دانلود ترجمه مقاله تعویض مفصل ران یا همی آرتروپلاستی برای شکستگی لگن

1. مقدمه 2. روش ها 3. نتایج 4. بحث و بررسی

چکیده – پیشینه: در سطح جهان، شکستگی لگن، از جمله 10 عامل عمده معلولیت در بزرگسالان است. برای شکستگی گردن ران تعویض شده، عدم قطعیت هایی در مورد اثر تعویض کامل مفصل ران در مقایسه با همی آرتروپلاستی، باقی مانده است. روش ها: به تصادف، 1495 بیمار 50 ساله و مسن تر که شکستگی گردن ران تعویض شده داشته اند را تقسیم بندی کردیم، تا یا در گروه تعویض کامل مفصل ران یا همی آرتروپلاستی قرار گیرند. همه بیماران به همکاری گرفته شده، قبل از رخداد شکستگی، قادر به راه رفتن بدون کمک شخص دیگر بودند. کارآزمایی در 80 مرکز در 10 کشور انجام شد. نقطه هدف اولیه، عمل جراحی لگن دوم در 24 ماه پیگیری بود. نقاط انتهایی ثانویه، شامل فوت، عوارض جانبی شدید، عارضه های مرتبط با لگن، کیفیت زندگی مرتبط با سلامت، کارکرد و نقاط انتهایی سلامت کلی بودند. نتایج: نقطه انتهایی اولیه در 57 بیمار از 718 بیمار (7.9%) که به تصادف به گروه تعویض کلی مفصل ران اختصاص داده شدند و 60 نفر از 723 بیمار (8.3%) که به تصادف به گروه همی آرتروپلاستی تقسیم شدند، رخ داد (نسبت خطر= 0.95؛ بازه اطمینان 95 درصد، 0.64 تا 1.40؛ P=0.79). ناپایداری یا جابجایی لگن در 34 بیمار (4.7%) قرار داده شده به تعویض کلی مفصل ران و 17 بیمار (2.4%) اختصاص داده شده به همی آرتروپلاستی، رخ داد (نسبت خطر، 2.00؛ 99% CI= 0.97 تا 4.09). کارایی، که بوسیله نمره کل «شاخص آرتروز استخوان کلی دانشگاه های اونتاریوی غربی و مک مستر» (WOMAC)، اندازه گیری می شود، شامل نمره درد، نمره سفتی، و نمره کارکرد هستند که تمایل متعادل به تعویض کلی مفصل ران نسبت به همی آرتروپلاستی داشتند. مرگ و میر در دو گروه درمانی مشابه بود (14.4 درصد در گروه تعویض کلی مفصل ران و 13.1% در گروه همی آرتروپلاستی، P=0.48). عوارض جانبی جدی در 300 بیمار (41.8%) انتساب شده به تعویض کلی مفصل ران و در 265 بیمار (36.7%) اختصاص داده شده به همی آرتروپلاستی، رخ داد. نتیجه گیری: در بیمارانی که بدون نیاز به کمک می توانند راه بروند و شکستگی گردنه ران تعویض شده دارند، وقوع عمل های ثانویه، تفاوت معناداری بین بیمارانی که به تصادف به تعویض کلی مفصل ران و همی آرتروپلاستی، تقسیم شده اند، وجود نداشت، و تعویض کلی مفصل ران، بهبود مهم از نظر بالینی نسبت به همی آرتروپلاستی از نظر کارکرد و کیفیت زندگی در 24 ماه، حاصل نکرد.

BACKGROUND Globally, hip fractures are among the top 10 causes of disability in adults. For displaced femoral neck fractures, there remains uncertainty regarding the effect of a total hip arthroplasty as compared with hemiarthroplasty. METHODS We randomly assigned 1495 patients who were 50 years of age or older and had a displaced femoral neck fracture to undergo either total hip arthroplasty or hemiarthroplasty. All enrolled patients had been able to ambulate without the assistance of another person before the fracture occurred. The trial was conducted in 80 centers in 10 countries. The primary end point was a secondary hip procedure within 24 months of follow-up. Secondary end points included death, serious adverse events, hip-related complications, health-related quality of life, function, and overall health end points. RESULTS The primary end point occurred in 57 of 718 patients (7.9%) who were randomly assigned to total hip arthroplasty and 60 of 723 patients (8.3%) who were randomly assigned to hemiarthroplasty (hazard ratio, 0.95; 95% confidence interval [CI], 0.64 to 1.40; P=0.79). Hip instability or dislocation occurred in 34 patients (4.7%) assigned to total hip arthroplasty and 17 patients (2.4%) assigned to hemiarthroplasty (hazard ratio, 2.00; 99% CI, 0.97 to 4.09). Function, as measured with the total Western Ontario and McMaster Universities Osteoarthritis Index (WOMAC) total score, pain score, stiffness score, and function score, modestly favored total hip arthroplasty over hemiarthroplasty. Mortality was similar in the two treatment groups (14.3% among the patients assigned to total hip arthroplasty and 13.1% among those assigned to hemiarthroplasty, P=0.48). Serious adverse events occurred in 300 patients (41.8%) assigned to total hip arthroplasty and in 265 patients (36.7%) assigned to hemiarthroplasty. CONCLUSIONS Among independently ambulating patients with displaced femoral neck fractures, the incidence of secondary procedures did not differ significantly between patients who were randomly assigned to undergo total hip arthroplasty and those who were assigned to undergo hemiarthroplasty, and total hip arthroplasty provided a clinically unimportant improvement over hemiarthroplasty in function and quality of life over 24 months.

بخشی از ترجمه مقاله (صفحه 14 فایل ورد ترجمه)