دانلود ترجمه مقاله بهره گیری از دانشوری شهروندی و کلان داده برای توسعه پایدار شهری

1. مقدمه 2. پیشینه نظری 3. روش تحقیق 4. مطالعات موردی 5. بحث و بررسی 6. نتیجه گیری

چکیده – در سالهای اخیر، دانشوری شهروندی (CS)، یعنی مشارکت شهروندان در گردآوری یا تحلیل داده ها برای پیشبرد پروژه های تحقیقاتی، به طور فزاینده ای با افزایش همراه بوده است. دلیل این امر را می توان به دیجیتالی سازی فزاینده عامه مردم و همچنین افزایش چالش های پیش روی افراد جامعه نسبت داد. همچنین از طریق مشارکت شهروندان عادی در گردآوری یا تحلیل داده ها که به واسطه تعاملات مبتنی بر فناوری انجام می گیرد،CS می‌تواند مزایای فراوانی را برای محققان، سازمان‌های عمومی، سیاست گذاران، شهروندان و جامعه به ارمغان آورد. همچنین لازم به ذکر است که به دلیل حجم بالای فعالیت های اجتماعی-اقتصادی در شهرها، CS می تواند در محیط های شهری در جهت رفع بسیاری از "چالش های عظیم"، یعنی حادترین مسائل زیست محیطی و اجتماعی که امروزه پیش روی جوامع قرار دارد، به نحو موثری پیاده سازی شود. با این وجود، CS دارای پتانسیل کشف نشده ای است که بایستی مورد بررسی قرار گیرد. در حقیقت به اعتقاد ما، حتی در صورتیکه CS شهروندان را برای اهداف علمی دقیقاً تعریف شده مشارکت دهد، تعامل ایجاد شده نیز می تواند برای گردآوری داده هایی فراتر از هدف اصلی به کار گرفته شده و در نتیجه به ایجاد کلان داده ها (BD) منجر شود. همچنین در مطالعه حاضر از طریق تحلیل مطالعات موردی، نحوه استفاده از CS برای گرد‌آوری BD که می تواند منبع ارزشمندی را برای محققان، سازمان های عمومی و سیاست گذاران به ارمغان آورد، به طور مفصل تشریح می شود. از اینرو با توجه به هدف ذکر شده، این پژوهش یک چارچوب شهروند سپاری که به طور مشترک از CS و BD بهره می گیرد را ارائه داده و شرح می دهد که کدام فرآیندها برای حمایت از توسعه پایدار محیط های شهری قابل پیاده سازی هستند. همچنین در خصوص خطرات احتمالی مرتبط با منبع یابی شهروندان به واسطه تعاملات مبتنی بر فناوری و کاربرد فناوری های دیجیتال، به بحث پرداخته و دستاوردهای احتمالی آتی را مورد تاکید قرار می دهد. مقدمه: دانشوری شهروندی (CS)، یعنی مشارکت شهروندان در گردآوری یا تحلیل داده ها در انجام پروژه های تحقیقاتی، اصطلاحی است که برای اولین بار در اوایل قرن نوزدهم مطرح شده است، اما اخیرا به واسطه پیشرفت های فناوری اطلاعات (IT) به طور فزاینده ای با افزایش همراه بوده است (سورمان و همکاران، 2020؛ یانگ و همکاران، 2019). به عبارتی می توان اینگونه عنوان نمود که، CSشامل جوامعی خارج از مرزهای سازمانی در خلق دانش جدید است (فرانزونی و ساورمن، 2014). همچنین CS به واسطه ارائه تسهیلاتی برای سازمان ها در رابطه با مشارکت افراد خارجی، یعنی شهروندان عادی از طریق پلتفرم های مبتنی بر وب، و به واسطه تمرکز فزاینده بر پایداری محیطی و اجتماعی، مورد توجه فزاینده ای قرار گرفته است (کاپا و همکاران 2018). به خصوص اینکه،CS بدون نیاز به پیشینه خاص در گردآوری و تحلیل داده ها، شهروندان عادی را برای انجام پروژه های تحقیقاتی و بهبود فرآیندهای تصمیم گیری در سطح سازمانی مشارکت می دهد. به طور مثال، نظارت بر پرندگان، جلوگیری از جنگل زدایی و برنامه ریزی هایی برای همسویی بهتر تولید و مصرف انرژی برخی از مواردی هستند که در آن CS شهروندان عادی را برای انجام پروژه های تحقیقاتی و بهبود فرآیندهای تصمیم گیری در سطح سازمانی مشارکت می دهد (آرکانجو و همکاران 2015؛ کاپا و همکاران، 2020؛ پوک و همکاران، 2017).

Citizen science (CS), that is, the involvement of citizens in data collection or analysis for research projects, is becoming more widespread. This is due to the increasing digitalization of the general public and due to the increasing number of grand challenges that society is facing. Thanks to the contributions of common citizens in data collection and data analysis conducted through technology-mediated interactions, CS can produce a number of benefits for researchers, public organizations, policymakers, citizens, and society as a whole. Given the high density of socio-economic activities in cities, CS can be implemented in a particularly effective way in urban environments to help tackle many “grand challenges”, namely, the pressing environmental and social issues that societies are facing at present. However, CS still has untapped potential to be explored. Indeed, we contend that even though CS involves citizens for precisely defined scientific objectives, the interaction that occurs can also be leveraged to collect data beyond the original aim, thereby producing big data (BD). Through a multiple case studies analysis, we highlight how CS can be used to collect BD as well, which can be a valuable resource for researchers, public organizations, and policymakers. With this aim in mind, this study proposes the definition of a citizen-sourcing framework that jointly employs CS and BD, and it highlights which processes can be implemented to favor the sustainable development of urban environments. Moreover, we also discuss the looming dangers associated with citizen-sourcing as a result of technology-mediated interactions and the use of digital technologies, and we highlight possible future developments. INTRODUCTION: Citizen science (CS), that is, the involvement of citizens in data collection or analysis for research projects, is a phenomenon that dates back to the early 19th century, although in recent years it has spread quickly thanks to advancements in information technology (IT) (Sauermann et al., 2020; Young et al., 2019). CS involves crowds from outside organizational boundaries in the creation of new knowledge (Franzoni & Sauermann, 2014). CS has become popular thanks to the ease with which organizations can involve external individuals, that is, common citizens, through web-based platforms, and thanks to a growing focus on environmental and social sustainability (Cappa et al., 2018). In particular, CS involves common citizens without a specific background requirement in data collection or analysis to advance research projects and improve decision-making processes at the organizational level. Examples are monitoring birds, preventing deforestation, and planning a better alignment of energy production and consumption (Arcanjo et al., 2015; Cappa et al., 2020; Land-Zandstra et al., 2015; Pocock et al., 2017; Wildschut, 2017).

ترجمه این مقاله در 32 صفحه آماده شده و در ادامه نیز صفحه 30 آن به عنوان نمونه قرار داده شده است که با خرید این محصول می توانید، فایل WORD و PDF آن را دریافت نمایید.