائس و تامایو، 2017). گویسو و همکاران (2015)، استدلال می کنند که فرهنگ سازمانی، هنجارهای اجتماعی را درون یک سازمان تزریق می کند که این امر می تواند به رفع مسائل نمایندگی مانند خطر اخلاقی، کمک کند. چنین کاهش مسائل نمایندگی باعث عملکرد و ارزش شرکتی بهتر می شوند. محققان دیگر استدلال می کنند که داشتن یک نوع خاص از فرهنگ سازمانی می تواند بر نحوه گرفتن تصمیمات تاثیر بگذارد. برای مثال، شرکت های دارای تمایل بیشتر به ریسک و عدم قطعیت (یعنی فرهنگ ریسک پذیر)، تمرکز بیشتری به تحقیق و توسعه دارند (پان، سیگل و وانگ، 2017). بطور مشابه، شرکت های دارای فرهنگ های کنترل محور (خلاقیت محور)، به احتمال بیشتر (کمتری) تغییر CEO را پس از عملکرد ضعیف اجرا می کنند (فیوردلیسی و ریچی، 2014). جدیدتر، گوگونموس و وان در استید (2020) نشان می دهند که شرکت های دارای فرهنگ های خلاقیت محورتر و نوآورتر، در سطوح بالاتری از مدیریت سود واقعی مبادرت می ورزند درحالی که بهانداری، ممدوف، تِوِنوت و وکیل زاده (2022) در می یابند که شرکت های دارای فرهنگ های همکارانه (رقابتی) تر ، کیفیت گزارشگری مالی کمتر (بیشتری) دارند.

In this paper, I empirically examine the influence of corporate culture on the comparability of financial statements. I predict that firms with strong corporate cultures have less-opportunistic managers, who make homogenous decisions when faced with similar economic events, resulting in greater accounting comparability. For a sample of U.S. companies, I find empirical evidence consistent with this prediction: firms with strong corporate cultures have greater peer- and industry-level comparability. These results are robust to using an entropy-balanced sample, correcting for sample selection bias using Heckman's two-step procedure, and employing different measures of corporate culture strength. Further analysis reveals that sudden CEO turnovers that move firms towards (away from) a stronger corporate culture positively (negatively) influence post-turnover accounting comparability. My results provide new insights on the role of corporate culture for financial reporting. Introduction: In this study, I empirically examine how the strength of corporate culture relates to financial statement comparability. Corporate culture is an informal institution that comprises firmly held values and norms within an organization (O'Reilly & Chatman, 1996). Senior executives increasingly value and strive for building a strong corporate culture, which they deem value-enhancing (Graham, Grennan, Harvey, & Rajgopal, 2022). Empirical studies also show that firms with strong corporate cultures have better firm performance and efficiency (Edmans, 2012; Guiso, Sapienza, & Zingales, 2015; Li, 2022; Xu, Fernando, & Tam, 2019). This culture-performance link is particularly more apparent during economic downturns (Li, Liu, Mai, & Zhang, 2021; Lins, Servaes, & Tamayo, 2017). Guiso et al. (2015) argue that corporate culture instills social norms within an organization, which can help mitigate agency problems such as moral hazard. Such reductions in agency problems result in better firm performance and value. Other researchers argue that having a particular type of corporate culture can affect how firms make certain decisions. For example, firms with greater preferences towards risk and uncertainty (i.e., corporate risk culture) have greater research and development intensity (Pan, Siegel, & Wang, 2017). Similarly, firms with control-oriented (creation-oriented) cultures are more (less) likely to enact a CEO change after poor performance (Fiordelisi & Ricci, 2014). More recently, Guggenmos and Van der Stede (2020) show that firms with more creative and innovative cultures engage in higher levels of real earnings management while Bhandari, Mammadov, Thevenot, and Vakilzadeh (2022) find that firms with more collaborative (competitive) cultures have lower (higher) financial reporting quality.