دانلود ترجمه مقاله ساختارشناسی یک مشارکت عمومی – خصوصی: تعهد نظارتی

1. مقدمه و انگیزه 2. نظریه مشارکت عمومی – خصوصی در حوزه شبکه های نسل آینده 3. شرایط مشارکت عمومی خصوصی در شبکه های نسل آینده در نیوزیلند 4. تغییر نظارتی و مشارکت عمومی خصوصی شبکه های نسل آینده نیوزیلند

در سال های اخیر، اولویت بودجه خصوصی و مالکیت شبکه های فناوری ارتباطات ارائه دانش جدیدی بوده که برخی از اشکال بودجه های عمومی در حال حاضر احتمالا در صورت دسترسی سریع تر و گسترده تر نسل آینده به یک شیوه مناسب برای اکثر جوامع از آن استفاده می کنند. سیاست گذاران تصمیم می گیرند که سرمایه دولتی کجا به کار گرفته شود. یک روش از طریق مشارکت عمومی – خصوصی بوده که در این روش عاملان بخش دولتی و خصوصی در زمینه سرمایه گذاری، ساخت و عملی سازی پهنای باند فیبری فوق سریع همکاری می کنند. با این حال، آنالیز پهنای باند فوق سریع در شبکه های سریع تر و موثرتر نسل آینده جهت راهنمایی سیاست گذاران اندک می باشد. با استفاده از مفهوم تعهد نظارتی، این مقاله به مقایسه تجارب به دست آمده در وضعیت نگه داری در مشارکت عمومی – خصوص در زیرساخت های دیگر (مانند جاده سازی) با حوزه پهنای باند فیبر فوق سریع می پردازد. یک مطالعه موردی از پهنای باند فیبر فوق سریع در نیوزیلند به منظور ترسیم بینش جدید برای خریداران دولتی و سازمان های نظارتی مورد استفاده قرار گرفت. با مقایسه فرم های مختلف مشارکت عمومی – خصوصی، این مقاله نشان می دهد که مشارکت عمومی – خصوصی پهنای باند فیبر فوق سریع جهت معمول مالی و مالکیت مشاهده شده در مشارکت عمومی – خصوصی جاده سازی را معکوس می سازد. بخش مالی و مالکیت دارایی در بخش مشارکت عمومی – خصوصی پهنای باند فیبر فوق سریع از هم تفکیک شده و پتانسیل ناهماهنگی انگیزه و احتمال این که حزب عمومی بتواند از قدرت قانونی خود به منظور تغییر تنظیمات نظارتی بعد از امضاء قرارداد مشارکت عمومی – خصوصی استفاده کند را افزایش داده و بنابراین حزب خصوصی به یکباره در دارایی های شبکه موجود غرق می شود. در حالی که دولت در زمینه ی مشارکت عمومی – خصوصی ممکن است به صورت فرصت طلبانه عمل نکند، اما یک دولت منسجم با اولویت های سیاسی مختلفی روبرو شد که دارای انگیزه های مشابه نیستد. تا حدی که حزب خصوصی می تواند این خطر را پیش بینی کرده و ساختار توافق اولیه باید تضمین کند که حزب عمومی در صورتی که چنین رویدادی رخ دهد (به عنوان مثال به صورت خودکار مذاکره مجدد و یا پرداخت خسارت صورت خواهد گرفت) جریمه خواهد شد. در چنین شرایطی فرصت طلبی کاهش یافته، به طوری که پروژه از هماهنگی سازگار با زمان انگیزه ها و اهداف سود خواهد برد.

In recent years, the preference for purely private funding and ownership of telecommunications networks has given way to a ‘new wisdom’ that some form of public funding is now likely necessary if faster and more capacious next generation access (NGA) networks are to be constructed in a timely fashion for the majority of the population. Policy-makers are charged with deciding how that public investment will take place. One approach is via Public-Private Partnerships (PPPs), where public and private actors collaborate in UFB (Ultrafast Fibre Broadband) investment, construction and operation. However, the body of analysis of PPPs in NGA networks to guide policy-makers is scant. By using the concept of regulatory commitment, the paper compares the experiences gained in a hold-up situation in PPPs in other infrastructures (e.g. roading) with the UFB context. A case study of New Zealand's Ultrafast Fibre Broadband Initiative is used to draw new insights for government purchasers and regulatory agencies. In comparing the different forms of PPPs, the paper shows that UFB PPPs reverse the typical direction of financing and ownership observed in roading PPPs. Financing and asset ownership are separated in UFB PPPs, increasing the potential for misalignment of incentives and the likelihood that the public party can use its legislative powers to alter regulatory settings after the PPP contract is signed, and thereby hold up the private party once existing network assets are sunk. Whilst the government instigating the PPP may not be inclined to act opportunistically, a successive government facing different political priorities does not face the same incentives. To the extent that the private party can anticipate this risk, it should structure the initial agreement to ensure that the public party is penalised if such an event occurs (i.e. an automatic right to favourable renegotiation or payment of compensation). Such terms will discourage opportunism, so that the project benefits from time-consistent alignment of incentives and objectives.